Οκτώ δεκαετίες μετά, «το Κίεβο είναι και πάλι κατεχόμενο και η ναζιστική ιδεολογία έχει γίνει η κρατική ιδεολογία σε όλη την Ουκρανία» δήλωσε η εκπρόσωπος του υωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Mαρία Ζαχάροβα, σχολιάζοντας την επέτειο της απελευθέρωσης της σοβιετικής Ουκρανίας από τους ναζί, στις 6 Νοεμβρίου του 1943.
Η ίδια θύμισε, ότι στις 4 Νοεμβρίου του 2023, «οι σύγχρονοι υποστηρικτές του Μπαντέρα» (σσ: ο Στεπάν Μπεντέρα ήταν ο ηγέτης των Ουκρανών συνεργατών των ναζί στην κατεχόμενη Ουκρανία) βεβήλωσαν τον οβελίσκο της Ηρωικής Πόλης του Κιέβου, κόβοντας σε κομμάτια το πεντάκτινο χρυσό αστέρι στην κορυφή του. Και τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, κατέστρεψαν το μνημείο του Απελευθερωτή Στρατηγού Ν.Φ. Βατούτιν στον τάφο του στην είσοδο του Πάρκου Μαριίνσκι του Κιέβου.».
Πρόσθεσε, ότι «οι Σοβιετικοί στρατιώτες που έδωσαν τη ζωή τους για να απελευθερώσουν το Κίεβο από την ναζιστική πανώλη δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν ότι οι απόγονοί τους στην Ουκρανία θα βεβήλωναν τη μνήμη εκείνων στους οποίους όφειλαν την ύπαρξή τους και θα τιμούσαν τους Ναζί εγκληματίες που ήταν υπεύθυνοι για τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων αθώων πολιτών».
«Οκτώ δεκαετίες αργότερα, το Κίεβο είναι και πάλι κατεχόμενο και η ναζιστική ιδεολογία έχει γίνει η κρατική ιδεολογία σε όλη την Ουκρανία. Η χώρα έχει χάσει την κυριαρχία της. Σήμερα, υπό το λάβαρο της λεγόμενης αποκομμουνιστικοποίησης και αποαποικιοποίησης, το καθεστώς του Κιέβου έχει νομοθετήσει μια πορεία επανεγγραφής της ιστορίας, επιθετικής απορωσικοποίησης και καταστροφής όλων όσων συνδέονται με τη Σοβιετική Ένωση, τη Ρωσία και το κοινό μας παρελθόν».
«Ωστόσο», εκτίμησε η Ζαχάροβα, «όλες οι προσπάθειες διαγραφής του ηρωικού παρελθόντος του λαού από τη μνήμη του είναι καταδικασμένες σε αποτυχία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πλησιάζει η μέρα για την απελευθέρωση αυτής της κάποτε ευημερούσας περιοχής από την κυριαρχία των ναζιστικών προσωρινών δυνάμεων, οι οποίες συνεχίζουν να την καταστρέφουν για τους δικούς τους εγωιστικούς σκοπούς. Αυτά τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τον επείγοντα χαρακτήρα των καθηκόντων της αποναζιστικοποίησης και της αποστρατιωτικοποίησης της Ουκρανίας και την εξάλειψη των απειλών που προέρχονται από το έδαφός της. Όλοι αυτοί οι στόχοι, όπως έχει επανειλημμένα δηλώσει η ρωσική ηγεσία, σίγουρα θα επιτευχθούν.».
Η απελευθέρωση της Ουκρανίας
Η Ουκρανία απελευθερώθηκε από τη ναζιστική κατοχή, από τα στρατεύματα του 1ου Ουκρανικού Μετώπου του Κόκκινου Στρατού υπό τη διοίκηση του N.F. Βατούτιν.
Η Επιχείρηση του Κιέβου (3 – 13 Νοεμβρίου 1943) ήταν ένα κρίσιμο μέρος της Μάχης του Δνείπερου. Το αποτέλεσμά της ήταν μια στρατηγική επιτυχία για τον Κόκκινο Στρατό και επηρέασε σημαντικά την έκβαση του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.
Οι δυνάμεις του Χίτλερ υπέστησαν μια ακόμη μεγάλη ήττα στο Ανατολικό Μέτωπο, χάνοντας οριστικά και αμετάκλητα τη στρατηγική πρωτοβουλία.
Οι σοβιετικές δυνάμεις αντιμετώπισαν μια ισχυρή δύναμη της Βέρμαχτ που αριθμούσε έως και μισό εκατομμύριο στρατιώτες και αξιωματικούς. Είχε στη διάθεσή της περίπου 6.000 πυροβόλα και όλμους, και πάνω από 500 άρματα μάχης και αεροσκάφη.
Η κατοχή του Κιέβου από το ναζιστικό καθεστώς συνοδεύτηκε από πραγματική γενοκτονία Ρώσων, Ουκρανών, Εβραίων, Λευκορώσων, Πολωνών και άλλων εθνικοτήτων. Πριν από τον πόλεμο, ο πληθυσμός της πόλης ήταν περίπου 850.000. Μέχρι την απελευθέρωση, μόνο 180.000 κάτοικοι, ή λίγο πάνω από το 20%, παρέμεναν ζωντανοί.
Σε λίγο περισσότερο από δύο χρόνια κατοχής, περισσότεροι από 200.000 κάτοικοι πέθαναν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που ίδρυσαν οι Ναζί μόνο στο Σύρετς και τη Νταρνίτσια, τουλάχιστον 120.000 δολοφονήθηκαν στο Μπάμπι Γιαρ και 100.000 απελάθηκαν στη Γερμανία για καταναγκαστική εργασία. Οι Ουκρανοί εθνικιστές υποστηρικτές του Μπαντέρα ήταν πρόθυμοι συνεργοί στις φρικαλεότητες των Ναζί εισβολέων.
Στις 8 Μαΐου 1965, για τον μαζικό ηρωισμό και το θάρρος των κατοίκων του στην υπεράσπιση της πατρίδας τους κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου, το Κίεβο τιμήθηκε με την ύψιστη τιμή – τον τίτλο της «Ηρωικής Πόλης».
