Οι αγροτικές κινητοποιήσεις μοιάζει να διχάζουν. Μεταξύ του «όλα τα κιλά-όλα τα λεφτά» για το οποίο τους κατηγορεί το Μαξίμου, μέχρι την ένδεια, λόγω του κόστους παραγωγής και τις τιμές στο χωράφι, αλλά και την απάτη του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και στα αζήτητα οι κρυφές διατάξεις του Ασφαλιστικού.
Στις κινητοποιήσεις οι αγρότες διατυπώνουν «κραυγή αγωνίας» για το αύριο. Η ερήμωση της Περιφέρειας, η κλιματική αλλαγή, το μέλλον των οικογενειών, η αξία και η προοπτική της περιουσίας είναι τα «μαύρα σύννεφα» που σκιάζουν τον ορίζοντα τους.
Δηλαδή, δεν έχουν τα δικαίωμα «να μεγαλώσουν και να δημιουργήσουν αυτοί και τα παιδιά τους στον Τόπο που γεννήθηκαν», όπως περιγράφεται στην Ευρωπαϊκή Έκθεση του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας Ενρίκο Λέτα.
Το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ
Θρυαλλίδα στάθηκε η «εγκληματική οργάνωση», κατά την Ευρωπαία εισαγγελέα, που στήθηκε στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κλέβοντας τις νόμιμες ενισχύσεις των παραγωγών υπέρ των κομματικά ημετέρων. Ο ιδρώτας των καλλιεργητών και κτηνοτρόφων έγινε μηχανισμός συναλλαγής, μέσο πλουτισμού και σύστημα χειραγώγησης των πολιτών.
Ακολούθως, ως προς την καθημερινή επιβίωση, μόνο σε τίτλους θα αναφέρουμε:
1.Τις τιμές από το «χωράφι στο ράφι» είναι το βασικό πρόβλημα. Ο… πολλαπλασιαστής μεταξύ τιμής παραγωγού και καταναλωτή είναι πολλές φορές, πάνω από 10 φορές. Το κέρδος των μεσαζόντων είναι ανελαστικό, τιμές παραγωγού λάστιχο…
2.Το κόστος παραγωγής, ειδικά όταν χρειάζεται να ποτίσουν με ρεύμα ή πετρέλαιο και το κόστος λόγω του Χρηματιστηρίου ενέργειας, διπλασιάζει την παραγωγική δαπάνη. Αντί για φθηνά φράγματα στα ρέματα, τα οποία θα συγκρατούσαν και τις φερτές ύλες προστατεύοντας τα χωριά, τις υποδομές και τις καλλιέργειες (τώρα με τις νεροποντές), αντί για άρδευση με φυσική κλίση από το Πουρνάρι, οι αγρότες ματώνουν κυριολεκτικά έχοντας να αντιμετωπίσουν τα ξηρά καλοκαίρια της κλιματικής αλλαγής.
Να σημειωθεί εδώ ότι αφενός εντάχτηκαν ελάχιστα αρδευτικά έργα στο Ταμείο Ανάκαμψης (μην ξεχνάμε, υποτίθεται) και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ), αφετέρου δε τα περισσότερα εξ αυτών απεντάχθηκαν γιατί δεν μπορούσαν να ολοκληρώσουν μέχρι τον προσεχή Αύγουστο του 2026.
3.Ο ΕΛΓΑ και το σύστημα ασφάλισης της παραγωγής είναι παρωχημένο. Είναι… καλός ο οργανισμός Γεωργικών Ασφαλιστέων να εισπράττει τις ασφαλιστικές εισφορές, αλλά περιμένει την άνοιξη να «δώσουν» οι κομμένες ελιές για να πάει να καταγράψει τις ζημιές από τις καλοκαιρινές φωτιές…
4.Οι αγρότες δεν μπορούν να γίνουν ενεργειακά αυτάρκεις. Ο ΔΕΔΔΗΕ δεν υποστηρίζει τη σύνδεση μικρών φωτοβολταϊκών σε στάβλους και αποθήκης με το Δίκτυο ρεύματος…
5.Οι αγρότες έχουν το πιο άδικο ασφαλιστικό σύστημα (πρώην ΟΓΑ):
α/Οι χήρες/οι, αφενός λαμβάνουν μόνο το 70% της ανταποδοτική σύναξης του/της συζύγου, κάτι σαν 50-60 ευρώ το μήνα και, αφετέρου, σε περίπτωση θανάτου του/της συζύγου προ της 13ης Μαΐου 2016, χάνουν ακόμη και αυτό το χαρτζιλίκι με την συμπλήρωση του 67ου έτους!
β/Οι συνταξιούχοι αγρότες της περιόδου 2019-21 (νόμος Κατρούγκαλου), με 30 και 33 έτη ασφάλισης, λαμβάνουν σαν σύνταξη λιγότερα από την παροχή στους ανασφάλιστους (411 ευρώ το 2025). Λιγότερα από αυτούς που δεν πλήρωσαν ένα ευρώ ασφάλιστρα…
γ/Οι συνταξιούχοι αγρότες δεν λαμβάνουν ολόκληρη της εθνική σύνταξη (436 ευρώ με 20 χρόνια ασφάλισης), κάτι που λαμβάνει όλος ο αστικός τομέας, ακόμη και οι ομογενείς με λιγότερα από 40 χρόνια διαμονής στην Ελλάδα.
Ας τα συγκρατήσουμε όλα αυτά για όσους, με αφέλεια ή κομματική σκοπιμότητα, λένε ότι οι αγρότες δεν έχουν αιτήματα ή, απλώς, «ζητούν κι άλλες επιδοτήσεις».
Εδώ κοτζάμ κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Κ.Τσιάρα μάλωναν μεταξύ τους επί πέντε (5) ώρες (10/12/2025) και δεν έβγαλαν άκρη… Γιατί δεν έβαλαν «το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων»…
