«Όχι» στην ανάσυρση από το αρχείο της δικογραφίας για την υπόθεση των υποκλοπών από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Ο εισαγγελέας Ευάγγελος Μπακέλας απέρριψε τα αιτήματα που είχαν υποβληθεί από τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, τον πρώην υπουργό Χρήστο Σπίρτζη και τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ που εκπροσωπεί θύματα των παρακολουθήσεων. Ζητούσαν να διεξαχθεί εκ νέου έρευνα για τις παράνομες παρακολουθήσεις.
Ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, ο οποίος αποφάσισε για το καθένα από τα τέσσερα αιτήματα ξεχωριστά, έκρινε ότι δεν έχουν προκύψει νέα στοιχεία ώστε να δικαιολογούν νέα έρευνα.
Επίσης, σε ό,τι αφορά το αίτημα του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά με το οποίο ζητούσε «την πλήρη διαλεύκανση της παγίδευσης του», ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου έκρινε ότι δεν προσφέρθηκαν νέα στοιχεία από εκείνα που είχαν ερευνηθεί, τόσο από τον επίτιμο αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχ. Ζήση, όσο και τον πρώην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλα.
Για νομικούς λόγους απορρίφθηκαν και τα άλλα αιτήματα για την υπόθεση των υποκλοπών.
Zαχαρίας Κεσσές: Ο Εισαγγελέας του ΑΠ παρέδωσε τα διαπιστευτήριά του
Ο Ζαχαρίας Κεσσές σχολιάζοντας το «όχι» του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Μπακέλα, στα αιτήματα παθόντων, ανέφερε πως «να συντηρήσει μια θεσμική πληγή και να υποβαθμίσει περαιτέρω, την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη». «Παρέδωσε τα διαπιστευτήριά του» με την απόφαση του, τόνισε χαρακτηριστικά.
Έκανε επίσης λόγο για «ερμηνευτικές ακροβασίες που απομακρύνονται από τον σκοπό του νόμου και χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για να αποφευχθεί κάθε ουσιαστικός έλεγχος των νέων αποδεικτικών στοιχείων». «η νομική επιχειρηματολογία του παύει να υπηρετεί την αναζήτηση της αλήθειας και στοχεύει στο να αποκλείσει την ίδια την έρευνα», πρόσθεσε.
Ολόκληρη η δήλωση του Ζαχαρία Κεσσέ:
«Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κ. Μπακέλας έχει προ πολλού αποδείξει ότι αποτελεί μέρος του προβλήματος και έχει επιλέξει πρόθυμα να υπηρετήσει τη σκυταλοδρομία συγκάλυψης στην υπόθεση των υποκλοπών. Χρειάστηκε τρεις μήνες για να παραδώσει τα διαπιστευτήριά του και να αποφασίσει ότι δεν θα διενεργηθεί καμία περαιτέρω ουσιαστική έρευνα. Επικαλείται νομικούς ισχυρισμούς που δεν αποτελούν πειστική εφαρμογή του δικαίου, αλλά κατασκευές χωρίς επαρκές έρεισμα στο ισχύον νομικό πλαίσιο. Αντί να ερμηνεύσει τον νόμο υπό το πρίσμα της ανάγκης πλήρους διερεύνησης μιας υπόθεσης μείζονος θεσμικής σημασίας, επινοεί συλλογισμούς που λειτουργούν ως διαδικαστικά αναχώματα απέναντι στην αποκάλυψη της αλήθειας.
»Πρόκειται για ερμηνευτικές ακροβασίες που απομακρύνονται από τον σκοπό του νόμου και χρησιμοποιούνται ως πρόσχημα για να αποφευχθεί κάθε ουσιαστικός έλεγχος των νέων αποδεικτικών στοιχείων. Η απόφαση δεν απαντά στην ουσία των κρίσιμων ζητημάτων που αναδείχθηκαν. Αντιθέτως, οικοδομεί ένα τεχνητό νομικό κατασκεύασμα, μέσω του οποίου η διαδικασία μετατρέπεται σε μηχανισμό αποφυγής της έρευνας αντί σε μέσο απονομής δικαιοσύνης. Η νομική επιχειρηματολογία του παύει να υπηρετεί την αναζήτηση της αλήθειας και στοχεύει στο να αποκλείσει την ίδια την έρευνα. Για άλλη μία φορά, ο επικεφαλής της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου επιλέγει να συντηρήσει μια θεσμική πληγή και να υποβαθμίσει περαιτέρω την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη».
