Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή κοινοβουλευτική παρέμβαση, η βουλευτής Λασιθίου και τομεάρχης Τουρισμού του ΠΑΣΟΚ Κατερίνα Σπυριδάκη και ο βουλευτής Α’ Αθηνών και υπεύθυνος του ΠΑΣΟΚ για το Ταμείο Ανάκαμψης Παύλος Γερουλάνος φέρνουν στη Βουλή το ζήτημα της – όπως τη χαρακτηρίζουν – «σκανδαλώδους δυσαρμονίας» στη διαχείριση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης για τον ορεινό τουρισμό και την περιφερειακή ανάπτυξη.
Με ερώτηση προς τα υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Τουρισμού, οι δύο βουλευτές εξαπολύουν σφοδρή κριτική στην κυβερνητική πολιτική, υποστηρίζοντας ότι πολύτιμοι ευρωπαϊκοί πόροι κατευθύνονται σε «μελέτες βιτρίνας», επικοινωνιακές καμπάνιες και υπερκοστολογημένες ψηφιακές πλατφόρμες, την ώρα που η ορεινή Ελλάδα αδειάζει δημογραφικά και οικονομικά.
«Η αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελούσε ιστορική ευκαιρία για την ανασυγκρότηση της χώρας, η οποία πλέον πνέει τα λοίσθια καθώς το πρόγραμμα λήγει εντός του 2026», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην ερώτηση, με τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να κάνουν λόγο για «διοχέτευση τεράστιων κονδυλίων σε αμφιβόλου χρησιμότητας και προκλητικά υπερτιμημένες μελέτες χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα στις τοπικές κοινωνίες».
Στην Χαριλάου Τρικούπη επιμένουν ότι ο ορεινός τουρισμός θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός ανασυγκρότησης της περιφέρειας και συγκράτησης του πληθυσμού, ωστόσο – όπως υποστηρίζουν – η κυβέρνηση επέλεξε να επενδύσει σε «βιτρίνα αντί για υποδομές».
Η κοινοβουλευτική παρέμβαση καταγράφει συγκεκριμένα στοιχεία για τη διάθεση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης στη δράση 16931, επισημαίνοντας ότι από προϋπολογισμό που έφτασε τα 90 εκατ. ευρώ, περίπου 11 έως 13 εκατ. ευρώ κατευθύνονται σε marketing, επικοινωνιακές στρατηγικές και ψηφιακές εφαρμογές, ενώ επιπλέον σημαντικά ποσά απορροφώνται από συμβουλευτικές υπηρεσίες και τεχνική βοήθεια.
Το ΠΑΣΟΚ συνδέει άμεσα αυτή τη διαχείριση πόρων με την εικόνα εγκατάλειψης που – όπως σημειώνει – επικρατεί σε μεγάλες ορεινές περιοχές της χώρας.
«Οι ορεινοί οικισμοί βιώνουν πρωτοφανή δημογραφική κατάρρευση», τονίζεται στην ερώτηση, με αναφορές σε μείωση πληθυσμού άνω του 15%-20% σε περιοχές όπως η Πίνδος, η ορεινή Αρκαδία και η Ευρυτανία, ενώ γίνεται ειδική μνεία και σε περιοχές της Ηπείρου όπου – σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται – καταγράφηκαν ακόμη και μηδενικές γεννήσεις μέσα στο 2026.
Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι και η κριτική για την απουσία ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδιασμού για την ορεινότητα, καθώς – όπως σημειώνεται – η κυβέρνηση ανακοίνωσε μόλις στα τέλη του 2025 ότι η ορεινότητα θα αποτελέσει αυτόνομο πυλώνα της Εθνικής Στρατηγικής Περιφερειακής Ανάπτυξης, με το τελικό σχέδιο να αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός του 2026.
«Τα χρήματα του RRF δαπανώνται σε αποσπασματικές μελέτες πριν ακόμη οριστικοποιηθεί η εθνική στρατηγική», υπογραμμίζουν οι δύο βουλευτές, αφήνοντας σαφείς αιχμές για έλλειψη συνολικού σχεδίου.
Στο στόχαστρο μπαίνει και το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, για το οποίο το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι αφιερώνει «ελάχιστες γραμμές» στην ορεινή Ελλάδα, αποτυπώνοντας – όπως λένε – τη συνολική υποβάθμιση του ζητήματος από την κυβέρνηση.
Η ερώτηση αναδεικνύει ακόμη την ανάγκη ουσιαστικής στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων της υπαίθρου και των νέων ανθρώπων που επιμένουν να δραστηριοποιούνται στις ορεινές περιοχές, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους «επίμονους κηπουρούς» της ελληνικής υπαίθρου – σε όσους, δηλαδή, κρατούν ακόμη ζωντανά τα χωριά παρά την εγκατάλειψη και την έλλειψη κινήτρων.
Οι δύο βουλευτές ζητούν απαντήσεις από την κυβέρνηση για το ακριβές ύψος των κονδυλίων που έχουν διατεθεί σε μελέτες και συμβούλους, για τα κριτήρια κοστολόγησης των έργων, για τη χρηματοδότηση – όπως λένε – «μη βιώσιμων λύσεων» όπως το τεχνητό χιόνι σε χαμηλά υψόμετρα, αλλά και για το εάν υπάρχει πραγματικό σχέδιο σύνδεσης του τουρισμού με τη δημογραφική και κοινωνική συνοχή της ορεινής Ελλάδας.
Στην ουσία, η κοινοβουλευτική παρέμβαση του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να ανοίξει συνολικά τη συζήτηση για το αν το Ταμείο Ανάκαμψης λειτούργησε ως εργαλείο πραγματικής περιφερειακής ανασυγκρότησης ή αν μετατράπηκε – όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζεται – σε έναν ακόμη μηχανισμό παραγωγής «μελετών βιτρίνας» την ώρα που τα χωριά της ελληνικής υπαίθρου σβήνουν σιωπηλά.
