Η Μαίρη Μηνά μιλά στο Στούντιο 4 για το θεατρικό στοίχημα της χρονιάς. Καθώς πρωταγωνιστεί στην παράσταση Cleansed, ένα έργο που δημιουργεί αντιφάσεις στο κοινό. Στο σημείο που κάποιοι δεν αντέχουν τη ρεαλιστική σκληρότητα όσων βλέπουν επί σκηνής.
Αναφερόμενη στη σμίλευση του έργου είπε: «Κρατήσαμε τον πρωτότυπο τίτλο στην παράσταση Cleansed. Είναι μια δοκιμασία, πολύ ποιητικό και αρκετά σκοτεινό κείμενο. Με πολλές σκηνές βίας και την ίδια στιγμή με σκηνές απόλυτης ένωσης και αγάπης.
Όπως συμβαίνει με όλα τα ποιητικά κείμενα που είναι τόσο ανοιχτά, χωράνε όλες οι ερμηνείες. Παρ’ όλα αυτά έχει κάποιους άξονες πολύ καθαρούς. Οι άξονες των βασανιστηρίων, ότι όλοι αυτοί οι ήρωες είναι σαν μάρτυρες και όλοι αυτοί πάσχουν.
Και την ίδια στιγμή που πάσχουν, ακρωτηριάζονται, βασανίζονται. Αλλά μάχονται ακόμη πιο δυνατά να ενωθούν και να στραφούν προς την αγάπη και προς το φως.
Ποιοι είναι αυτοί που φεύγουν δεν ξέρω.
Μάλλον είναι άνθρωποι που ίσως κάτι δεν αντέχουν. Ίσως να σοκάρονται, να μην το αντέχουν. Εγώ χαίρομαι πάντως από αυτές τις αντιθετικές στάσεις που έχει ο κόσμος. Ακριβώς γιατί το έργο κιόλας φτιάχτηκε για να δημιουργεί τέτοιου είδους αντιθέσεις και τέτοιου είδους προβληματισμούς και συγκρούσεις.
Ακριβώς γιατί είναι ένα έργο που έχει και μία κοινωνική και πολιτική χροιά. Μιλά για μια κοινωνία που έρχεται και σε καπελώνει και δεν σου δίνει καμία ελευθερία και σε κρατά σε απόλυτη καταστολή.
Πάντα σε ό,τι έργο και να παίξω, όσο σκληρό και να είναι, όσο δραματικό και να είναι… Όσο πιο πολύ εμπλακώ και μέσα σε αυτό είμαι, τόσο υπάρχει μια αντίρροπη δύναμη που έχει μια αίσθηση ηδονής και χαράς από κάτω, που είναι αυτή της δημιουργίας.
Και με αυτό το έργο συμβαίνει ακριβώς αυτό. Όσο πιο πυκνά και μαζί είμαστε και πιο βαθιά μπαίνουμε και με μεγάλη αυταπάρνηση σε όλο αυτό που συμβαίνει… Τόσο τελειώνοντας αισθάνεσαι και μια λύτρωση. Όπως και αυτή τη λύτρωση ψάχνουν και αυτοί οι ήρωες», είπε.
«Δεν ήταν το δυσκολότερο με το οποίο είχαμε να αναμετρηθούμε το γυμνό»
Στο σημείο αυτό η Μαίρη Μηνά είπε: «Σε σχέση με αυτό το συγκεκριμένο έργο, δεν ήταν το δυσκολότερο με το οποίο είχαμε να αναμετρηθούμε το γυμνό.
Αντιθέτως, ήταν και κάπως απελευθερωτικό. Όταν μπαίνεις σε αυτή τη συνθήκη και προσπαθείς πραγματικά να γίνεις φορέας τόσο μεγάλων νοημάτων, όλα είναι περιττά.
Γι’αυτό οι λέξεις είναι μικρές και συμπυκνωμένες και τα ρούχα ελάχιστα. Όταν και αυτά βγαίνουν, αισθάνεσαι ότι είσαι πιο κοντά στον πυρήνα του ίδιου του έργου. Νιώθεις τρωτός εντελώς κι αυτό είναι το απελευθερωτικό.
Γιατί ο τρόπος με τον οποίο μας οδήγησε ο Δημήτρης Καραντζάς σε όλα αυτά τα βάθη και σκοτάδια και στην απογύμνωση… Είχε τέτοια ευγένεια και τόση απαλότητα που ήταν σαν όλα να γίνοντουσαν και να μην καταλαβαίναμε πότε γίνοντουσαν. Βρίσκομαι συντονισμένη στην ιστορία με όλο μου το είναι», πρόσθεσε η Μαίρη Μηνά.
