Η Κατερίνα Καινούργιου υποδέχτηκε την Αποστολία Ζώη που μοιράστηκε στην εκπομπή της την απώλεια των γονιών της.
Η απώλεια ήταν ο μεγαλύτερος φόβος της, αλλά και ο χρόνος που δεν είχε περάσει μαζί τους. «Εμένα μου άλλαξε όλη τη ζωή η απώλεια. Ήταν ο μεγαλύτερός μου φόβος, έχω να σου πω. Όταν με ρωτούσαν «ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;», έλεγα «η απώλεια. Δεν ξέρω, δεν μπορώ να χάσω κανέναν»,είπε.
«Με την απώλεια της μητέρας μου μού πήρε καιρό»
Εξομολογήθηκε πως χρειάστηκε πολύ καιρό για να βρει τα πατήματά της μετά την απώλεια της μητέρας της. «Με την απώλεια της μητέρας μου μού πήρε καιρό. Δεν μπορούσα να συλλάβω ότι δεν μπόρεσα να τη βοηθήσω, δηλαδή να τη σώσω. Που δεν είχε λογική αυτό μες στο κεφάλι μου. Το ήξερα ότι δεν είναι λογικό αλλά έτσι ένιωθα μέσα μου. Αυτό μου πήρε πάρα πολύ καιρό. Αλλά στάθηκα στο θετικό του ότι με αυτόν τον τρόπο ήρθαμε πολύ πιο κοντά με τον πατέρα μου, περάσαμε εξαιρετικά ποιοτικό χρόνο τα τελευταία χρόνια, είπα «ναι, μάλλον γι’ αυτό έπρεπε να γίνει αυτό».
Γιατί είχε δημιουργηθεί και μια εικόνα για τον μπαμπά μου ότι είναι πάρα πολύ αυστηρός. Και κατά καιρούς αισθανόμουν ότι είναι ο πιο ανοιχτός άνθρωπος του κόσμου. Αλλά υπήρχε μια προστασία και ένα έτσι πέπλο από τη μητέρα μου. Οπότε όταν έφυγε η μητέρα μου βρήκα το θετικό ότι μίλησα πολύ περισσότερο με τον μπαμπά μου και στάθηκα σε αυτό.
Ένα αν βρεις, θετικό, μπορείς να κάνεις πολύ όμορφες σκέψεις και να αρχίσεις να ξεπερνάς πράγματα με ωραίο τρόπο. Θέλει χρόνο όμως και δεν πρέπει να το πιέζεις, για μένα. Δεν πίεσα «Α τώρα δεν είμαι καλά πρέπει να γίνω». Όχι, παιδιά, δεν γίνεται να γίνεις καλά.
Χρειάζεται όλα τα στάδια. Εγώ άφησα όλα τα στάδια να συμβούνε και ήμουνα πολύ πιο προετοιμασμένη για το θέμα του πατέρα μου, το οποίο ήταν σαρωτικό. Γιατί είναι διαφορετικό το να είσαι ορφανή μετά. Αλλά βρίσκεις πάντα θετικό, βρίσκεις πάντα θετικό και ευτυχώς είχα την πολυτέλεια να τα πω όλα μαζί τους. Τα συζήτησα όλα και είμαι πολύ ήρεμη με αυτό», είπε στην Κατερίνα Καινούργιου.
