Κρανίου τόπος το τηλεοπτικό πεδίο. Εκεί που άλλοτε μεσουρανούσαν σειρές και σαπουνόπερες στημένες με «φραγκοδίφραγκα» και κρατούσαν το κοινό καθηλωμένο. Η τηλεθέαση μεταφράζει τις προτιμήσεις του κοινού, αλλά για ποιο κοινό μιλάμε πια; Σίγουρα για αυτό της νέας εποχής πραγμάτων.
Γιατί η εποχή του «Βασικά καλησπέρα σας» έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Κι εμείς ακόμα μετράμε 1300 συσκευές για 10 εκατομμύρια πληθυσμό. 1300 νοικοκυριά πλέον δεν μετρούν δύο τουλάχιστον τηλεοράσεις όπως πριν από 35 χρόνια. Smartphones, tablets, laptops και οθόνες υπολογιστών, πολλές σε κάθε οικογένεια, είναι οι πηγές θέασης, αλλά δεν τις προσμετρούν ακόμα. Όπως φυσικά γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Ο πολιτισμός αργεί φαίνεται ακόμα, ή περιμένει το ελληνικό Netflix για να στροφάρει κατάλληλα.
Τελικά γιατί σταμάτησε ο κόσμος να βλέπει τηλεόραση
Από τον καιρό που ο Σπύρος Παπαδόπουλος αποκαλούσε μπαμπά τον Γιώργο Κωνσταντίνου και κυνηγούσε τη Τζοβάνα Φραγκούλη, όλα χτίστηκαν και γκρεμοτσακίστηκαν τρεις δεκαετίες αργότερα. Ενώ από το 1989 που εδραιώθηκε η ιδιωτική τηλεόραση μέχρι σήμερα έχουν περάσει από τα κανάλια κάθε ποιότητας προγράμματα.
Η μετάβαση δεν έγινε σίγουρα από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε χρόνος από τη μεριά των τηλεθεατών, ίσως και να έδειξαν περισσότερη ανοχή από ό,τι χρειαζόταν. Αλλά και πολλή «κονσέρβα» από τη μεριά των καναλιών. Τα οποία γκρέμισαν μόνα τους όσα κατέκτησαν από το 1989 και μετά.
Όταν πριν από 30 χρόνια η εναλλακτική των καναλιών ήταν η συσκευή βίντεο κάθε κατοικίας, πολλά γίνονται κατανοητά. Αφού ήταν πιο εύκολη η χρήση του τηλεκοντρόλ, ό,τι κι αν σέρβιραν τα κανάλια, παρά να πάει κανείς στο κοντινότερο βίντεο κλαμπ της γειτονιάς.
Τα κανάλια δεν έχουν ακόμα εμπεδώσει το μήνυμα του κοινού, όμως. Το αγνοούν επιδεικτικά. Όπως φαίνεται πως δεν υπολογίζουν και οι υπεύθυνοι προγράμματος πως η συνέπεια είναι το σήμα κατατεθέν ενός αξιόπιστου φορέα. Τα τελευταία τρία τουλάχιστον χρόνια μετακινούν τις σειρές και τις εκπομπές σαν να παίζουν οι ίδιοι tetris. Κάθε εβδομάδα διαφορετικά επεισόδια, άλλη ώρα μετάδοσης, ποιος θα αντέξει και πόσο… Δεν τους παρακαλάει κανείς πια για μια σταγόνα προγράμματος, υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές.
Γιατί το ζάπινγκ έγινε streaming και μάλιστα φανατικό
Οι πλατφόρμες μπήκαν στη ζωή των τηλεθεατών κι από τότε η τηλεθέαση έγινε ένα μαλλιοκούβαρο. Από τα 45άρια και τα 50άρια της πρωτιάς, φτάσαμε στους πανηγυρισμούς για ένα 10%. «Στόχος του καναλιού», «μαξιλάρι ασφαλείας», στις εκπομπές ο μέσος όρος του 11%… Κατάντια τελικά. Γιατί όταν το πρωτογενές υλικό που σερβίρουν είναι τα πεσίματα σε pr καλέσματα μετά το τσάμπα φαγοπότι… Σε κάθε πρωινή εκπομπή το ίδιο πρόσωπο από διαφορετικό μικρόφωνο, τι να κάνει και ο κόσμος. Πλέον δεν μαγειρεύουν οι νοικοκυρές το πρωί και περιμένουν την ώρα που θα παιχτούν τα ζώδια. Ενώ το φετινό «θαύμα» γράφεται μόνο με το 20% στο Σόι και τους Μπαμπάδες.
Η διάδραση στις πλατφόρμες είναι σίγουρα πιο συναρπαστική και τραβά όλες τις ηλικιακές ομάδες. Χωρίς διακοπές για διαφημίσεις και την ώρα που βολεύει τον καθένα. Αυτό άλλωστε κάνουν οι τηλεθεατές και για τις σειρές που τα κανάλια μετακινούν διαρκώς μέσα στη χρονιά. Χωρίς ταυτόχρονα να χρειαστεί να καθηλωθούν σε έναν καναπέ. Το on demand είναι στο φόρτε του και δικαίως.
