Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυση του προφίλ του μέσου οδηγού ταξί στην Αττική και στην υπόλοιπη Ελλάδα, όπως προκύπτει από έρευνα του Εργαστηρίου Συγκοινωνιακής Τεχνικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου υπό την επίβλεψη του καθηγητή Κ. Κεπαπτσόγλου. Σύμφωνα με την έρευνα, το μεροκάματο ενός ταξιτζή στη χώρα μας βγαίνει με σκληρή και πολύωρη εργασία, η οποία γίνεται κάτω από δυσμενείς συνθήκες λόγω του έντονου κυκλοφοριακού προβλήματος στα αστικά κέντρα της Ελλάδας.
Τα αποτελέσματα είναι σοκαριστικά, αφού σχεδόν οι 7 στους 10 οδηγούς ταξί στην Αττική και το 88% στην υπόλοιπη χώρα κάθονται πίσω από το τιμόνι τουλάχιστον για 10 ώρες την ημέρα. Επίσης σχεδόν οι 9 στους 10 επαγγελματίες ταξιτζήδες εργάζονται τουλάχιστον 6 ημέρες τη βδομάδα και περίπου οι μισοί (46% στην Αττική, 44% στην περιφέρεια) δεν κάνουν ούτε ένα ρεπό, αλλά δουλεύουν και τις 7 ημέρες!
10 έως 14 κούρσες ημερησίως στην Αττική
Το 60% των οδηγών ταξί στην επαρχία διαθέτει επαγγελματική εμπειρία 16 έως 30 ετών και στην Αττική 6 έως 20 ετών, ενώ περίπου οι μισοί είναι ιδιοκτήτες του οχήματος και οι άλλοι μισοί εργαζόμενοι. Σχεδόν 6 στους 10 οδηγούς ταξί της Αττικής διανύουν καθημερινά από 150 έως 220 χιλιόμετρα, ενώ ένα 15% καλύπτει 220 έως 250 χιλιόμετρα. Στην περιφέρεια διανύει το 70% των ταξιτζήδων έως 150 χιλιόμετρα την ημέρα, ενώ περίπου οι μισοί αναλαμβάνουν 5 με 9 κούρσες, ενδεχομένως μεγαλύτερες σε σχέση με τις αντίστοιχες στην Αττική, όπου το 50% των οδηγών ταξί πραγματοποιεί από 10 έως 14 κούρσες ημερησίως.
Στην έρευνα τονίζεται, ότι ο αριθμός ταξί στις ελληνικές πόλεις καλύπτει σε κάθε περίπτωση τις ανάγκες των πολιτών και των τουριστών, κάτι που δεν ισχύει για αρκετές πόλεις του εξωτερικού. Επίσης, είναι προφανές ότι ο κλάδος των ταξί χρειάζεται έναν πλήρη εκσυγχρονισμό του στόλου των οχημάτων, αλλά και του τρόπου λειτουργίας του, αφού οι ιδιοκτήτες και οι οδηγοί ταξί περιορίζουν πολύ την προσωπική τους ζωή και υιοθετούν ατέλειωτα ωράρια, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στα αυξημένα κόστη.
Οι κίνδυνοι
Πρόκειται για συνθήκες, που έχουν άμεση επίπτωση στην οδική ασφάλεια και στην προστασία του περιβάλλοντος, καθώς ένα παλαιό -συνήθως πετρελαιοκίνητο- όχημα είναι σαφώς πιο ρυπογόνο από ένα πιο σύγχρονο, ενώ ένας κουρασμένος οδηγός εμπλέκεται, παρά την εμπειρία του, συχνότερα σε τροχαία ατυχήματα από έναν ξεκούραστο και πιο συγκεντρωμένο. Εξάλλου η συνεχής καθιστική ζωή προκαλεί παχυσαρκία και άλλα νοσήματα με άμεσες συνέπειες για την υγεία των οδηγών ταξί.
