Καλεσμένος στο Studio στις 3 ήταν ο Γιώργος Κωνσταντίνου, ο οποίος συνεχίζει τη θεατρική επιτυχία του «Κάθε Πέμπτη κύριε Γκριν». Αυτή τη φορά με συμπρωταγωνιστή του τον Θανάση Πατριαρχέα. Ο μεγάλος ηθοποιός μοιράστηκε μερικές από τις ιστορίες του. Ενώ απάντησε σχετικά με τη Μάρω Κοντού και τη μεγάλη τους φιλία.
Πως νιώθει όμως για τους φίλους και συναδέλφους που έχουν φύγει από τη ζωή… Ο Γιώργος Κωνσταντίνου απαντά: «Όσο και αν σας φανεί παράξενο, με ξαφνιάζει. Με ξαφνιάζει γιατί, ξέρετε… όλους αυτούς επειδή τους έζησα από κοντά, τους έχω ζωντανούς μέσα μου.
Και όταν τους βλέπω και ξέρω ότι έχουν φύγει, εκείνη την ώρα ξαφνιάζομαι. Λέω «κοίτα» και βλέπω πάρα πολλούς. Βλέπω μια ταινία και δεν υπάρχει κανένας. Και αυτό το πράγμα με ξαφνιάζει και λέω «γιατί να φεύγει ο άνθρωπος;». Κάτι αφελές, ας πούμε. Κι όμως μου δημιουργεί κάτι», είπε.
«Με τη Μάρω Κοντού είχατε μια άλλη σχέση, τι θα σας λείψει από αυτήν;», ρώτησε ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος. «Είχαμε πολύ μεγάλη σχέση. Γιατί με τη Μάρω ξεκινήσαμε μαζί. Ξεκινήσαμε από την «Οδό Ονείρων», από το ’60. Όταν αυτή είχε αρχίσει να γίνεται πρωταγωνίστρια, ενώ εγώ ήμουν ένα τίποτα. Εγώ έγινα μετά το «προφιτερόλ» ας πούμε. Και από τότε είχαμε μια φιλία.
Ξέρετε έχουμε φίλους όλοι, αλλά η φιλία των ηθοποιών μεταξύ τους, είναι πολύ πιο δυνατή όταν βρίσκονται σε μια σεζόν. Εγώ με τους συνεργάτες που έχω κατά καιρούς, μέσα στις παραστάσεις έχουμε γίνει πάρα πολύ καλοί φίλοι. Αληθινοί, ειλικρινείς, αγαπησιάρηδες όλοι», συνέχισε.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Είδα ένα μεταφυσικό όνειρο, ήταν η μέρα που είχε πεθάνει η Μάρω Κοντού»
«Η Μάρω ήταν φίλη ή συγγενής;», ήταν η ερώτηση της Νάνσυς Ζαμπέτογλου. «Ήμασταν κάτι περίεργο με τη Μάρω. Δηλαδή επικοινωνούσαμε συνέχεια. Την έπαιρνα τηλέφωνο, με έπαιρνε τηλέφωνο. Δηλαδή μου την έσκασε ουσιαστικά. Εγώ δεν το περίμενα. Ειλικρινά, δεν το περίμενα, δεν είχα μάθει τίποτα. Δεν ήξερα αν έχει κάτι. Δυο μήνες πριν συναντηθήκαμε σε ένα εστιατόριο και άφησα το τραπέζι το δικό μου, κάθισα δίπλα της.
Ήταν τόσο ζωντανή από τα τηλέφωνα, δεν είχε κάτι που να έλεγα «κάτι της συμβαίνει». Και μου ήρθε ταμπλάς. Και να σας πω ένα μεταφυσικό, αν επιτρέπεται. Το βράδυ κοιμόμουνα και βλέπω ότι εγώ και η Μάρω, μαζί μας ήταν και ένας ηθοποιός. Δεν μπορώ να τον διακρίνω τώρα ποιος ήταν ακριβώς. Πηγαίναμε να κάνουμε ένα γύρισμα κάτι… Και όπως πηγαίνουμε και μιλάγαμε με τη Μάρω ξαφνικά τη χάνω και λέω «Πού είναι η Μάρω», και μου λέει «Θα έρθει αργότερα».
«Μα τι αργότερα» λέω, «τώρα θα γίνει». Και αρχίζω και φωνάζω «Μάρω» και μου λέει τότε η Μάρω, ακούει τη φωνή μου, μου λέει «Καλά, θα το κάνουμε σε άλλη φορά, άλλη φορά αυτό». Δεν κατάλαβα, ένα φλου όνειρο. Ξυπνάω το πρωί και ανοίγω το τηλέφωνο και βλέπω συλλυπητήρια. Πώς φαίνεται αυτό… Ήταν η μέρα που είχε πεθάνει, είναι απίστευτο», πρόσθεσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
