Δούκισσα τη Πλακεντίας ντύνεται φέτος η Μαρία Κίτσου στην παράσταση του Γιώργου Νανούρη. Η αγαπημένη ηθοποιός βρέθηκε στο Στούντιο 4 και μίλησε για την ανατρεπτική προσέγγιση της μεγάλης αυτής προσωπικότητας. Αλλά και για τη δική της απώλεια που τη σημάδεψε.
Αφού την ημέρα που ανέβηκε επίσημα στο θεατρικό σανίδι, έχασε τον πατέρα της. Και μάλιστα μετά από σύντομο διάστημα που νόσησε. «Δεν ήμουν ανέμελο παιδί. Δηλαδή είχα το χιούμορ που με έσωσε από πάρα πολλά πράγματα. Αλλά την ανεμελιά δεν την είχα. Ήμουν το γελαστό παιδί, έτσι με λέγανε.
Αλλά πάντα θυμάμαι να έχω ένα καθήκον, να είμαι πρώτη, είχα κι έναν εγωισμό να είμαι πρώτη σε όλα. Απουσιολόγος μέχρι το Λύκειο. Το να είμαι η καλύτερη μαθήτρια είχε τεράστια σημασία στην οικογένειά μου. Ο πατέρας μου κρέμαγε τους ελέγχους μου στον τοίχο.
Σίγουρα έπαιζε ρόλο η αποδοχή. Υπήρχε πειθαρχία, υπήρχε και φόβος. Αλλά μην ξεχνάμε ότι ζήσανε σε πολύ σκληρές εποχές και θέλανε τα παιδιά τους να προοδεύσουν. Και οι δύο γονείς είχαν πολύ υψηλέ ηθικές αρχές»,
Αναφερόμενη στον θάνατο του πατέρα της, η Μαρία Κίτσου δεν έκρυψε τη συγκίνησή της. «Τον μπαμπά μου τον έχασα στα 27 μου, στην πρεμιέρα της πρώτης μου παράστασης. Πήγα στην παράσταση, όχι επειδή πρέπει ο ηθοποιός να πεθαίνει στο σανίδι και οτιδήποτε και να του συμβαίνει. Διαφωνώ κάθετα με αυτά. Δεν είναι πολίτες Β’ κατηγορίας οι ηθοποιοί. Δηλαδή πεθαίνει ο άνθρωπός σου, είναι κάποιος άρρωστος… όχι… να ακυρώσει.
Βάζω τον άνθρωπο πάνω από όλα, αλλά το έκανα γιατί θα μου έκανε εμένα καλό.
Από το να μείνω στο σπίτι που είμασταν χάλια. Αλλά με καταρράκωσε. Ήταν μεγάλο σοκ. Έφυγε μέσα σε ενάμιση μήνα, από καλπάζουσα λευχαιμία. Δεν προλάβαμε να το καταλάβουμε. Οπότε ήταν σοκαριστικό.
Ειδικά τον πρώτο χρόνο ήμουν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Αργότερα όμως, ένιωσα πολύ δυνατή, ότι μπορώ να αντιμετωπίσω πολλά πράγματα. Είναι σαν να μου έδωσε τη δύναμή του με έναν τρόπο. Ένιωθα ότι μπορώ να αντιμετωπίσω τα πάντα. Του είπα όσα ήθελα να πω κι ήταν πολύ συγκινητικό. Ο πόνος μειώνεται, ξέρεις να τον διαχειρίζεσαι. Κρατάς τα καλά και τα κακά πάνε στον ψυχοθεραπευτή», συνέχισε.
