Μετά τις μαραθώνιες απολογίες τους χθες, οι δυο κατηγορούμενοι για την εμπλοκή τους στην φονική εμπρηστική επίθεση της Marfin το 2010 προφυλακίστηκαν με σύμφωνη γνώμη Εισαγγελέα – Ανακριτή.
Οι δικαστικές Αρχές έκριναν ότι πρέπει να προφυλακιστούν, ενώ οι ίδιοι αρνήθηκαν κάθε εμπλοκή στην υπόθεση, υποστηρίζοντας ότι μπορεί να συμμετείχαν στη διαδήλωση της 5ης Μαΐου 2010, όχι όμως και στα επεισόδια που οδήγησαν στον θάνατο τριών εργαζομένων. Σύμφωνα με το σκεπτικό της προσωρινής κράτησης, η βαρύτητα των πράξεων που τους αποδίδονται αποτελεί λόγο για τον οποίο κρίθηκαν ύποπτοι τέλεσης νέων αδικημάτων.
Το iEidiseis αποκαλύπτει ένα από τα στοιχεία που, σύμφωνα με τις Αρχές, συνέβαλαν καθοριστικά στην ταυτοποίησή τους, 16 χρόνια μετά την τραγωδία.
Την ώρα που η υπεράσπιση επιμένει ότι η δικογραφία βασίζεται στην ταυτοποίηση αντικειμένων, όπως σακίδια πλάτης, οι αστυνομικοί σύμφωνα με τις πληροφορίες εμφανίζονται βέβαιοι ότι η υπόθεση στηρίζεται κυρίως στην ταυτοποίηση προσώπων.
Όπως αποκαλύπτουμε τα στελέχη των εγκληματολογικών εργαστηρίων φέρεται να εντόπισαν σε ντοκουμέντα από τα επεισόδια του 2010 ένα χαρακτηριστικό σημάδι στο μέτωπο ενός εκ των κατηγορουμένων.
Το συγκεκριμένο μορφολογικό στοιχείο συγκρίθηκε με μεταγενέστερες φωτογραφίες, στις οποίες το πρόσωπό του ήταν πλήρως ορατό. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η σύγκριση δεν περιορίστηκε μόνο στο σημάδι.
Οι ειδικοί προχώρησαν σε ανάλυση των ματιών, της μύτης, των αυτιών και συνολικά των βιομετρικών χαρακτηριστικών του προσώπου, καταλήγοντας – σύμφωνα με αστυνομικές πηγές – σε ταυτοποίηση που χαρακτηρίζεται ως «άρρηκτα δεμένη». Μάλιστα άλλα βιομετρικά χαρακτηριστικά που «ταυτοποίησαν» ήταν χαρακτηριστική ελιά και σχήμα μύτης.
Αντίστοιχη διαδικασία φέρεται να ακολουθήθηκε και για τα υπόλοιπα πρόσωπα που μπήκαν στο μικροσκόπιο της έρευνας.
Κατά τις πολύωρες απολογίες τους, οι δύο κατηγορούμενοι υποστήριξαν ότι πράγματι συμμετείχαν στη μεγάλη πορεία της 5ης Μαΐου 2010, αρνούμενοι όμως ότι είχαν οποιαδήποτε συμμετοχή στα επεισόδια έξω από τη Marfin. Η υπεράσπισή τους εξακολουθεί να αμφισβητεί την αξιοπιστία της δικογραφίας και της διαδικασίας ταυτοποίησης, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν σημαντικά κενά, τα οποία – όπως αναφέρει – θα αναδειχθούν κατά την εξέλιξη της δικαστικής διαδικασίας. Πλέον, η υπόθεση περνά στο επόμενο στάδιο, με την τελική κρίση να ανήκει στη Δικαιοσύνη.
