Βαρύτατη καταδίκη επέβαλε δικαστήριο στο Άαχεν της δυτικής Γερμανίας σε έναν 61χρονο, ο οποίος κρίθηκε ένοχος για τη νάρκωση, τον βιασμό και τη βιντεοσκόπηση της συζύγου του επί σειρά ετών, καθώς και για τη διανομή του σχετικού υλικού στο διαδίκτυο.
Ο Fernando P., επιστάτης σχολείου, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 8 ετών και 6 μηνών, αφού το δικαστήριο έκρινε ότι κακοποιούσε τη σύζυγό του μέσα στη συζυγική εστία, ενώ εκείνη βρισκόταν σε κατάσταση αναισθησίας, χωρίς να γνωρίζει τι συνέβαινε.
Σύμφωνα με την απόφαση, ο 61χρονος παραβίασε «την πιο οικεία σφαίρα της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δικαιωμάτων» του θύματος μέσω καταγραφών εικόνας σε 34 περιπτώσεις. Από αυτές, τέσσερις συνδυάστηκαν με διακεκριμένο βιασμό και επικίνδυνη σωματική βλάβη. Επιπλέον, καταδικάστηκε για διακεκριμένο σεξουαλικό εξαναγκασμό και σεξουαλική επίθεση.
Η δράση του 61χρονου
Σε ανακοίνωσή του, το δικαστήριο ανέφερε ότι «ο κατηγορούμενος νάρκωνε επανειλημμένα κρυφά και κακοποιούσε σεξουαλικά τη σύζυγό του στο σπίτι τους». Παράλληλα, κατέγραφε σε βίντεο τις πράξεις και καθιστούσε το υλικό διαθέσιμο σε άλλους χρήστες μέσω ομαδικών συνομιλιών και διαδικτυακών πλατφορμών.
Αν και η εισαγγελία είχε αποδώσει στον 61χρονο εγκλήματα που φέρονται να εκτείνονται σε διάστημα σχεδόν 15 ετών, το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για αδικήματα που τελέστηκαν μεταξύ 2018 και 2024. Για ορισμένες άλλες κατηγορίες αθωώθηκε, χωρίς να δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες.
Η απόφαση εκδόθηκε περίπου έναν χρόνο μετά την καταδίκη του Γάλλου Ντομινίκ Πελικό, ο οποίος είχε οργανώσει επί σχεδόν μία δεκαετία τη σεξουαλική κακοποίηση της συζύγου του από δεκάδες αγνώστους. Στην υπόθεση εκείνη, 49 ακόμη άνδρες κρίθηκαν ένοχοι για βιασμό ή σεξουαλική επίθεση.
Η υπόθεση του Άαχεν θεωρείται η πρώτη του είδους της που εκδικάζεται στη Γερμανία, σύμφωνα με την οργάνωση «Nur Ja Heisst Ja» («Μόνο το Ναι σημαίνει Ναι»), η οποία αγωνίζεται για την αλλαγή του νομικού ορισμού του βιασμού.
Σήμερα, η συναίνεση στη Γερμανία βασίζεται στην αρχή «το όχι σημαίνει όχι». Όπως υποστηρίζουν ακτιβιστές, το πλαίσιο αυτό αφήνει εκτεθειμένα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, ιδίως σε περιπτώσεις όπου έχουν ναρκωθεί και δεν μπορούν να αντιδράσουν ή να εκφράσουν άρνηση. Για τον λόγο αυτό, ζητούν την υιοθέτηση του προτύπου «το ναι σημαίνει ναι».
Παράλληλα, η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο και ένα ακόμη νομικό κενό: στη Γερμανία, η κατοχή υλικού που απεικονίζει βιασμό δεν αποτελεί σήμερα ποινικό αδίκημα. Η οργάνωση Nur Ja Heisst Ja εκφράζει την ελπίδα ότι η υπόθεση αυτή θα αποτελέσει αφετηρία για αλλαγές στη νομοθεσία.
