Με μεγάλο ενδιαφέρον αναμένεται η σημερινή απολογία του Γιώργου Τσαγκαράκη ενώπιον του Ανακριτή, κυρίως για το κατά πόσο ο γνωστός γκαλερίστας θα αποφασίσει να δώσει στις Αρχές το όνομα του ανθρώπου από τον οποίο πήρε το σπάνιο Ευαγγέλιο του 1745.
Κατά μία εκδοχή που ανέφεραν αξιόπιστες πηγές στο iΕidiseis ο Γιώργος Τσαγκαράκης παρέλαβε το Ευαγγέλιο από άντρα που είχε ασχοληθεί και στο παρελθόν με εκκλησιαστικά κειμήλια. Ο γκαλερίστας δεν εκτίμησε σωστά την κατάσταση, θεωρώντας ότι είναι ασφαλές να δημοπρατήσει το Ευαγγέλιο, σαν να πρόκειται για κάποιο από τα εκατοντάδες έργα τέχνης που έχει πουλήσει κατά καιρούς μέσω διαδικτυακών εκπομπών.
Εάν ο κ. Τσαγκαράκης αποφασίσει να δώσει το όνομα του ανθρώπου που του έδωσε το Ευαγγέλιο, τότε θα προκύψει δικογραφία για το πρόσωπο αυτό που το είχε στα χέρια του.
Ο κ. Τσαγκαράκης αναμένεται να υποστηρίξει στην απολογία του στον Ανακριτή ότι δεν θα πουλούσε το Ευαγγέλιο αλλά θα το παρέδιδε στην Εφορεία Αρχαιοτήτων. Επίσης, θα σημειώσει ότι ο ίδιος δεν έχει γνώσεις εκτιμητή αρχαιοτήτων και ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να γνωρίζει εάν ήταν γνήσιο ή όχι. Οι Αρχές θα κληθούν να διασταυρώσουν εάν ο ισχυρισμός του δικηγόρου του ότι την περασμένη Παρασκευή είχε κλείσει ραντεβού στην Εφορεία Αρχαιοτήτων για να γίνει εκτίμηση της αυθεντικότητας του Ευαγγελίου, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Όσο για τους πλαστούς πίνακες που εντοπίστηκαν, η υπεράσπιση του κ. Τσαγκαράκη θα αντιτείνει ότι δεν υπάρχει στη δικογραφία κάποια μήνυση ιδιώτη που να έπεσε θύμα απάτης. Δηλαδή κάποιο περιστατικό που να δείχνει ότι κάποιος αγόρασε έναν πίνακα ως γνήσιο και αποδείχτηκε ότι αυτός ήταν πλαστός. Αυτό που υπάρχει στη δικογραφία είναι καταγγελίες που είχαν γίνει και έκαναν λόγο για δημοπρασίες πλαστών έργων τέχνης.
Πώς αποκαλύφθηκε η υπόθεση Τσαγκαράκη
Ως προς το χρονικό της υπόθεσης, όλα ξεκίνησαν όταν στις 24 Φεβρουαρίου 2026 εστάλη ανώνυμο e-mail στο ελληνικό FBI που έκανε λόγο για εξαπάτηση του φιλότεχνου κοινού μέσω τηλεοπτικών και διαδικτυακών δημοπρασιών πλαστών έργων τέχνης. Στο e-mail επισυνάπτονταν φωτογραφίες που απεικόνιζαν πίνακες γνωστών ζωγράφων από στιγμιότυπα τηλεοπτικών δημοπρασιών του Γιώργου Τσαγκαράκη. Επίσης, στο ίδιο e-mail είχαν επισυναφθεί σχετικά λινκ που παρέπεμπαν σε πίνακες προς πώληση μέσω δημοπρασιών που γίνονταν μέσω του Youtube.
Δύο εβδομάδες μετά , στις 6 Μαρτίου 2026 , έφτασε στο ελληνικό FBI δεύτερη καταγγελία, μόνο που αυτή τη φορά ήταν επώνυμη. Και σε αυτή την περίπτωση γινόταν λόγος για πλαστά έργα τέχνης που πωλούνται σε δημοπρασίες του Γιώργου Τσαγκαράκη.
Τα στοιχεία τέθηκαν από τους αστυνομικούς υπόψη του αρμόδιου Εισαγγελέα, ο οποίος πέντε ημέρες αργότερα, στις 11 Μαρτίου, παρήγγειλε προκαταρκτική εξέταση για να εξακριβωθούν με ειδικές ανακριτικές πράξεις οι καταγγελίες.
Πριν προλάβουν οι αξιωματικοί του ελληνικού FBI να ολοκληρώσουν την έρευνα που τους ανέθεσε ο Εισαγγελέας, έλαβαν πληροφορίες στις 19 Μαρτίου ότι ο κ. Τσαγκαράκης έβγαλε σε δημοπρασία Ευαγγέλιο του 1745 με δηλωμένη τιμή εκτίμησης 8.000-12.000 ευρώ. Η τρίτη αυτή πληροφορία-καταγγελία έγινε από Κύπριο Βυζαντινολόγο και από τη Διεύθυνση Τεκμηρίωσης και Προστασίας Πολιτιστικών Αγαθών του Υπουργείου Πολιτισμού.
Έτσι αποφασίστηκε η αστυνομική επιχείρηση στις γκαλερί και την αποθήκη του κ. Τσαγκαράκη σε Κολωνάκι, Γλυφάδα και Ελληνικό. Αφού κατασχέθηκαν εκατοντάδες πλαστοί πίνακες και αντικείμενα που εμπίπτουν στις διατάξεις του νόμου περί αρχαιοκαπηλίας, ειδοποιήθηκαν επιστήμονες για να εξακριβώσουν τη γνησιότητα ή μη των κατασχεμένων.
Πιο συγκεκριμένα, κλήθηκε ιστορικός τέχνης της Εθνικής Πινακοθήκης και του Μουσείου Αλεξάνδρου Σούτσου, όπως και αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πειραιώς και Νήσων, που εξέτασε το Ευαγγέλιο, τις βυζαντινές εικόνες και αμφορείς.
Σε βάρος του κ. Τσαγκαράκη σχηματίστηκε δικογραφία από την Υποδιεύθυνση Καταπολέμησης Διακίνησης και Εμπορίας Ανθρώπων και Αγαθών για –κατά περίπτωση- διακεκριμένη διακίνηση κατασκευασμένου έργου τέχνης, διακεκριμένη απάτη, υπεξαίρεση μνημείων, αποδοχή και διάθεση μνημείων που αποτελούν προϊόντα εγκλήματος, κατοχή αντιγράφων ή απομιμητικών μνημείων με σκοπό τη διάθεση ως γνήσια, καθώς και για παράβαση των νόμων για την πνευματική ιδιοκτησία, την προστασία των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς και τη νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες.
