Τελικά γιατί παχαίνουμε;
Επειδή τρώμε παραπάνω; Επειδή επιλέγουμε λάθος τροφές; Επειδή δεν γυμναζόμαστε; Εξαιτίας των ορμονών; Λόγω ηλικίας; Ως απόρροια της επιλογής επεξεργασμένων τροφίμων; Εξαιτίας του άγχους ή μήπως τελικά φταίνε μόνο τα γονίδια;
Και μόνο που θέτουμε τα παραπάνω ερωτήματα, αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό πρόβλημα που όχι μόνον προκαλείται από ένα συνδυασμό συμπεριφορών και δεδομένων, αλλά και που δεν έχει την ίδια λύση για όλους!
Η νόσος της παχυσαρκίας (διότι πρόκειται επισήμως για χρόνια πάθηση) προκαλείται από την παθολογική συσσώρευση λίπους και τις επιπλοκές που αυτή η συσσώρευση επιφέρει. Άλλη ανάγκη αντιμετώπισης έχει ένας νέος άντρας με παχυσαρκία, αλλά χωρίς βλάβη οργάνων και άλλη αναγκαιότητα προκύπτει σε ένα άτομο μέσης ηλικίας με παχυσαρκία, που έχει διαβήτη τύπου 2, ένα νόσημα που επίσης έχει σχέση με το αυξημένο βάρος και την κακή διατροφή.
Η παχυσαρκία είναι μία Λερναία Ύδρα, τα πλοκάμια της οποίας απλώνονται από το μυοσκελετικό μας σύστημα, ως τα αγγεία της καρδιάς, κι από τον εγκέφαλο (προκαλώντας άνοια και κατάθλιψη), ως τους μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού επιτρέποντας την ανάπτυξη μέχρι και διαφόρων ειδών καρκίνου.
Ο διαβήτης, από την άλλη, είναι μία «ύπουλη», ασυμπτωματική επί πολλά χρόνια νόσος, η οποία «κατατρώει» τα αγγεία όλων των οργάνων, και αρκετές φορές γίνεται αντιληπτή όταν ο ασθενής έχει ήδη αναπτύξει -για παράδειγμα- διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια ή στυτική δυσλειτουργία ή ακόμα και στεφανιαία νόσο.
Τα άτομα που έχουν και τα δυο νοσήματα, διαβήτη και παχυσαρκία, έχουν ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο ανάπτυξης των επιπλοκών αυτών. H παχυσαρκία μειώνει ακόμα περισσότερο τον χρόνο και την ποιότητα ζωής των ανθρώπων με διαβήτη.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το άτομο με παχυσαρκία έχει να αντιμετωπίσει το στίγμα και πολλές φορές την περιθωριοποίηση καθώς θεωρείται ότι δεν έχει αυτοέλεγχο, αποφασιστικότητα αλλά αντίθετα είναι αυτοκαταστροφικό και ψυχικά ασταθές.
Η κλινική εμπειρία ωστόσο, έχει αποδείξει στους ειδικούς που ασχολούνται με την παχυσαρκία ότι οι ασθενείς αισθάνονται αβοήθητοι μετά από τις πολλές ανεπιτυχείς προσπάθειες να χάσουν βάρους, έχουν κακή ποιότητα ζωής, μικρότερη παραγωγικότητα στην εργασία, κοινωνικά και ερωτικά προβλήματα και άλλα ζητήματα όπως δυσκολία στην ανεύρεση ρούχων) που καθιστούν την καθημερινότητα ιδιαίτερα δύσκολη.
Σήμερα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πέραν κάθε αμφιβολίας ότι το σώμα αντιστέκεται στη μείωση του βάρους με μηχανισμούς που καθιστούν την επαρκή και μόνιμη διαχείριση βάρους σχεδόν αδύνατη για πολλούς ανθρώπους. Η σωστή διατροφή και η άσκηση παραμένουν πάντα η πρώτη γραμμή άμυνας και… επίθεσης κατά της παχυσαρκίας.
Αλλά το κενό που πολλές φορές αφήνουν, ήρθαν να καλύψουν πρόσφατα, νέες θεραπευτικές δυνατότητες που μπορούν να κάνουν την αντιμετώπιση του υπερβάλλοντος βάρους και των επιπλοκών του ευκολότερη και πιο μόνιμη.
Γιατροί που ασχολούνται με την παχυσαρκία, ειδικοί διατροφολόγοι, ειδικοί μεταβολισμού αλλά και σωματικής άσκησης, συμφωνούν σε ένα γεγονός: Το άτομο που πάσχει από οποιοδήποτε βαθμό παχυσαρκίας, πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικούς και να αντιμετωπιστεί εξατομικευμένα.
*Χορηγούμενο από Φαρμασέρβ-Λίλλυ
