Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες των εργαζομένων στο Νοσοκομείο Χίου, που βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις δραματικές στιγμές μετά το πρόσφατο ναυάγιο που στοίχισε τη ζωή σε 15 ανθρώπους. Το προσωπικό κινητοποιήθηκε άμεσα και έδωσε έναν δύσκολο αγώνα για τη διάσωση των τραυματιών, παλεύοντας με τον χρόνο και τις δυνάμεις τους.
Η εμπειρία της Μαρίας Σαραντινίδου
Η Μαρία Σαραντινίδου, υποδιευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας και αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων, περιγράφει την κατάσταση που βίωσε, τονίζοντας τη σοβαρότητα του περιστατικού: «Η εμπειρία μας από το 2015, με τα τότε ναυάγια, μας είχε προετοιμάσει για το σοκ και τη συναισθηματική φόρτιση. Όμως τότε είχαμε πνιγμούς. Αυτήν τη φορά ήταν ξεκάθαρο ότι έχουμε να κάνουμε με βαριά τραυματίες».
Επισημαίνει πως το προσωπικό ανταποκρίθηκε άμεσα και σε πλήρη κινητοποίηση: «Ήταν εδώ όλο το νοσοκομείο, από τον διοικητή μέχρι τους διοικητικούς υπαλλήλους. Δεν προλάβαμε να ειδοποιήσουμε καν».
Ο Γιάννης Κουτσοδόντης περιγράφει τη μάχη με τον χρόνο
Ο νοσηλευτής και μέλος του σωματείου εργαζομένων, Γιάννης Κουτσοδόντης, ήταν παρών από τις πρώτες στιγμές και συγκρίνει την κατάσταση με μια μάχη: «Ήτανε όλο το νοσοκομείο εδώ. Και ευτυχώς υπήρχε το προσωπικό. Δηλαδή υπήρχαν άνθρωποι που μείναν από τις τρεις το μεσημέρι μέχρι τις πέντε το πρωί. Συνεχόμενα. Επίσης υπήρχαν άνθρωποι που ήρθαν πρωί και φύγανε από το σπίτι τους. Μόνοι τους. Έτσι καταφέραμε και βγάλαμε όλη τη δουλειά. Ήτανε πολύ βαριά περιστατικά. Μοιάζανε όλα με πολύ βαριά τροχαία».
Αναφερόμενος στην κατάσταση των ασθενών, είπε: «Δυστυχώς μία πρόσφυγας δεν τα κατάφερε και πέθανε στην εντατική. Οι άλλοι είναι σε καλή κατάσταση. Τρεις στην εντατική. Εξιτήριο δεν έχει πάρει κανείς. Από όσα ξέρω μέχρι τώρα».
Αμφιβολίες για τις συνθήκες του ναυαγίου
Ο Γιάννης Κουτσοδόντης εκφράζει ανησυχίες για τον τρόπο με τον οποίο συνέβη το τραγικό συμβάν: «Κοιτάξτε, αυτό είναι σύγκρουση ξεκάθαρα. Είναι σαν τροχαίο, είναι σύγκρουση. Τώρα πώς έγινε και τι έγινε, απλά είναι λίγο περίεργο το πώς ακούγεται. Δηλαδή πήγαν οι πρόσφυγες με τη βάρκα, με 40 άτομα και χτυπήσαν όλοι. Κάπως περίεργο είναι».
Ταυτόχρονα, θίγει και το θέμα της έλλειψης καταγραφής από κάμερες: «Επίσης δεν λειτουργούσαν οι κάμερες. Δηλαδή τι θα πει δεν λειτουργούσαν οι κάμερες; Σε εμάς υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες που ακολουθείς. Αν είναι κανόνας, αν δεν είναι κανόνας, εντάξει. Αλλά έτσι θα λυθούν και απορίες».
«Δεν μπορεί να πνίγονται άνθρωποι»
Στο τέλος, ο Γιάννης Κουτσοδόντης εκφράζει την αγανάκτησή του για το τραγικό γεγονός, επισημαίνοντας την ανάγκη για σεβασμό στη ζωή: «Το ζητούμενο δεν είναι όμως αυτό. Γιατί όλοι είμαστε υπάλληλοι. Και δουλεύουμε. Και είμαστε και άνθρωποι. Το ζητούμενο είναι ότι αυτή τη στιγμή πνιγήκαν 15 άνθρωποι. Μεταξύ αυτών και μικροί. Και είναι 10 παιδιά στην παιδιατρική. Εκ των οποίων ευτυχώς δεν είναι κανένας πολύ πολύ σοβαρά. Αυτά δεν πρέπει να γίνονται. Πρέπει να υπάρξει μια λύση. Δεν μπορεί να πνίγονται. Τουλάχιστον στο δικό μου όνομα άνθρωποι δεν πρέπει να πνίγονται».
