Σημαντική πτώση καταγράφει ο χρυσός στην τιμή του, η οποία έχει υποχωρήσει σχεδόν 25%, παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίζει να επιβαρύνει την παγκόσμια οικονομία. Το ερώτημα που κυριαρχεί στις αγορές είναι γιατί οι επενδυτές απομακρύνονται από το παραδοσιακό «ασφαλές καταφύγιο».
Όπως λέει μια παλιά χρηματιστηριακή ρήση, «όταν οι άνθρωποι ανησυχούν για το μέλλον αγοράζουν χρυσό – όταν ανησυχούν για το παρόν, τον πωλούν». Και φαίνεται πως αυτή τη φορά επικρατεί το δεύτερο σενάριο.
Χρυσός: Από ιστορικά υψηλά σε απότομη πτώση
Παρά το γεγονός ότι ο πόλεμος στο Ιράν δημιουργεί μακροπρόθεσμες ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια και τη διεθνή σταθερότητα, οι άμεσες συνέπειες- όπως η άνοδος των τιμών του πετρελαίου και η αναζωπύρωση των φόβων για αύξηση του πληθωρισμού- έχουν αναγκάσει τους επενδυτές να δώσουν προτεραιότητα στη ρευστότητα και σε πιο αποδοτικά περιουσιακά στοιχεία αντί για τα πολύτιμα μέταλλα.
Ο χρυσός είχε φτάσει σε ιστορικό υψηλό 4.873 ευρώ στα τέλη Ιανουαρίου, με προοπτικές περαιτέρω ανόδου στις αρχές Μαρτίου. Ωστόσο, από τότε έχει υποχωρήσει στα 3.567 ευρώ, σημειώνοντας πτώση σχεδόν 25%.
Όπως αναφέρει το Euronews, η εξέλιξη αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το 2025, όταν το πολύτιμο μέταλλο κατέγραψε άνοδο άνω του 60% – μία από τις καλύτερες ετήσιες επιδόσεις των τελευταίων δεκαετιών – καθώς οι κεντρικές τράπεζες αύξησαν τα αποθέματά τους και οι επενδυτές αναζητούσαν ασφάλεια εν μέσω αβεβαιότητας.
Η πτώση το 2026 πυροδότησε μια ταχεία μείωση των μοχλευμένων θέσεων στα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης και σε διαπραγματεύσιμα αμοιβαία κεφάλαια (ETFs) που είχαν επωφεληθεί από την εντυπωσιακή άνοδο του προηγούμενου έτους. Αυτή η απότομη αναστροφή αντιβαίνει στον παραδοσιακό ρόλο του χρυσού ως «ασφαλές καταφύγιο» σε περιόδους γεωπολιτικών αναταραχών, με την ισχυροποίηση του δολαρίου ΗΠΑ και την άνοδο των αποδόσεων των ομολόγων να αποδεικνύονται πιο καθοριστικοί παράγοντες.
Χρυσός: Ο ρόλος των επιτοκίων και του δολαρίου
Το μακροοικονομικό περιβάλλον παραμένει κρίσιμο. Η άνοδος των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων και η ισχυροποίηση του δολαρίου αυξάνουν το «κόστος ευκαιρίας» της διακράτησης χρυσού, ο οποίος δεν προσφέρει τόκο.
Ταυτόχρονα, οι υψηλές τιμές ενέργειας ενισχύουν τις πληθωριστικές προσδοκίες, οδηγώντας τις αγορές να προεξοφλούν λιγότερες μειώσεις επιτοκίων από τη Federal Reserve ή ακόμη και πιθανές αυξήσεις. Αυτό καθιστά τον χρυσό λιγότερο ελκυστικό σε σχέση με άλλα επενδυτικά προϊόντα.
Το αποτέλεσμα είναι μια «φυγή προς τη ρευστότητα», καθώς επενδυτές με μοχλευμένες θέσεις προχωρούν σε πωλήσεις για να καλύψουν margin calls, αντί να στραφούν σε ασφαλή καταφύγια όπως θα συνέβαινε παραδοσιακά.
Το ασήμι σε ακόμη μεγαλύτερη πτώση
Ακόμη πιο έντονη είναι η υποχώρηση στο ασήμι, το οποίο συχνά ακολουθεί – και ενισχύει – τις κινήσεις του χρυσού. Το πολύτιμο μέταλλο έφτασε τα 121 δολάρια στις 29 Ιανουαρίου, μία ημέρα μετά το ιστορικό υψηλό του χρυσού, αλλά έκτοτε έχει χάσει περίπου 50%, πέφτοντας έως τα 61 δολάρια.
Υπενθυμίζεται ότι το 2025 το ασήμι είχε ξεπεράσει τον χρυσό σε αποδόσεις, καταγράφοντας άνοδο περίπου 145%, χάρη στη ζήτηση από βιομηχανίες όπως τα φωτοβολταϊκά, τα ηλεκτρονικά και τα ηλεκτρικά οχήματα.
Το 2026, ωστόσο, έχει υποχωρήσει από την ισχύ του δολαρίου και τις υψηλότερες αποδόσεις, αν και τα βιομηχανικά του θεμελιώδη μεγέθη εξακολουθούν να προσφέρουν μακροπρόθεσμη στήριξη.
