Σε συνεχείς πρόβες για την παράσταση «Ανα – τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά» βρίσκεται ο Θοδωρής Αθερίδης. Αφού στην επιθεώρηση υπάρχουν συνεχείς αλλαγές σε κείμενο και σειρά ρόλων, που εξελίσσονται. Μιλώντας στο Στούντιο 4 όπου ήταν καλεσμένος αναφέρθηκε στον εθισμό του στο αλκοόλ και στις φοβίες του.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ο Θοδωρής Αθερίδης επισημαίνει πως κάποιες καταστάσεις ήταν σταθμός στη ζωή του για να πάρει την απόφαση. «Έχω κάνει πολλά πράγματα στη ζωή μου που μένω με το στόμα ανοιχτό και εγώ ο ίδιος. Όπως αυτό, το παιδί, το αλκοόλ. Και πώς μπήκα και πώς βγήκα. Με όλα έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό.
Ένας άνθρωπος που έχει την ίδια ποσότητα άγχους με κάποιον άλλον, μπορεί να μην έχει βρει έναν τρόπο να χαλαρώνει. Αν δεν χαλαρώνεις, από κάπου πρέπει να χαλαρώσεις. Το δημιουργούσε ο οργανισμός μου. Υπάρχει ένα ερέθισμα που στο δημιουργεί και μετά το ίδιο το άγχος είναι σπιράλ. Μια περιδίνηση. Πρέπει να αλλάξει η φορά του για να βγεις προς τα έξω.
Η απελπισία κινητοποιεί το πρόβλημα, είναι όταν βυθίζεσαι, βυθίζεσαι, βυθίζεσαι… Και δεν μπορείς να κάνεις κάτι, βυθίζεσαι. Αν πατήσεις τον πάτο και σπρώξεις με όλη σου τη δύναμη, μπορεί να έρθει και η άνωση. Απλά είναι που πιάνει πάτο ο καθένας. Πιο συχνό είναι το ναυάγιο», είπε.
«Έπιασα πάτο τη μέρα που κατάλαβα ότι θα πεθάνω»
Και συμπληρώνει: «Έπιασα πάτο τη μέρα που κατάλαβα ότι θα πεθάνω. Ότι δεν πάει κάπου αυτό, αυτό μόνο εκεί οδηγεί. Ήταν Αύγουστος του 1999 που δεν κοιμόμουν καθόλου. Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23. Ήμουν ήδη γνωστός γιατί είχα κάνει το «Είμαστε στον αέρα».
Επτά Σεπτεμβρίου είναι η πρώτη μέρα που δεν ήπια. Στις 7 ξύπνησα χωρίς να πονάω. Έγινε ο σεισμός. Ήταν η πρώτη φορά που μέχρι τις 3 το μεσημέρι δεν είχα πιει. Και επειδή βλέπω σύμβολα παντού, νόμιζα ότι ο σεισμός γίνεται γιατί αντικατόπτριζε αυτό που συνέβαινε μέσα μου. Πίστευα ότι εγώ τον δημιούργησα. Ήμουν σίγουρος.
Αφού είχα μάθημα στη σχολή κι έφυγα πρώτος από τη σχολή κι άφησα όλα τα παιδιά μέσα. Δεν είχα καμία σκέψη, ήταν αντανακλαστική η αντίδραση. Μετά άκουσα ψυχολόγους να λένε ότι όταν σε έναν σεισμό φέρεσαι αλλόκοτα ως ενήλικος, δεν φταίει η ηλικόα. Φταίει συνήθως ξυπνά κάποιο παλιότερο τραύμα», εξομολογήθηκε ο Θοδωρής Αθερίδης.
