Με την αρχή του φθινιπώρου, είναι σύνηθες να μπαίνουμε σε σειρά και να ξεκινάμε τη διαδικασία επαναφοράς της φυσικής μας κατάστασης με κάποιο είδος άσκησης.
Είναι η εποχή που όλοι γράφονται στα γυμναστήρια λόγω των προσφορών και μόνο οι μισοί καταλήγουν να πηγαίνουν. Αλλά και γενικά, ετοιμάζοντας το πρόγραμμα για τη χρονιά που ακολουθεί, είτε για εμάς είτε για τα παιδιά μας, αυτή την περίοδο αποφασίζουμε αν θα ασχοληθούμε με κάποιο άθλημα και πόσες μέρες την εβδομάδα μπορούμε να αφιερώσουμε.
Τρία από τα πιο κλασικά, εύκολα και δημοφιλή αθλήματα είναι το τρέξιμο, το ποδήλατο και το κολύμβι. Τα δύο πρώτα, μάλιστα, μπορούν να γίνουν και δωρεάν από μόνοι μας, χωρίς δηλαδή να χρειαστεί να γραφτούμε σε κάποιο αθλητικό σύλλογο.
Και οι τρεις δραστηριότητες απαιτούν αερόβια προσπάθεια από το σώμα και σαφώς βελτιώνουν τη φυσική κατάσταση όταν ασκούνται τακτικά.
Ωστόσο, το τρέξιμο, το κολύμπι και η ποδηλασία κάνουν καλό στην υγεία προκαλώντας διαφορετικές επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα, στα οστά και στους μύες, καθώς και στη μακροπρόθεσμη προσήλωση στην άσκηση.
Άσκηση: Τα καλά και τα κακά του τρεξίματος
Όταν τρέχουμε, στηρίζουμε επανειλημμένα το βάρος του σώματός μας στο έδαφος. Το μηχανικό φορτίο βοηθά στην τόνωση των οστών, των μυών και των τενόντων, αλλά μπορεί επίσης να επιβαρύνει υπερβολικά τις αρθρώσεις, ειδικά εάν η τεχνική τρεξίματος είναι κακή, η προοδευτική αύξηση της επιβάρυνσης πολύ γρήγορη ή οι επιφάνειες πολύ σκληρές ή ασταθείς.
Η μηχανική φόρτιση είναι απαραίτητη για τη διατήρηση υγιών και ισχυρών οστών. Από αυτή την άποψη, το τρέξιμο είναι πιο ωφέλιμο από το κολύμπι ή την ποδηλασία, όπου το σώμα δεν υποστηρίζει το πλήρες βάρος του.
Άσκηση: Σε ποιους ταιριάζει περισσότερο το κολύμπι
Το κολύμπι βρίσκεται στο αντίθετο άκρο του φάσματος: η άνωση μειώνει την επιβάρυνση των αρθρώσεων, προσφέροντας μικρότερη μηχανική καταπόνηση. Αυτό καθιστά το κολύμπι μια εξαιρετική επιλογή άσκησης για ηλικιωμένους, εγκύους, άτομα με παχυσαρκία, αρθρίτιδα ή μυοσκελετικό πόνο.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στο νερό η αντίσταση ασκείται προς όλες τις κατευθύνσεις, απαιτώντας συνεχή μυϊκή προσπάθεια με κάθε χεριά.
Ωστόσο, αυτή η απουσία πρόσκρουσης σημαίνει ότι το κολύμπι δεν είναι η καλύτερη άσκηση για την αύξηση της οστικής πυκνότητας. Τα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι το υδάτινο περιβάλλον προσφέρει μοναδικά καρδιαγγειακά και λειτουργικά οφέλη, αλλά δεν αντικαθιστά τα οστεογενετικά οφέλη των ασκήσεων που φέρουν το βάρος του σώματος.
Το κολύμπι μεταβάλλει, επίσης, τη φυσιολογική απόκριση, επειδή το σώμα βρίσκεται σε οριζόντια θέση στο νερό, γεγονός που διευκολύνει τη φλεβική επιστροφή, αυξάνει τον όγκο αίματος και μειώνει τον καρδιακό ρυθμό για παρόμοια αντιληπτή προσπάθεια. Επιπλέον, η αντίσταση του νερού αυξάνει την κατανάλωση ενέργειας όταν κολυμπά κανείς πιο γρήγορα.
Αυτό σημαίνει ότι δύο άτομα μπορούν να διανύσουν την ίδια απόσταση στην πισίνα, αλλά να βιώσουν εντελώς διαφορετικά επίπεδα κόπωσης ανάλογα με την τεχνική τους: ένας έμπειρος μπορεί να κολυμπά πιο αποδοτικά, ενώ ένας αρχάριος μπορεί να κουραστεί γρήγορα.
Τι γίνεται με την ποδηλασία
Οι μελέτες σχετικά με τα οφέλη της ποδηλασίας αναφέρουν σταθερή βελτίωση στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα και μειωμένο καρδιαγγειακό κίνδυνο όταν πραγματοποιείται τακτικά.
Η ποδηλασία βρίσκεται στη μέση των τριών δραστηριοτήτων: απαιτεί σημαντική καρδιαγγειακή συμμετοχή, αλλά δεν συνεπάγεται υψηλή καταπόνηση στις αρθρώσεις.
Αυτός είναι συχνά ο λόγος για τον οποίο πολλοί άνθρωποι προτιμούν το ποδήλατο από το τρέξιμο, ειδικά αν είναι υπέρβαροι, έχουν πόνο στα γόνατα ή επιθυμούν να αυξήσουν τα λεπτά άσκησής τους σταδιακά.
Η ποδηλασία χρησιμεύει επίσης ως καθημερινή επιλογή μετακίνησης για τη δουλειά, το πανεπιστήμιο ή τα ψώνια, όπως συνηθίζεται στην Ολλανδία.
Παρ’ όλα αυτά, η ποδηλασία δεν αποτελεί ολοκληρωμένη λύση: σε άτομα που προπονούνται πολύ έντονα (ή το κάνουν επαγγελματικά), επιστημονικές μελέτες την έχουν συνδέσει με χαμηλότερη οστική πυκνότητα λόγω της μειωμένης πρόσκρουσης.
Το συμπέρασμα
Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν ότι δεν υπάρχει μία και μοναδική δραστηριότητα που να καλύπτει όλες τις ανάγκες του σώματος, σύμφωνα με την El Pais.
Όποιος αφιερώνει πολύ χρόνο στην ποδηλασία ή στο κολύμπι θα μπορούσε να επωφεληθεί προσθέτοντας προπόνηση ενδυνάμωσης, ενώ ένας δρομέας θα χρειαζόταν συμπληρωματική δουλειά ενδυνάμωσης και κινητικότητας για την πρόληψη τραυματισμών.
Συνεπώς, και τα τρία αθλήματα βοηθούν στη βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας και γενικώς το να είμαστε σε κίνηση κάνει καλό.
Εξάλλου, δεν συγκρίνουμε ποια δραστηριότητα είναι καλύτερη ή ανώτερη. Το θέμα είναι να κάνετε αυτό που ταιριάζει καλύτερα στις δικές σας ανάγκες:
- Εάν υπάρχει πόνος στις αρθρώσεις ή περιττό βάρος, το κολύμπι ή η ποδηλασία είναι προτιμότερα.
- Εάν θέλετε να βελτίωσετε την υγεία των οστών αποτελεί ζήτημα, το κολύμπι ή η ποδηλασία δεν αρκούν. Χρειάζονται οπωσδήποτε και βάρη.
- Εάν θέλετε μια απλή, χαμηλού κόστους επιλογή, το τρέξιμο είναι το πιο εύκολο πράγμα που μπορείτε να κάνετε.
Πρόκειται για τρεις διαφορετικούς τρόπους άσκησης, τρεις διαφορετικές φυσιολογικές αποκρίσεις και τον ίδιο στόχο: να συνεχίσουμε να κινούμαστε. Η καλύτερη επιλογή δεν θα είναι η ίδια για όλους, αλλά σχεδόν πάντα θα είναι αυτή που θα μπορείτε να κάνετε ακόμα και μετά από 10 ή 20 χρόνια.
