Η Άνα Ολιβέιρα μετά βίας μπορεί να ολοκληρώσει μια πρόταση χωρίς να ξεσπάσει σε κλάματα. Έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της απέναντι από το πατρικό σπίτι του Ντιόγκο Ζότα στο Γκοντομάρ, μια πόλη λίγο έξω από το Πόρτο. Η θλίψη που έχει κατακλύσει τη χώρα μετά τον θάνατο του επιθετικού της Λίβερπουλ είναι ιδιαίτερα έντονη εκεί.
Η κηδεία θα γίνειτο Σάββατο σε μια εκκλησία κοντά στις 10:00 π.μ. τοπική ώρα (12:00 ώρα Ελλάδας), ανέφερε το γραφείο του δημάρχου του Γκοντόμαρ.
Η Άνα θυμάται ακόμα τον Ντιόγκο ως παιδί, να πετάει την τσάντα του μετά το σχολείο και να περνά ώρες κλοτσώντας μια μπάλα στον τοίχο του σπιτιού του. Ο μικρότερος αδελφός του, Αντρέ Σίλβα – που σκοτώθηκε μαζί του στο ίδιο τροχαίο δυστύχημα στη βορειοδυτική Ισπανία την Πέμπτη – ακολούθησε γρήγορα τα βήματά του, μοιραζόμενος την ίδια αγάπη για το ποδόσφαιρο. Τα δύο αδέλφια καλούσαν συχνά τον αδελφό της Άνα, τον Άντζελο, για έναν γρήγορο αγώνα στον δρόμο πριν το βραδινό.
«Η οικογένεια προερχόταν από πολύ ταπεινές καταβολές», λέει η Άνα, με τη φωνή της να τρέμει. «Ο Ντιόγκο ήταν πάντα τόσο καλόκαρδο παιδί – η μπάλα δεν έφευγε ποτέ από τα πόδια του. Αλλά παρ’ όλη αυτή την αγάπη για το ποδόσφαιρο, ήταν και εξαιρετικός μαθητής. Η μητέρα του τού υπενθύμιζε πάντα να παραμένει συγκεντρωμένος στο σχολείο, και το έπαιρνε στα σοβαρά. Ήξερε πως δεν τα καταφέρνουν όλοι στο ποδόσφαιρο».
Η είδηση του θανάτου του Ζότα προκάλεσε σοκ στο Γκοντομάρ, όπου μεγάλωσαν τα δύο αδέλφια. Όμως η θλίψη ξεπέρασε γρήγορα τα όρια της πόλης. Ο Ζότα ήταν βασικό μέλος της εθνικής ομάδας της Πορτογαλίας, μετρώντας 49 συμμετοχές και 14 γκολ. Γνωστός για την ευφυΐα του, τον προσγειωμένο χαρακτήρα του και την αγάπη του για την οικογένεια, έγινε αγαπημένος των φιλάθλων. Όσοι τον γνώριζαν, μιλούν για τη σεμνότητα και τη γενναιοδωρία του.
Τα ξημερώματα της Πέμπτης, η Άνα άρχισε να δέχεται μηνύματα από φίλους και συναδέλφους – ανθρώπους που γνώριζαν τη στενή σχέση της με την οικογένεια του Ζότα – ρωτώντας αν οι σπαρακτικές φήμες ήταν αληθινές.
«Πολλοί με ρώτησαν με μήνυμα αν ήταν fake news», τονίζει. «Δεν ήταν. Το ξέραμε μέχρι την ανατολή του ήλιου. Είναι μια τραγωδία που δεν χωρά ο νους. Μόλις πριν λίγες μέρες παντρεύτηκε, σε μια υπέροχη τελετή. Έχει τρία παιδιά: το ένα είναι πέντε χρονών, το άλλο τριών και το μωρό μόλις εννέα μηνών. Από τη μια στιγμή έχεις τα πάντα και μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, όλα χάνονται. Ως μητέρα κι εγώ, δεν έχω ακόμα το κουράγιο να γράψω στη μητέρα του. Δεν βρίσκω λόγια».
Η Πέμπτη επρόκειτο να είναι μια ιστορική μέρα για τα πορτογαλικά μέσα ενημέρωσης. Για πρώτη φορά από την επιστροφή της χώρας στη δημοκρατία, ένας πρώην πρωθυπουργός επρόκειτο να δικαστεί για κατηγορίες διαφθοράς. Όλα τα μεγάλα μέσα κάλυπταν αυτό το καθοριστικό γεγονός, που αναμενόταν να είναι η είδηση της εβδομάδας – αν όχι της χρονιάς. Δεκάδες δημοσιογράφοι είχαν στηθεί έξω από το δικαστήριο στη Λισαβόνα. Όμως αυτή η είδηση σχεδόν εξαφανίστηκε όταν επιβεβαιώθηκε ο θάνατος του ποδοσφαιριστή της Λίβερπουλ. Πολιτικοί, ποδοσφαιρικοί σύλλογοι και δημόσια πρόσωπα έσπευσαν να εκφράσουν τη θλίψη τους.
«Περισσότερο από θλίψη, είναι σοκ», δήλωσε ο πρόεδρος, Μαρσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα, σε μια αυτοσχέδια συνέντευξη τύπου έξω από την επίσημη κατοικία του. «Είναι σοκ γιατί ένας άντρας 28 ετών πεθαίνει, και μαζί του πεθαίνει και ο αδελφός του, ο Αντρέ. Ζούσε μια πολύ ευτυχισμένη στιγμή στην οικογενειακή του ζωή και εξελισσόταν ως εξαιρετικός ποδοσφαιριστής, τόσο διεθνώς όσο και με την εθνική ομάδα. Είχε όλο το μέλλον μπροστά του. Περιμένουμε να μας αποχαιρετούν οι ηλικιωμένοι – όχι οι νέοι.»
Ο πρόεδρος θυμήθηκε την τελευταία φορά που αγκάλιασε τον ποδοσφαιριστή: μια αγκαλιά που μοιράστηκαν μετά τη νίκη της Πορτογαλίας επί της Ισπανίας στον τελικό του Nations League. «Κανείς μας δεν φανταζόταν ότι θα ήταν η τελευταία αγκαλιά. Ούτε εκείνος, ούτε εγώ, ούτε κανείς – όλοι πιστεύαμε πως θα ήταν απλώς μία από τις πολλές που θα ακολουθούσαν, για τις επιτυχίες που πιστεύαμε ότι τον περίμεναν ακόμα».
Στο ήσυχο χωριό όπου ζούσαν οι παππούδες του Ντιόγκο, ο 82χρονος Κόσμε Σίλβα δυσκολεύεται να βρει τα σωστά λόγια. Πρώην προπονητής ποδοσφαίρου, ο Κόσμε είχε κάποτε προπονήσει τον πατέρα του Ντιόγκο σε μια τοπική ομάδα. Λέει πως η πειθαρχία και η ταπεινότητα του πατέρα πέρασαν και στους δύο γιους.
«Είναι τόσο καλοί άνθρωποι. Πάντα γενναιόδωροι, πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν. Όπως λέω πάντα: οι καλοί φεύγουν, και οι υπόλοιποι μένουμε. Ο Ντιόγκο ήταν σπουδαίος μαθητής, από οικογένεια ποδοσφαιριστών. Ο θείος του, ο Ζόρζε, είχε επίσης ταλέντο – αν και με λίγο δύσκολο χαρακτήρα», καταλήγει.
Η επιτυχία και τα χρήματα που ήρθαν με τη μεταγραφή του Ζότα στην Αγγλία δεν τον άλλαξαν ποτέ, λέει ο Κόσμε: «Έμεινε προσγειωμένος. Η φήμη δεν τον επηρέασε ποτέ»
Η Άνα Ολιβέιρα συμφωνεί. «Πάντα προσπαθούσε να βοηθήσει. Έστειλε παπούτσια ποδοσφαίρου στον αδελφό μου. Αν χρειαζόσουν κάτι, μπορεί να έπαιρνε λίγο χρόνο αλλά πάντα το έκανε».
Το πρωί του Σαββάτου, ο Ντιόγκο και ο Αντρέ θα ταφούν στο Γκοντομάρ. Η οικογένεια και οι φίλοι θα είναι εκεί, αλλά στην πραγματικότητα όλη η Πορτογαλία θα είναι παρούσα, ενωμένη στη θλίψη, για να πει το τελευταίο αντίο.
