Νέοι συσχετισμοί ισχύος και ανάδειξη της Κίνας σε πρωταγωνιστή της παγκόσμιας σκηνής. Αυτά ήταν τα σημαντικότερα απότοκα της ιστορικής τριμερούς συνάντησης μεταξύ Ντόλανλτ Τραμπ, Σι Τζινπίνγκ και Βλαντιμίρ Πούτιν, όπως εκτίμησε στο iEidiseis ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, ομότιμος καθηγητής Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο ΕΚΠΑ. Ο ίδιος απορρίπτει τον συσχετισμό της συνάντησης με τη συμφωνία της Γιάλτας, ενώ αναλύει τις επιπτώσεις για ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ευρώπη και Μέση Ανατολή, καθώς και για τον πόλεμο σε Ουκρανία.
«Η φωτογραφία των τριών τα λέει όλα»
Σύμφωνα με όσα σχολίασε στο iEidiseis ο Παναγιώτης Ιωακειμίδης, «η συνάντηση έχει μια ιστορικότητα, διότι είναι η πρώτη αυτού του είδους που πραγματοποιείται μεταξύ των ηγετών των ΗΠΑ, της Κίνας και της Ρωσίας, έπειτα από τη συμφωνία της Γιάλτας. Αυτή η τριμερής συνάντηση σηματοδοτεί και συμβολίζει κάτι. Με άλλα λόγια, έχουμε τους δύο ηγέτες των κατ΄ εξοχήν αυταρχικών καθεστώτων και τον τρίτο ηγέτη της κατ΄ εξοχήν δημοκρατικής χώρας -εντός ή εκτός εισαγωγικών-, ο οποίος συμπράττει».

Αναφορικά με τους συμβολισμούς αυτής της συνάντησης, ο κ. Ιωακειμίδης προσέθεσε πως «η φωτογραφία των τριών νομίζω ότι τα λέει όλα. Κι αυτό που λέει είναι ότι ο ουσιαστικός ηγέτης ήταν ο Σι Τζινπίνγκ. Από αυτή την άποψη επομένως, η συνάντηση είχε ιδιαίτερη σημασία. Είναι η συνάντηση που αναγνώρισε την άνοδο της Κίνας και κατά κάποιο τρόπο την υποχώρηση των ΗΠΑ στην παγκόσμια σκηνή».
Η “Γιάλτα 2” και ο Σι Τζινπίνγκ
Πολλοί αναλυτές έκαναν λόγο για μια «Γιάλτα 2», όμως ο κ. Ιωακειμίδης εξέφρασε διαφορετική άποψη, καθώς ανέφερε πως «αυτό δεν ισχύει σε καμία περίπτωση, επειδή ο Σι Τζινπίνγκ, δεν θέλει καθόλου μία “Γιάλτα 2”. Αντιθέτως, θέλει ένα πολυμερές παγκόσμιο σύστημα, με κινεζικές αξίες. Επομένως, δεν μπορούμε να μιλάμε για “Γιάλτα 2”».
«Υποχώρηση των ΗΠΑ και άνοδος της Κίνας»
Σχετικά με το γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ αποδέχθηκε μια τέτοια εξέλιξη, ο ίδιος ανέφερε πως «είναι κάτι που συντελέστηκε εκ των πραγμάτων, δεν χρειάστηκε να το αποδεχθεί ο Τραμπ. Ουσιαστικά το είχε αποδεχθεί από τη στιγμή που αποφάσισε να συμμετάσχει σε μια τέτοια συνάντηση, η οποία μάλιστα πραγματοποιήθηκε στην Κίνα. Αυτό το γεγονός από μόνο του, είναι ενδεικτικό της υποχώρησης των ΗΠΑ και της ανόδου της Κίνας».
«Ερωτηματικό αν ο Τραμπ εκπροσωπούσε την πολιτική πραγματικότητα των ΗΠΑ»
Στο ερώτημα ποιες εξελίξεις μπορεί να επιφέρει αυτή η αλλαγή ισορροπιών, ο κ. Ιωακειμίδης σχολίασε πως «στο μέλλον, σε μια σειρά πολύ σημαντικών τομέων, όπως το εμπόριο, η τεχνολογία και η Τεχνητή Νοημοσύνη, οι ΗΠΑ δεν θα είναι σε θέση να πρωτοστατήσουν. Εδώ βέβαια θα πρέπει να διατυπωθεί η επιφύλαξη αναφορικά με το πως θα διαμορφωθεί η νέα πολιτική πραγματικότητα στις ΗΠΑ».
Κι αυτό επειδή «αυτή τη στιγμή, ο Τραμπ ήταν ο επίσημος και θεσμικός εκπρόσωπος των ΗΠΑ, όμως είναι ερωτηματικό κατά πόσο ήταν ο πολιτικός εκπρόσωπος, αν δηλαδή εκπροσωπούσε την πολιτική πραγματικότητα των ΗΠΑ, όπως έχει διαμορφωθεί μετά τις ενδιάμεσες εκλογές. Αυτή όμως είναι μια παρένθεση που θα ανοίξει ή θα κλείσει, ανάλογα με τη διαμόρφωση της νέας πολιτικής πραγματικότητας στις ΗΠΑ. Πάντως, η αναγνώριση της ανόδου της Κίνας, σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα είναι κατά κάποιο τρόπο προσεκτικές σε ότι αφορά τη διαχείρισή της από εδώ και πέρα».
«Ενισχύεται ο ρόλος του Πούτιν»
Αναφορικά με το τι σημαίνει η τριμερής συνάντηση για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο κ. Ιωακειμίδης ανέφερε πως «προσπάθησε να βγει από την κατάσταση του παρία του διεθνούς συστήματος στην οποία έχει βρεθεί μέσω της συνεύρεσής του με τους άλλους δύο ηγέτες. Αυτό από μόνο του είναι σημαντικό για τον Πούτιν που ενισχύει την εξουσία και τον ρόλο του».
Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η Ευρώπη
Σε ότι αφορά τον αντίκτυπο που μπορεί να έχει η συνάντηση στον πόλεμο στην Ουκρανία, ίδιος σχολίασε πως «ένα από τα ζητήματα της συζήτησης της συνάντησης, ήταν ο πόλεμος στην Ουκρανία, που μάλιστα πραγματοποιήθηκε πίσω από την πλάτη της Ουκρανίας. Δεν ξέρουμε τι ρυθμίσεις ή ενδεχομένως σε τι συγκλίσεις συμφώνησαν».
Πάντως, ο πόλεμος στην Ουκρανία, «είναι το πρώτο που ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή και την Ευρώπη, ειδικά εφόσον έχει κάτι συμφωνηθεί -και σε ποιο βαθμό- για την Ουκρανία. Κατ΄ επέκταση, η Ευρώπη ενδιαφέρεται επίσης αν συζητήθηκε κάτι που να αφορά το σύστημα ασφάλειάς της».
«Μπορεί να υπάρξουν εξελίξεις στο Ιράν»
Αναφορικά με τον αντίκτυπο της συνάντησης στη Μέση Ανατολή, ο κ. Ιωακειμίδης ανέφερε πως «δεν γνωρίζουμε αν η Κίνα συμφώνησε να αναλάβει κάποια υποχρέωση σε ότι αφορά της άσκηση επιρροής στο Ιράν. Η Κίνα θέλει να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ, επειδή έχει ενεργειακούς πόρους από τον Κόλπο. Νομίζω ότι ο Πούτιν πίεσε τον Σι Τζινπίνγκ προς αυτή την κατεύθυνση. Αν όντως η Κίνα ασκήσει επιρροή, τότε μπορεί να υπάρξουν εξελίξεις. Μένει να φανεί εάν η Κίνα θα προχωρήσει σε κάποια συγκεκριμένη ενέργεια προς την κατεύθυνση της Τεχεράνης».
Πυρηνικά
Στο κείμενο των κοινών συμπερασμάτων που δημοσιεύθηκε μετά την ολοκλήρωση της τριμερούς συνάντησης, αναφέρεται μεταξύ άλλων πως οι τρεις ηγέτες επιβεβαίωσαν τη θέση τους πως κανείς δεν μπορεί να κερδίσει έναν πυρηνικό πόλεμο και ότι ένας τέτοιος πόλεμος δεν πρέπει να διεξαχθεί.
Σχολιάζοντας αυτή την τοποθέτηση, ο κ. Ιωακειμίδης ανέφερε πως «υποτίθεται πως τα πυρηνικά ήταν ένα από τα κύρια θέματα στην ατζέντα, όμως έιναι γνωστό ότι η Κίνα δεν θέλει να εμπλακεί σε μια τέτοια συζήτηση. Μόνο ο Τραμπ θέλει να προωθήσει αυτό το ζήτημα. Βέβαια, οι συμφωνίες ελέγχου των εξοπλισμών έχουν τερματιστεί, επομένως ο Τραμπ θα ήθελε ενδεχομένως να προχωρήσει σε μια τέτοια συζήτηση. Όμως, η Κίνα που αισθάνεται ότι μειονεκτεί σε αυτόν τον τομέα, δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να προχωρήσει την κουβέντα σε βάθος αναφορικά με τα πυρηνικά».
«Δεν τους αρέσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο»
Κάτι που επίσης αναφέρεται στο κείμενο των κοινών συμπερασμάτων, είναι πως το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο κι άλλα παρόμοια όργανα, δεν πρέπει να ασκούν καταχρηστικά τη δικαιοδοσία τους.
Σχολιάζοντας αυτή την τοποθέτηση των τριών ηγετών, ο κ. Ιωακειμίδης ανέφερε πως «μπορούμε να εικάσουμε ότι και στους τρεις δεν αρέσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Πώς να τους αρέσει άλλωστε; Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο έχει εκδώσει ένταλμα σύλληψης για τον Πούτιν. Αντίστοιχα, ο Τραμπ έχει επιβάλλει κυρώσεις στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Επομένως, είναι φυσικό να έχουν αυτή τη θέση».


