Κάθε χρόνο, το Halloween μάς βάζει σε ένα πιο spooky κλίμα: ντυνόμαστε με creepy στολές, αναζητούμε ιστορίες για στοιχειωμένα σπίτια, βλέπουμε ταινίες τρόμου και φυσικά νιώθουμε μια έλξη προς πιο μεταφυσικά μέρη.
Ένα από αυτά είναι το δάσος Χόια-Μπάτσιου (Hoia-Baciu) στην Τρανσυλβανία της Ρουμανίας, ένα απόκοσμο μέρος όπου η ανθρώπινη φαντασία μπορεί να οργιάσει.
«Αποκαλούν αυτό το μέρος το Τρίγωνο των Βερμούδων της Τρανσυλβανίας. Τόσοι πολλοί άνθρωποι έχουν εξαφανιστεί εδώ, που κάποιοι λένε ότι είναι μια πύλη σε μια άλλη διάσταση. Πολλοί ήρθαν εδώ και δεν βγήκαν ποτέ. Η γραμμή μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας είναι πολύ λεπτή», δήλωσε στον Guardian ο ξεναγός Marius Lazin.
Το αυτοφυές αυτό δάσος βρίσκεται στα περίχωρα της ρουμανικής πόλης Κλουζ-Ναπόκα. Φτελιές και οξιές αγκαλιάζουν τον επισκέπτη από όλες τις πλευρές,με τα κλαδιά τους να σχηματίζουν καμάρες και τα φυλλώματά τους να μοιάζουν τόσο πυκνά που σε κάνουν να νομίζεις ότι αν μπεις μέσα στο δάσος, δεν θα ξαναβγείς ποτέ.
Μυστηριώδη γεγονότα
Τα παράξενα γεγονότα στο δάσος ξεκινούν αιώνες πριν. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο, το δάσος πήρε το όνομά του από έναν βοσκό της περιοχής που λέγεται ότι εξαφανίστηκε στο μακρινό παρελθόν μαζί με τα πρόβατά του.
Σύμφωνα με μια άλλη ιστορία, ένα πεντάχρονο κοριτσάκι εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια ενός οικογενειακού πικνίκ, μόνο και μόνο για να επανεμφανιστεί πέντε χρόνια αργότερα χωρίς να θυμάται τι της είχε συμβεί, χωρίς να έχει γεράσει ούτε μια μέρα, φορώντας τα ίδια ρούχα.
Το Hoia-Baciu τράβηξε τη διεθνή προσοχή το 1968, όταν ένας στρατιωτικός τεχνικός ονόματι Emil Barnea φωτογράφισε ένα UFO να αιωρείται πάνω από ένα κυκλικό ξέφωτο στο κέντρο του δάσους. Στις απρόμαυρες φωτογραφίες, φαίνεται ένας ιπτάμενος δίσκος σαν κουμπί να αιωρείται πάνω από τα δέντρα.
Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, το Hoia-Baciu έχει προσελκύσει γιόγκι, σαμάνους, ουφολόγους και ερευνητές παραφυσικών φαινομένων από όλο τον κόσμο, οι οποίοι επιθυμούσαν να βιώσουν τις παράξενες ενέργειες που λέγεται ότι αντηχούν μέσα στο δάσος. Πολλές άλλες φωτογραφίες τραβήχτηκαν με παρόμοια αντικείμενα που μοιάζουν με πιατάκια, λαμπερές σφαίρες ή φαντάσματα.
«Πολλοί από τους παλιούς ερευνητές που ερεύνησαν το δάσος κατέληξαν σε ψυχιατρικές κλινικές. Το κομμουνιστικό καθεστώς τους έβαλε εκεί; Ή μήπως τους συνέβη κάτι πραγματικά, εδώ στο δάσος;», αναρωτιέται ο Marius.
Στη σύγχρονη εποχή, πολλοί έχουν αναφέρει ότι τα κινητά τους ή οι κάμερές τους κλείνουν ανεξήγητα μόλις μπαίνουν στο δάσος.
Άλλοι αναφέρουν ότι βλέπουν παράξενα εξανθήματα στο δέρμα τους, ακούν ψιθύρους μέσα από τα δέντρα ή νιώθουν χέρια να τους αρπάζουν ή να τους σπρώχνουν, ακόμα και όταν είναι σίγουροι ότι είναι μόνοι.
Tα παραμορφωμένα δέντρα
Ένα μυστήριο από μόνο του είναι τα ιδιαίτερα δέντρα του δάσους αυτού. Οι κορμοί τους είναι λυγισμένοι και στριμμένοι σε πολύ περίεργα σχήματα.
Μερικά διογκώνονται προς τα έξω στη βάση, οι κορυφές τους εξαφανίζονται στη μαύρη νύχτα, έτσι ώστε να μοιάζουν με γιγάντια αγκίστρια κρέατος που κρέμονται από τον ουρανό. Άλλα πέφτουν σαν λιωμένα κεριά ή είναι λυγισμένα σε παράξενα, σπειροειδή μοτίβα.
Έχουν δοθεί διάφορες προτάσεις για να εξηγηθούν τα παραμορφωμένα δέντρα: ότι τα έχουν λυγίσει οι ισχυροί άνεμοι ή ότι τα φυσικά υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας στο έδαφος ευθύνονται για την στραβή ανάπτυξή τους.
Αίνιγμα αποτελεί και το ξέφωτο όπου υποτίθεται εμφανίστηκε το UFO. Ξεπροβάλλει ανάμεσα από τα δέντρα, έχει κυκλικό σχήμα και κοντό γρασίδι, χωρίς να έχει φτιαχτεί από ανθρώπινο χέρι.
Η Τρανσυλβανία είναι γενικά ένα μέρος που διεγείρει τη φαντασία, όπου τα όρια μεταξύ γεγονότων και λαογραφίας είναι θολά – εδώ εξάλλου, βρίσκεται και το περίδημο κάστρο του Δράκουλα. Στις αγροτικές ρουμανικές κοινότητες, κάποιοι πιστεύουν ακόμα στους στριγκούς (strigoi στα ρουμάνικα, από την ελληνική λέξη που σημαίνει ουρλιαχτά) – αιμοβόρους νεκροζωντανούς που αλλάζουν μορφή και σηκώνονται από τους τάφους τους για να τρομοκρατήσουν τις τοπικές κοινότητες.
Όταν ο σύγχρονος κόσμος απειλεί το στοιχειωμένο δάσος
Η επέλαση του ανθρώπου και της τεχνολογίας, όμως, φαίνεται ότι απειλεί ακόμα και το μεταφυσικό αυτό δάσος.
Η κοντινή πόλη της Κλουζ-Ναπόκα αριθμεί πάνω από 400.000 κατοίκους και περιγράφεται ως η Σίλικον Βάλεϊ της ανατολικής Ευρώπης. Τα δυτικά της προάστια έχουν αρχίσει να πλησιάζουν απειλητικά το δάσος και οι κατασκευαστές πιέζουν για άδειες κοπής δέντρων για να χτίσουν πολυκατοικίες.
Εκτός από μερικά εκτάρια που φιλοξενούν σπάνιες μεσογειακές βελανιδιές, το δάσος δεν προστατεύεται επίσημα. Οι ντόπιοι έχουν ιδρύσει μια τοπική οργάνωση, ενθαρρύνοντας τις αρχές να αναγνωρίσουν την αξία του δάσους ως τουριστικoύ αξιοθέατου.
