Το 1843 καταγράφεται για πρώτη φορά ο στολισμός χριστουγεννιάτικου δέντρου σε ελληνικό σπίτι. Το γεγονός έλαβε χώρα στην Πλάκα, στην κατοικία του διπλωμάτη Ιωάννη Παπαρρηγόπουλου, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόξενος της Ρωσίας στην Ελλάδα και ήταν γνωστός για τα πολυάριθμα ταξίδια του στο εξωτερικό.
Το δέντρο, ύψους περίπου δύο μέτρων, ήταν διακοσμημένο με αναμμένα κεράκια και στολίδια που ο Παπαρρηγόπουλος είχε φέρει από τη Ρωσία. Η πρωτόγνωρη αυτή εικόνα προκάλεσε έντονη εντύπωση στους κατοίκους της Αθήνας. Την παραμονή των Χριστουγέννων, πλήθος Αθηναίων επισκέφθηκε το σπίτι του διπλωμάτη για να δει από κοντά το ασυνήθιστο έθιμο και να ανταλλάξει ευχές.
Ανάμεσα στους επισκέπτες ήταν και ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, ο οποίος, αντικρίζοντας το στολισμένο δέντρο, σχολίασε με το χαρακτηριστικό του ύφος: «Ωραίο είναι, κυρ-Γιάννη. Και του χρόνου να είμαστε καλά. Αλλά τα δέντρα μου εγώ δεν τ’ αφήνω να φυτρώσουν μέσα στην κάμαρα. Μόνο τ’ άρματά μου φυτρώνουν εκεί». Ο Παπαρρηγόπουλος αντέδρασε με γέλιο και του εξήγησε πως πρόκειται για διαδεδομένη χριστουγεννιάτικη παράδοση σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Τα επόμενα χρόνια, το έθιμο άρχισε να διαδίδεται σταδιακά στα αθηναϊκά σπίτια, καθώς η κοινωνία της πρωτεύουσας επιδίωκε να υιοθετήσει ευρωπαϊκά πρότυπα και συνήθειες. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο είχε εισαχθεί στην Ελλάδα μετά την άφιξη του βασιλιά Όθωνα και των Βαυαρών συμβούλων του, ενώ η καταγωγή του εθίμου εντοπίζεται στη Γερμανία, όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1539.
Η οικία του Παπαρρηγόπουλου βρισκόταν στην οδό Κυδαθηναίων, δρόμο με μακρά ιστορία, ο οποίος στα μεσαιωνικά χρόνια ήταν γνωστός ως «πλατέα Ρούγα του Αλίκοκκου». Η σημερινή του ονομασία δόθηκε αργότερα από τους Βαυαρούς.
