Το προφίλ του «αδικημένου» και «χτυπημένου» από τη «μοίρα» σμιλεύει για τον εαυτό του στο βιβλίο με τα απομνημονεύματα του, ο πρώην βασιλιά της Ισπανίας, Χουάν Κάρλος, ο οποίος παραιτήθηκε και αυτοεξορίστηκε μετά την αποκάλυψη τεράστιου οικονομικού σκανδάλου, περιγράφοντας τη στενή πολιτική σχέση του με τον δικτάτορα Φράνκο, τον θάνατο του αδερφού του, καθώς έπαιζαν με ένα πιστόλι στην εφηβεία, αλλά και το παράπονό του ότι δεν παίρνει σύνταξη μετά από 40 χρόνια «υπηρεσίας».
Το βιβλίο, που εκδόθηκε 11 χρόνια μετά την παραίτηση από τον θρόνο του Χουάν Κάρλος, έχει τίτλο «Συμφιλίωση», αλλά φαίνεται να κάνει τα πάντα για το αντίθετο, καθώς περιγράφει λεπτομερώς πώς αισθάνεται εγκαταλελειμμένος και παρεξηγημένος από τον γιο και κληρονόμο του, τον βασιλιά Φελίπε ΣΤ΄, και από άλλα στενά μέλη της οικογένειας.
Αυτόν τον μήνα συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον θάνατο του Φράνκο, αλλά ο 87χρονος Χουάν Κάρλος δεν έχει προσκληθεί στην τελετή, μια ακόμη απόδειξη αυτού που θεωρεί ως απόρριψη και εγκατάλειψη από τη χώρα του και την οικογένειά του.
Αναφερόμενος στον ρόλο του στην υπεράσπιση της μετάβασης της Ισπανίας στη δημοκρατία απέναντι στην απόπειρα πραξικοπήματος του 1981 με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Αντόνιο Τεχέρο, έγραψε: «Έδωσα ελευθερία στον ισπανικό λαό εγκαθιδρύοντας τη δημοκρατία, αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να απολαύσω αυτή την ελευθερία για τον εαυτό μου.
«Τώρα που ο γιος μου μου γύρισε την πλάτη από καθήκον, τώρα που αυτοί που αυτοαποκαλούνται φίλοι μου μου γύρισαν την πλάτη, συνειδητοποιώ ότι δεν υπήρξα ποτέ ελεύθερος».
Ο θάνατος του αδερφού του
Στα απομνημονεύματα γράφει επίσης για τον θάνατο το 1956 του 14χρονου αδελφού του, Αλφόνσο, στην Πορτογαλία, καθώς καθάριζαν ένα πιστόλι. Μια υπόθεση που δεν έχει διερευνηθεί ποτέ πλήρως. Γράφει ότι είναι η πρώτη φορά που μιλάει για το τραυματικό επεισόδιο.
«Έχασα έναν φίλο, έναν έμπιστο. Άφησε ένα τεράστιο κενό», είπε. «Χωρίς τον θάνατό του, η ζωή μου θα ήταν λιγότερο ζοφερή, λιγότερο δυστυχισμένη».
Ο πρώην βασιλιάς της Ισπανίας εξηγεί σε αυτές τις σελίδες πως ο γεμιστήρας του όπλου είχε αφαιρεθεί και έτσι πίστευε ότι δεν υφίσταται κίνδυνος. «Είχαμε αφαιρέσει τον γεμιστήρα. Δεν είχαμε ιδέα ότι μια σφαίρα είχε μείνει στη θαλάμη».
«Ένας πυροβολισμός ακούστηκε στον αέρα, η σφαίρα εξοστρακίστηκε και χτύπησε τον αδελφό μου κατευθείαν στο μέτωπο. Πέθανε στην αγκαλιά του πατέρα μας», αναφέρει στο βιβλίο.
Τότε ο Χουάν Κάρλος ήταν 18 ετών και ο αδελφός του, Αλφόνσο 14. Την εποχή εκείνη, δεν διεξήχθη καμία δικαστική έρευνα σχετικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος με το πυροβόλο όπλο. Τα δύο αγόρια ήταν μόνα τους στο δωμάτιο και έτσι οι συνθήκες του θανάτου του Αλφόνσο παραμένουν μέχρι σήμερα ασαφείς.
Οι φήμες
Διάφορες αναφορές υπήρξαν ανά περιόδους για εκείνο το συμβάν. Μία από τις μοδίστρες της πριγκίπισσας Μαρία ντε λας Μερσέδες είχε ισχυριστεί τότε ότι ο Χουάν Κάρλος σημάδεψε τον Αλφόνσο και πυροβόλησε, χωρίς να αντιληφθεί ότι το όπλο ήταν γεμάτο.
Άλλες πηγές, ωστόσο, ανέφεραν ότι η σφαίρα εξοστρακίστηκε ή ότι μια πόρτα χτύπησε το χέρι του νεαρού Χουάν και το όπλο εκπυροσκρότησε κατά λάθος.
Μία άλλη εκδοχή υποστηρίζει ότι ο νεαρός τότε πρίγκιπας, ο οποίος είχε επιστρέψει στο σπίτι για το Πάσχα από τη στρατιωτική σχολή όπου φοιτούσε, καθάριζε ένα περίστροφο που του είχε δωρίσει ο Φρανθίσκο Φράνκο, όταν συνέβη το μοιραίο.
Ενώ υπάρχουν αναφορές ότι ο πατέρας τους, ο κόμης της Βαρκελώνης, φέρεται να τον άρπαξε από τον λαιμό και να του φώναξε με οργή: «Ορκίσου μου ότι δεν το έκανες επίτηδες!».
Ο Χουάν ντε Μπορμπόν στη συνέχεια σκέπασε το σώμα του Αλφόνσο με την ισπανική σημαία και αργότερα πέταξε το πιστόλι στη θάλασσα. Ο Χουάν Κάρλος στάλθηκε πίσω στη στρατιωτική ακαδημία, όπου φοιτούσε έχοντας διαλύσει τη σχέση με τον πατέρα του.
«Υπάρχει ένα “πριν” και ένα “μετά”», έγραψε ο Χουάν Κάρλος, αναλογιζόμενος το τραγικό γεγονός. «Ακόμα μου είναι δύσκολο να μιλήσω γι’ αυτό, και το σκέφτομαι κάθε μέρα… Μου λείπει, εύχομαι να μπορούσα να τον έχω δίπλα μου και να του μιλήσω. Έχασα έναν φίλο, έναν έμπιστο. Μου άφησε ένα τεράστιο κενό. Αν δεν είχε πεθάνει, η ζωή μου θα ήταν λιγότερο σκοτεινή, λιγότερο δυστυχισμένη».
Στάζοντας μέλι για τον Φράνκο
Ο πρώην βασιλιάς γεννήθηκε στην εξορία στην Ιταλία το 1938 κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Κλήθηκε στην Ισπανία σε ηλικία 10 ετών από τον Φράνκο, ο οποίος τον εκπαίδευσε για να γίνει διάδοχός του.
«Τον σεβόμουν απεριόριστα, εκτιμούσα την ευφυΐα και την πολιτική του αίσθηση», είπε ο Χουάν Κάρλος για τον Φράνκο. Στο βιβλίο των 500 σελίδων, που δημοσιεύεται στα γαλλικά την Τετάρτη και στα ισπανικά τον επόμενο μήνα, θυμάται να κάθεται δίπλα στον Φράνκο καθώς ο άρρωστος δικτάτορας πέθαινε στο κρεβάτι του νοσοκομείου.
«Μου πήρε το χέρι και είπε, σαν να ήταν η τελευταία του πνοή: “Υψηλότατε, σας ζητώ μόνο ένα πράγμα: κρατήστε τη χώρα ενωμένη”», θυμήθηκε ο Χουάν Κάρλος.
Στέφθηκε βασιλιάς δύο ημέρες μετά τον θάνατο του Φράνκο το 1975.
Όποια φήμη κι αν κέρδισε αντιτιθέμενος στο πραξικόπημα, σπαταλήθηκε με την πάροδο των ετών, καθώς ήρθαν στο φως νέα για τις εξωσυζυγικές του σχέσεις και ισχυρισμούς για φορολογική απάτη. Είπε ότι μετάνιωσε πικρά για τη μακροχρόνια σχέση του με τη Δανο-Γερμανίδα κοσμική Κορίνα τσου Σάιν-Βιτγκενστάιν-Σάιν, λέγοντας ότι είχε βλάψει τη φήμη του μεταξύ των συμπατριωτών του και οδήγησε στην πτώση του και στην αυτοεπιβαλλόμενη εξορία του στο Άμπου Ντάμπι.
Η κοινή γνώμη στράφηκε αποφασιστικά εναντίον του στο αποκορύφωμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης της Ισπανίας το 2012, μετά την αποκάλυψη λεπτομερειών για ένα πολυτελές ταξίδι κυνηγιού ελεφάντων στην Μποτσουάνα, όταν δεκάδες χιλιάδες Ισπανοί έχαναν τις δουλειές τους.
Παραιτείτο το 2014 και μετακόμισε στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα το 2020 εν μέσω της πανδημίας Covid, η οποία κόστισε τη ζωή σε σχεδόν 35.000 Ισπανούς.
Ο Φελίπε ακύρωσε το ετήσιο επίδομά του ύψους 200.000 ευρώ όταν αποκαλύφθηκε ότι αποτελούσε αντικείμενο ερευνών για ξέπλυμα χρήματος στην Ισπανία και την Ελβετία. Και οι δύο υποθέσεις τελικά αποσύρθηκαν.
Λέει ότι ήταν «σοβαρό λάθος» να δεχτεί ένα δώρο 65 εκατομμυρίων ευρώ το 2008 από τον εκλιπόντα βασιλιά Αμπντουλάχ της Σαουδικής Αραβίας, προσθέτοντας ότι ήταν «ένα δώρο που δεν ήξερα πώς να αρνηθώ».
Ως άνθρωπος με μια φερόμενη τεράστια αλλά άγνωστη περιουσία, είναι απίθανο να γίνει αγαπητός στους Ισπανούς με το σχόλιο: «Είμαι ο μόνος Ισπανός που δεν λαμβάνει σύνταξη μετά από σχεδόν 40 χρόνια υπηρεσίας».


