Εξαιρετικό βιογραφικό, με Σορβόννη και Columbia. Νομική κατάρτιση που θαύμαζε, για την επιχειρηματολογία της, ο πολύπειρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος. Με ρητορικά προσόντα και επαρκή δημόσια παρουσία,
Επίσης, τέκνο προβεβλημένων γονέων: ο πατέρας της μάχιμος πολιτικός και η μητέρα της επιτυχημένη δημοσιογραφος. Και με αστέρι: εύκολα βουλευτής, και πριν την πέμπτη δεκαετία της χωρίς αναδείχθηκε πρόεδρος της Βουλής με ψήφους ρεκόρ- νεότερη όλων.
Οι προδιάγραφες άνοιγαν δρόμο για ότι περισσότερο μπορεί να επιδιώξει ένας πολιτικός.
Τι δεν πήγε καλά και η Ζωή Κωνσταντοπούλου από χρυσή ελπίδα της Αριστεράς κατέληξε να θεωρείται -σχεδόν ανισόρροπη -ταραξίας της πολιτικής ζωής; Να αυτοπροβάλλεται ως ντουέτο, πότε με την αξέχαστη Ραχήλ Μακρή και πότε με, την ουρανοκατέβατη και απολιτίκ, Μαρία Καρυστιανού;
Το τελευταίο σήριαλ στο οποίο πρωταγωνιστεί έχει στοιχεία εντελώς αντίστροφα με το προφίλ Ρομπέν των αδυνάμων που επιδιώκει.
Σε μια συνηθισμένη εργατική διαφορά, θα περίμενε κανείς ότι η ίδια θα ήταν στο πλευρό της εργαζομένης που κατήγγειλε ότι η εργοδοσία της οφείλει δεδουλευμένα.
Συμβαίνει όμως εργοδότης να είναι η… ίδια! Και μετά από διαρκείς αναβολές, έφτασε της καταλογίζουν ότι έστειλε στο νοσοκομείο την εκπρόσωπο της αρμόδιας Αρχής. Αν δώσουμε βάση στον Άδωνη, την έπεσε και στο προσωπικό του ΕΚΑΒ που έσπευσε να περιθάλψει το θύμα της.
Οι εξηγήσεις για την ακραία συμπεριφορά της κόρης του Νίκου Κωνσταντόπουλου και της Λίνας Αλεξίου, δεν συνδέονται με τον χαρακτήρα, ή την ανατροφή της, αλλά με τις… πολιτικές συνθήκες που την ανέδειξαν.
Μια από αυτές τις εξηγήσεις οδηγεί στον Αλέξη Τσίπρα που, ως Πρωθυπουργός, το 2015 δεν της έδωσε το υπουργείο Δικαιοσύνης που ήθελε. Για να το ελέγχει ο ίδιος, την έχρισε αβασάνιστα τρίτο κατά σειρά πολιτειακό παράγοντα.
Εγκατέστησε δικό της φέουδο στα παλιά Ανάκτορα και αντιμετώπιζε το Κοινοβούλιο ως αρένα, Διεθνές δικαστήριο, αυτόνομο υπουργείο Εξωτερικών, νομισματική Αρχή κλπ, με κοινό παρονομαστή τις σχοινοτενείς αγορεύσεις της.
Μια άλλη εξήγηση παραπέμπει σ έναν περίεργο συνδυασμό. Από τη μια το σοκ, όταν δεν μπήκε στη Βουλή ως αρχηγός κόμματος. Διασώθηκε με το 3,17% των επαναληπτικών του 2023 και βρέθηκε επικεφαλής Κοινοβουλευτικής Ομάδας, την οποία η ίδια αποδεκάτισε.
Από την άλλη τα δημοσκοπικά ευρήματα μιας περιόδου, έδειχναν ότι μπορεί ακόμη και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευση – οπότε θα μπορούσε να βάζει φωτιά στα τόπια… ως αν αναμονή Πρωθυπουργός…
Λέγεται ότι η δημοσκοπική εκτόξευση, δεν ήταν άσχετη με τις «άκρες» της στο μιντιακό σύστημα. Αλλά για τη διατηρήσει με το μονοπρόσωπο κόμμα της- χωρίς επιτελείο, οργανώσεις βάσης και κομματικό ιστό- είχε ανάγκη από την παραγωγή θορύβου.
Έτσι κατάληξε να τροφοδοτεί την επικαιρότητα με επεισόδια έντασης και τεχνητής επιθετικότητας. Εναντίον όλων, δικαίων και αδίκων. Οι παρτενέρ δεν έλλειπαν… Ως τώρα τα καταφέρνει: οι δημοσκόποι τη «βρίσκουν» και στην επόμενη Βουλή, οπότε όσοι απολαμβάνουν το αντικοινοβουλευτικό της ρεπερτόριο, δεν θα πλήξουν…
Το θέμα με την αποκλειστική «ιδιοκτήτρια» της «Πλεύσης Ελευθερίας», ως αρχηγού αντιπολιτευόμενου πολιτικού φορέα, είναι ότι κάνει πολλή αντιπολίτευση και καθόλου πολιτική. Καταγγέλλει, αλλά δεν προτείνει.
Έχει διαπεραστικό λόγο – ιδίως όταν είναι το δίκιο με το μέρος της- προσόν που αξιοποιεί για να κάνει τα πάντα κεραμιδαριό: την κοινοβουλευτική διαδικασία, τα δικαστήρια, τις μιντιακές πίστες και την έννοια του πολιτικού αρχηγού.
