Εδώ και μεγάλο χρόνο στην πολιτική ζωή της χώρας γίνεται «του Κουτρούλη ο γάμος». Να δώσουμε κάποια παραδείγματα από τους τίτλους της επικαιρότητας. Τράπεζες εξαγοράζουν χρηματιστηριακές με μοναδικό ωφελημένο τους μετόχους. Χρηματιστηριακές δηλαδή που με την ενσωμάτωση του ελληνικού Χρηματιστηρίου στο Euronext χάνουν τη σημασία τους. Κάτι σαν last dance της αρπαχτής δηλαδή.
Μια «ισοβίτισσα» ΓΓ του υπ. Εργασίας εμπλέκεται -καταρχήν μέσω του συντρόφου της- στο σκάνδαλο της ΓΣΕΕ. Εν τω μεταξύ, βοά η πιάτσα ότι παίρνει σειρά ο τρόπος που μοιράστηκαν κονδύλια του ίδιου υπουργείου τον καιρό της πανδημίας. Με τους ίδιους πάνω-κάτω πρωταγωνιστές. Εν τω μεταξύ η κυρία «σεντράρει» τους ομόσταβλους υπουργούς εργασίας, ισχυριζόμενη ότι «αυτή γνωμοδοτούσε, αυτοί υπέγραφαν». Λίγο σαν «εκβιασμάκος» μας φαίνεται αυτό, αλλά δεν πειράζει. Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ και η υπόλοιπη αντιπολίτευση μοιάζουν να ζουν σε άλλο πλανήτη. Καμία σοβαρή ενασχόληση, καμία πολιτική παρέμβαση. Ο ένας, ο Ν. Ανδρουλάκης αναζητείται με amber alert .
O άλλος, ο Τσίπρας, γυρίζει την Ελλάδα με ανούσιες παρεμβάσεις του τύπου «γιατί δεν τραγουδάνε τα τζατζίκια». Και οι υπόλοιποι, ακόμη χειρότερα. Το πρόβλημα της έλλειψης αντιπολίτευσης ξεφεύγει πλέον από τα όρια της πολιτικής. Περνάει στην ύλη των ανεκδότων. Όπως εκείνα, με τον ηλίθιο και τον πανηλίθιο. Μόνο που η κατάσταση δεν είναι για γέλια.
ΚΠ
