Σχεδόν οι μισοί (43%) από τους δημοσιογράφους που δολοφονήθηκαν τους τελευταίους 12 μήνες σκοτώθηκαν στη Γάζα από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η οργάνωση «Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα» (RSF).
Δημοσιογραφικό αίμα εξακολουθεί να χύνεται και στην Ουκρανία, ενώ το Σουδάν έχει επίσης αναδειχθεί σε μια εξαιρετικά θανατηφόρα εμπόλεμη ζώνη για τους ανθρώπους των ειδήσεων.
Στο Μεξικό, οι ομάδες οργανωμένου εγκλήματος ευθύνονται για την ανησυχητική αύξηση των δολοφονιών δημοσιογράφων που παρατηρήθηκε το 2025. Φέτος ήταν η πιο θανατηφόρα χρονιά από τα τελευταία τρία χρόνια – τουλάχιστον – και το Μεξικό είναι η δεύτερη πιο επικίνδυνη χώρα στον κόσμο για δημοσιογράφους, με εννέα νεκρούς.
Η θανατηφόρα τάση έχει εξαπλωθεί καθώς η Λατινική Αμερική έχει γίνει πιο «μεξικανοποιημένη», αντιπροσωπεύοντας το 24% των δολοφονημένων δημοσιογράφων στον κόσμο.
Πιο επικίνδυνες οι χώρες τους
Οι δημοσιογράφοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εντός των χωρών τους. Μόνο δύο ξένοι δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν φέτος: ο Γάλλος φωτορεπόρτερ Antoni Lallican, που σκοτώθηκε από ρωσική επιδρομή με drone στην Ουκρανία, και ο δημοσιογράφος από το Ελ Σαλβαδόρ Javier Hércules, που σκοτώθηκε στην Ονδούρα, όπου ζούσε για πάνω από μια δεκαετία.
Όλοι οι άλλοι δολοφονημένοι δημοσιογράφοι ήταν στις χώρες τους.
Αυτή τη στιγμή 503 δημοσιογράφοι κρατούνται σε όλο τον κόσμο. Η μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο για δημοσιογράφους εξακολουθεί να είναι η Κίνα (121), με τη Ρωσία (48) να βρίσκεται πλέον στη δεύτερη θέση, φυλακίζοντας περισσότερους ξένους δημοσιογράφους από οποιοδήποτε άλλο κράτος: 26 Ουκρανούς.
Η Μιανμάρ (47) έρχεται τρίτη.
Ένα χρόνο μετά την πτώση του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ, πολλοί από τους δημοσιογράφους που συνελήφθησαν ή αιχμαλωτίστηκαν υπό την διακυβέρνησή του δεν έχουν ακόμη βρεθεί, καθιστώντας τη Συρία τη χώρα με τον μεγαλύτερο αριθμό αγνοούμενων επαγγελματιών ειδήσεων, πάνω από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου συνόλου.
«Οι δημοσιογράφοι δεν πεθαίνουν απλώς, σκοτώνονται»
«Εδώ οδηγεί το μίσος κατά των δημοσιογράφων! Οδήγησε στον θάνατο 67 δημοσιογράφων φέτος. Όχι τυχαία, και δεν ήταν παράπλευρα θύματα. Σκοτώθηκαν, έγιναν στόχος για το έργο τους. Είναι απολύτως θεμιτό να ασκείται κριτική στα μέσα ενημέρωσης, η κριτική θα πρέπει να χρησιμεύσει ως καταλύτης για αλλαγή που διασφαλίζει την επιβίωση του ελεύθερου Τύπου, ενός δημόσιου αγαθού. Αλλά δεν πρέπει ποτέ να μετατραπεί σε μίσος κατά των δημοσιογράφων, το οποίο σε μεγάλο βαθμό γεννιέται από – ή σκόπιμα υποδαυλίζεται από – τις τακτικές των ενόπλων δυνάμεων και των εγκληματικών οργανώσεων» αναφέρει στο μήνυμά του Τιμπό Μπρουτέν, επικεφαλής των RSF και προσθέτει:
«Εδώ μας οδηγεί η ατιμωρησία για αυτά τα εγκλήματα: η αποτυχία των διεθνών οργανισμών που δεν είναι πλέον σε θέση να διασφαλίσουν το δικαίωμα των δημοσιογράφων στην προστασία σε ένοπλες συγκρούσεις είναι συνέπεια μιας παγκόσμιας μείωσης του θάρρους των κυβερνήσεων, οι οποίες θα έπρεπε να εφαρμόζουν προστατευτικές δημόσιες πολιτικές. Βασικοί μάρτυρες της ιστορίας, οι δημοσιογράφοι έχουν σταδιακά γίνει παράπλευρα θύματα, άβολοι αυτόπτες μάρτυρες, διαπραγματευτικά χαρτιά, πιόνια σε διπλωματικά παιχνίδια, άνδρες και γυναίκες που πρέπει να εξαλειφθούν. Πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί με τις λανθασμένες αντιλήψεις για τους δημοσιογράφους: κανείς δεν δίνει τη ζωή του για τη δημοσιογραφία, του την παίρνουν. Οι δημοσιογράφοι δεν πεθαίνουν απλώς, σκοτώνονται.»
