Το κοινωνικό άγχος είναι ιδιαίτερα συχνό μεταξύ των φοιτητών. Έρευνες δείχνουν ότι περισσότεροι από ένας στους πέντε μπορεί να αντιμετωπίσουν κάποια μορφή κοινωνικού άγχους κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Έχει συνδεθεί με χαμηλότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις, δυσκολίες στις σχέσεις και κοινωνική απομόνωση.
Για πολλούς νέους, το πανεπιστήμιο είναι η πρώτη φορά που φεύγουν από το σπίτι και καλούνται να δημιουργήσουν γρήγορα έναν νέο κοινωνικό κύκλο. Αυτή η προσδοκία μπορεί να ενισχύσει το άγχος. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι μάλιστα έντονα.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το κοινωνικό άγχος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως προσωπικό ελάττωμα. Είναι φυσιολογικό να αισθανόμαστε κάποια αμηχανία ή άγχος όταν γνωρίζουμε νέους ανθρώπους, βρισκόμαστε σε άγνωστα περιβάλλοντα ή περνάμε από μια συνέντευξη. Το πρόβλημα αρχίζει όταν το άγχος γίνεται τόσο έντονο ώστε να εμποδίζει κάποιον να συμμετέχει σε δραστηριότητες και να δημιουργεί σχέσεις.
Άτομα με κοινωνικό άγχος μπορεί να παραμένουν σιωπηλά, να δίνουν σύντομες απαντήσεις, να χρησιμοποιούν το κινητό για να αποφεύγουν την αλληλεπίδραση, να μένουν στην άκρη μιας παρέας ή κοντά σε ένα συγκεκριμένο άτομο και να περιορίζουν τις συζητήσεις σε «ασφαλή» θέματα. Η αυξημένη χρήση των κινητών τηλεφώνων και η μείωση των άμεσων κοινωνικών επαφών έχουν επίσης προταθεί ως παράγοντες που μπορεί να ενισχύουν το πρόβλημα.
Οι ειδικοί προτείνουν ορισμένες πρακτικές στρατηγικές. Πρώτα, είναι σημαντικό να μειωθεί η υπερβολική εστίαση στον εαυτό. Αντί να αναρωτιέται κάποιος συνεχώς «κοκκινίζω;», «φαίνομαι αγχωμένος;» ή «ακούγομαι ανόητος;», μπορεί να επικεντρώνεται στη συζήτηση, στον συνομιλητή και στο περιβάλλον.
Επίσης, βοηθά η σταδιακή δοκιμή των φόβων μέσα από μικρά «πειράματα» στην καθημερινότητα, όπως το να κάνει κάποιος μια ερώτηση σε μια ομάδα ή να εκφράσει τη γνώμη του και να παρατηρήσει τι πραγματικά συμβαίνει. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να διαπιστώσει ότι οι αρνητικές συνέπειες που φοβάται συχνά δεν πραγματοποιούνται.
Παράλληλα, συνιστάται ο περιορισμός των λεγόμενων συμπεριφορών ασφαλείας, όπως η υπερβολική προετοιμασία κάθε φράσης, η αποφυγή της βλεμματικής επαφής ή η συνεχής παραμονή δίπλα σε ένα συγκεκριμένο άτομο. Τέλος, σημαντικό είναι να αποφεύγεται η υπερανάλυση μετά από κάθε κοινωνική κατάσταση, καθώς το άτομο μπορεί να μεγαλοποιεί τα λάθη του και να θυμάται την εμπειρία πολύ πιο αρνητικά από ό,τι πραγματικά συνέβη.
Η αντιμετώπιση του κοινωνικού άγχους είναι σταδιακή και απαιτεί προσπάθεια.
