Στα 91 του χρόνια, ο Αργεντινός δημοσιογράφος, Ενρίκε Μακάγια Μάρκες, καλύπτει στο Μουντιάλ 2026 το 18ο διαδοχικό Παγκόσμιο Κύπελλο της καριέρας του, ένα ρεκόρ που κανείς άλλος ανά τον κόσμο δεν έχει αγγίξει. Ο σχολιαστής του DSPORTS Radio, γνωστός απλώς ως «Μακάγια» στην πατρίδα του, κινείται αυτές τις ημέρες στο media center του σταδίου του Ντάλας προκαλώντας τα βλέμματα θαυμασμού όσων τον περιβάλλουν, καθώς τον σέβονται εδώ και δεκαετίες όχι μόνο οι Αργεντινοί συνάδελφοί του αλλά ολόκληρη η ποδοσφαιρική κοινότητα.
Η πρώτη του αποστολή σε τελική φάση ήρθε στη Σουηδία το 1958. Μόλις 23 ετών τότε, στάλθηκε να καλύψει το ματς της Αυστρίας με τη Βραζιλία, μια ομάδα που θα μάγευε στη συνέχεια τον πλανήτη χάρη και στον 17χρονο Πελέ. Εκείνη την εποχή ήταν ειδικός απεσταλμένος του Radio El Mundo. Σχεδόν επτά δεκαετίες αργότερα, ο Ενρίκε Μακάγια Μάρκες ξαναβρίσκει με ευκολία τον νεαρό εκείνο ρεπόρτερ. «Ναι, κρατώ πολύ ζωντανή τη μνήμη εκείνου του νέου δημοσιογράφου, γιατί συνεχίζω να ενδιαφέρομαι για τα πάντα και η βάση δεν έχει αλλάξει, γνώση και όχι περιέργεια», είπε.
Αυτό που έχει αλλάξει είναι το επίπεδο του άγχους. Ο ίδιος δηλώνει: «Είναι διαφορετικά. Γίνεσαι πιο ώριμος, έχεις περισσότερη εμπειρία, διαχειρίζεσαι τα πράγματα με άλλον τρόπο. Όσο για τη δουλειά καθαυτή, η τεχνολογία βοηθά να δίνεις διαφορετικές ερμηνείες, αλλά αυτές οι ερμηνείες εξακολουθούν να απαιτούν τη γνώση ενός δημοσιογράφου».
Στο Ντάλας του Τέξας, όλοι θέλουν μια φωτογραφία μαζί του. Ο ίδιος ο προπονητής της Αργεντινής, Λιονέλ Σκαλόνι, του ζήτησε μία φωτογραφία μετά την επίσημη συνέντευξη Τύπου πριν από το παιχνίδι των ομίλων με την Ιορδανία.
Special moments for 91-year-old Argentine journalist Enrique Macaya Márquez, who is covering his 18th @FIFAWorldCup 🥹👏 pic.twitter.com/hpFY7bWB5w
— FIFA (@FIFAcom) 28 Ιουνίου 2026
Ποιοι τίμησαν τον Μακάγια Μάρκες στο Μουντιάλ 2026
Λίγο πριν από εκείνο το ματς, ο Ενρίκε Μακάγια Μάρκες δέχθηκε ένα συγκινητικό αφιέρωμα από συμπατριώτες του ανάμεσα στους FIFA Legends, με παγκόσμιους πρωταθλητές του 1978 και του 1986 – τον Ουμπάλντο Φιγιόλ, τον Μάριο Κέμπες, τον Όσκαρ Ρουγκέρι και τον Σέρχιο Μπατίστα. Ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, στάθηκε επίσης στην παρουσία του στις εναρκτήριες δηλώσεις του. Στη διοργάνωση πριν από τέσσερα χρόνια, ο Αργεντινός είχε βραβευτεί από τη FIFA και τη Διεθνή Ένωση Αθλητικού Τύπου για τη διακεκριμένη πορεία του.
Εκείνος δηλώνει «ευτυχισμένος, ικανοποιημένος και ήρεμος» με την καριέρα του, η οποία περιλαμβάνει και χρόνια ως τηλεοπτικός σχολιαστής στην Αργεντινή. Είναι ξεκάθαρος για την αρχή που καθόρισε τη δουλειά του. «Πάντα στάθηκα προσεκτικός απέναντι στις απόλυτες κουβέντες», ανέφερε και πρόσθεσε: «Δεν έχασα ποτέ από τα μάτια μου το αντικείμενο που αξιολογώ, είτε πρόκειται για ένα ματς είτε για έναν ποδοσφαιριστή. Είναι πολύ ικανοποιητικό, ο κόσμος εκτιμά την προσέγγισή μου σε έναν χώρο όπου ο καθένας έχει άποψη και συχνά την εκφράζει με απόλυτη βεβαιότητα, ίσως και με κλειστό μυαλό, σαν να μη γίνεται να είναι αλλιώς τα πράγματα».
Τι έχει αλλάξει και τι μένει ίδιο στο ποδόσφαιρο
Η διαύγεια και η οξυδέρκειά του τού επιτρέπουν να ζυγίζει όσα έχουν μεταβληθεί και όσα παραμένουν σταθερά στα αμέτρητα Μουντιάλ που έχει καλύψει. «Ένα πράγμα που δεν αλλάζει ποτέ είναι ότι τα λάθη κοστίζουν ακριβά και ότι η επιτυχία ορισμένες φορές ανταμείβεται υπερβολικά», εξήγησε και τόνισε: «Ο έλεγχος της μπάλας έχει βελτιωθεί, αλλά η μεγαλύτερη αλλαγή είναι η ταχύτητα και η αθλητικότητα των παικτών, περισσότερο από την ταχύτητα της ίδιας της μπάλας. Είναι μια αντανάκλαση του πώς εξελίχθηκε το παιχνίδι και απαιτεί από τους δημοσιογράφους να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι και να χρησιμοποιούν τη διαθέσιμη τεχνολογία, ώστε να τεκμηριώνουμε καλύτερα τις απόψεις μας».
Ο Ενρίκε Μακάγια Μάρκες, όπως αναφέρει η FIFA, αρνείται να κατατάξει τους κορυφαίους ποδοσφαιριστές που έχει δει στα Παγκόσμια Κύπελλα. «Έχω δει τόσους εξαιρετικούς παίκτες διαφορετικών εποχών και σε διαφορετικές συνθήκες να δείχνουν την αξία τους, που είναι αδύνατο να εφαρμόσεις ένα μοναδικό μέτρο για να κρίνεις ποιος είναι ο καλύτερος», σημείωσε.
Για ένα πράγμα, όμως, δεν έχει καμία αμφιβολία. Η πρώτη ανάμνηση που του έρχεται στο μυαλό από τις 18 διοργανώσεις είναι «όταν η Αργεντινή κατέκτησε το Μουντιάλ, προφανώς». Ακόμα, ο ίδιος είπε: «Φυσικά, οι μεταδόσεις σου, η δουλειά σου, η προσωπική σου απόδοση έχουν κι αυτές σημασία. Υπάρχουν πολλά πράγματα, αλλά όταν στεφθεί νικήτρια η δική σου εθνική ομάδα, δεν μπορείς παρά να συμμετάσχεις στον πανηγυρισμό. Σε κάνει ευτυχισμένο, γιατί πέρασες ολόκληρη τη ζωή σου ελπίζοντας να τους δεις να κατακτούν το Παγκόσμιο Κύπελλο».
