Σε ηλικία 79 ετών έφυγε από τη ζωή ο διακεκριμένος ψυχίατρος Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου, ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν καθοριστικά στον εκσυγχρονισμό της ψυχιατρικής φροντίδας στην Ελλάδα και στην προώθηση της αποϊδρυματοποίησης.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1947, σπούδασε Ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε την ειδικότητα της Ψυχιατρικής το 1982. Από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας επηρεάστηκε από τις ιδέες του Ιταλού ψυχιάτρου Φράνκο Μπαζάλια, υιοθετώντας ένα ανθρωποκεντρικό μοντέλο αντιμετώπισης της ψυχικής υγείας.
Κατά τη διάρκεια της πολυετούς σταδιοδρομίας του εργάστηκε στο Δρομοκαΐτειο, στο Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου και στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί), όπου πρωτοστάτησε στην εφαρμογή νέων πρακτικών, με έμφαση στις κοινοτικές δομές ψυχικής υγείας και στη σταδιακή εγκατάλειψη των παραδοσιακών ιδρυματικών μοντέλων.
Ο Θεόδωρος Μεγαλοοικονόμου υπήρξε διαχρονικός υποστηρικτής των δικαιωμάτων των ανθρώπων με ψυχικές διαταραχές, προωθώντας την ενεργή συμμετοχή τους στη θεραπευτική διαδικασία και συνεργαζόμενος στενά με οικογένειες, επαγγελματίες υγείας και κοινωνικούς φορείς για την ανάπτυξη ενός πιο ανθρώπινου συστήματος φροντίδας.
Παράλληλα με το κλινικό του έργο, ανέπτυξε σημαντική συγγραφική και αρθρογραφική δραστηριότητα, δημοσιεύοντας βιβλία και κείμενα για ζητήματα ψυχικής υγείας, ενώ υπήρξε επί σειρά ετών συνεργάτης της «Εφημερίδας των Συντακτών». Ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του παρέμεινε ενεργός, προσφέροντας εθελοντικά τις γνώσεις και την εμπειρία του, καθώς και εκπαιδεύοντας νέους επαγγελματίες του χώρου.
Η απώλειά του αφήνει σημαντικό κενό στην επιστημονική κοινότητα και σε όσους εργάζονται για την προάσπιση των δικαιωμάτων και τη βελτίωση της φροντίδας των ανθρώπων με προβλήματα ψυχικής υγείας.
