Ο Νίκος Καλογερόπουλος πέθανε σε ηλικία 74 ετών κάνοντας φτωχότερο τον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο μετά από περιπέτεια με την υγεία του. Καθώς τα τελευταία χρόνια έπασχε από καρκίνο.
Ο ηθοποιός που έκανε το ντεμπούτο του στη σειρά Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται το 1975, στον ρόλο του αγαθού Νικολιού δεν είναι πια στη ζωή.
Πολυσχιδής προσωπικότητα σε όλη του τη ζωή, είχε ασχοληθεί με την ποίηση και το τραγούδι, παράλληλα με σκηνοθετικές δουλειές και συγγραφή σεναρίων.
Ήταν ο αγαπημένος «Παπαδόπουλος» στην ταινία του Νίκου Περράκη Λούφα και Παραλλαγή το 1984
Ο Νίκος Καλογερόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας, την 1 Αυγούστου 1952. Ήταν ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, ποιητής και τραγουδοποιός. Το 1981 πρωταγωνίστησε στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα», όπου κέρδισε το βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Επίσης, για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του στη βραβευμένη ταινία Λούφα και παραλλαγή (1984) κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ο Νίκος Καλογερόπουλος σε μια σπάνια συνομιλία στον ΑΝΤ1, όταν κάποιοι προκάλεσαν σοβαρές ζημιές στο «Τρενοτεχνείο» του στην Κυπαρρισία
Σπούδασε στην Αθήνα, στη σχολή θεάτρου του Κωστή Μιχαηλίδη. Ενώ το πρώτο του θεατρικό έργο είχε τίτλο Ο μπαμπούλας (1976) που ανέβηκε στο θέατρο ΚΑΒΑ.
Παράλληλα ξεκίνησε την τηλεοπτική του πορεία σε σειρές που άφησαν ιστορία για την ποιότητά τους. Το ντεμπούτο του έγινε, στη μεταφορά του έργου του Νίκου Καζαντζάκη «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται», του 1975. Ακολούθησαν κι άλλες τηλεοπτικές σειρές όπως «Ο φωτογράφος του χωριού» (1977), το «Οι παραστρατημένοι» και το «Μεθυσμένη πολιτεία» (1980). Το 1980, συμμετείχε και σε έναν μικρό ρόλο δίπλα στον Θανάση Βέγγο στην ταινία «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι». Ακολούθησαν οι σειρές «Χαίρε Τάσο Καρατάσο» (1985), το «Όλη η δόξα όλη η χάρη» (1989), ο διπλός ρόλος «Στο κάμπινγκ» (1989) και η σειρά «Ερασιτέχνης άνθρωπος« (1999).
Κινηματογράφος και βραβεύσεις
Στον κινηματογράφο ξεκίνησε το 1980 και συνεργάστηκε με σπουδαίους σύγχρονους σκηνοθέτες. Όπως τον Νίκο Περάκη, τον Θόδωρο Μαραγκό, τον Κώστα Φέρρη, τον Νίκο Ζαπατίνα και άλλους. Ενώ ως σκηνοθέτης συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κιμούλη, τον Ηλία Λογοθέτη, τον Αντώνη Καφετζόπουλο καθώς και με άλλους γνωστούς ηθοποιού.
To 1981 έκανε τον πρώτο του μεγάλο ρόλο στον κινηματογράφο, στην ταινία «Μάθε παιδί μου γράμματα». Για τομ οποίο έλαβε ειδικό βραβείο Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.Το 1982 συμμετείχε στην ταινία Άρπα Colla και τo 1983 ακολούθησε άλλη μία επιτυχημένη ερμηνεία στην ταινία Ρεμπέτικο. Όπου τιμήθηκε με το Βραβείο της Εξαιρετικής Ερμηνείας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η ταινία είχε αποσπάσει και άλλα βραβεία στο Φεστιβάλ, όπως της Καλύτερης Ταινίας. Το 1984 έπαιξε στην ταινία Λούφα και παραλλαγή, ερμηνεύοντας τον ρόλο ενός φαντάρου, του Γιάννη Παπαδόπουλου. Από την ερμηνεία του αυτή κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η μουσική και η ποίηση
Ακολούθησαν τα χρόνια της αποστασιοποίησης και τότε ασχολήθηκε με άλλα καλλιτεχνικά είδη, όπως την ποίηση και το τραγούδι. Παράλληλα, έγραψε και κάποια θεατρικά έργα όπως το «Σατιρικό των Ελλήνων» και το «Οι κυνικοί ξανάρχονται». Το 1991, κυκλοφόρησε τη δεύτερη ποιητική του συλλογή με όνομα «Επιστρόφια». Η πρώτη του ποιητική συλλογή είχε όνομα «Θετή Ταυτότης», η οποία είχε κυκλοφορήσει 10 χρόνια πριν το 1981. Ενώ στα μέσα της δεκαετίας το 1994, κυκλοφόρησε και τον πρώτο του μουσικό δίσκο, Τα δέοντα, σε μουσική και στίχους του ίδιου.
Η επιστροφή του στον κινηματογράφο έγινε με την ταινία «Θηλυκή εταιρεία», το 1999 και το «Ένας κι ένας», το 2000. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης βραβεύτηκε, για 2η φορά με το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία αυτή.
Tο 2011 υπέγραψε τη σκηνοθεσία στην ταινία «Οι ιππείς της Πύλου», στην οποία έγραψε και το σενάριο, τη μουσική αλλά και συμμετείχε και ως ηθοποιός. Αυτό ήταν το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε ταινία. Την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε σε ένα ντοκιμαντέρ για την Κατερίνα Γώγου, με όνομα «Κατερίνα Γώγου: Για την αποκατάσταση του μαύρου».
