Βρισκόμαστε εν μέσω θέρους αλλά η Φαρμακοβιομηχανία είναι σε πλήρη εγρήγορση με τις… μηχανές ανοιχτές! Εν Ελλάδι, το PhARMA Innovation Forum ανακοινώνει την έναρξη της συνεργασίας του με τον κ. Κωνσταντίνο Μεφσούτ, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα Γενικού Διευθυντή. Στο νέο του ρόλο, θα έχει τη συνολική ευθύνη της διοίκησης, της λειτουργίας και της στρατηγικής ανάπτυξης του PIF. Στις βασικές προτεραιότητες της γενικής διεύθυνσης για την επόμενη περίοδο περιλαμβάνονται η προώθηση και η ανάδειξη της φαρμακευτικής καινοτομίας, η εμβάθυνση και συστηματικοποίηση του διαλόγου με τους θεσμικούς εταίρους της Υγείας, καθώς και η ουσιαστική συνεισφορά στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου, ανθεκτικού και ασθενοκεντρικού υγειονομικού οικοσυστήματος στη χώρα.
Ο Μεφσούτ, κάτοχος πτυχίου Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του ΕΚΠΑ, διαθέτει σημαντική και πολυετή επαγγελματική εμπειρία στους τομείς της δημόσιας πολιτικής, των εταιρικών υποθέσεων, της επικοινωνίας και της βιωσιμότητας.
Σοβαρές εξελίξεις σε ανίατη νόσο
Αλλά η δραστηριότητα στον κλάδο είναι πανευρωπαϊκή, για να μην πούμε παγκόσμια, και αφορά εξελίξεις για πολύ σοβαρές και ανίατες σε απόλυτο βαθμό ασθένειες για τις οποίες διεξάγονται πολυετείς έρευνες…
Όπως ανακοίνωσε η AbbVie το epcoritamab, σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και rituximab, εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη θεραπεία του υποτροπιάζοντος ή ανθεκτικού οζώδους λεμφώματος.
Συγκεκριμένα, στη μελέτη Φάσης 3 EPCORE® FL-1, η θεραπεία πεπερασμένης διάρκειας epcoritamab + R2 πέτυχε στατιστικά σημαντική βελτίωση στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου και στα ποσοστά συνολικής ανταπόκρισης σε σύγκριση με το R2, με περίπου τρεις στους τέσσερις ασθενείς να επιτυγχάνουν πλήρη ανταπόκριση.
«Το οζώδες λέμφωμα είναι μια επίμονη μορφή καρκίνου που παραμένει ανίατη, πράγμα που σημαίνει ότι οι ασθενείς χρειάζονται περισσότερες θεραπευτικές επιλογές. Οι ασθενείς συχνά παρουσιάζουν υποτροπή, έχουν μικρότερες υφέσεις και λιγότερες επιλογές θεραπείας κάθε φορά που η νόσος επιστρέφει», δήλωσε η Catherine Thieblemont, M.D., Ph.D., επικεφαλής του τμήματος αιματο-ογκολογίας, Πανεπιστήμιο Paris Cité, Hôpital Saint-Louis Assistance-Publique-Hôpitaux de Paris (APHP) στο Παρίσι. «Τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν στη μελέτη EPCORE FL-1 είναι κλινικά σημαντικά, καταδεικνύοντας τη δυνατότητα του epcoritamab + R2 να αλλάξει τη θεραπευτική προσέγγιση για τους ασθενείς, προσφέροντας την προοπτική μιας διαρκούς ανταπόκρισης με μια επιλογή χωρίς χημειοθεραπεία».
Στη μελέτη, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (≥ 20%) ήταν ουδετεροπενία, εξάνθημα, λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, κόπωση, διάρροια, αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης, αναιμία, δυσκοιλιότητα, θρομβοκυτταροπενία, σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών (CRS), υπογαμμασφαιριναιμία, COVID-19, πυρετός και πνευμονία. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν στο 44% των ασθενών που έλαβαν epcoritamab σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και rituximab. Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες σε ποσοστό ≥ 5% των ασθενών περιλάμβαναν CRS, πνευμονία, COVID-19 και εμπύρετη ουδετεροπενία.
«Παραμένει μία κρίσιμη ανάγκη για νέες θεραπευτικές επιλογές με στόχο τη βελτίωση των αποτελεσμάτων για τους ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό οζώδες λέμφωμα, ιδιαίτερα σε πρώιμες γραμμές θεραπείας», δήλωσε ο Roopal Thakkar, M.D., εκτελεστικός αντιπρόεδρος, έρευνας και ανάπτυξης, επικεφαλής επιστημονικός υπεύθυνος της AbbVie. «Η έγκριση αυτή είναι σημαντική επειδή φέρνει μια αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή στους ασθενείς σε όλη την Ευρώπη, σηματοδοτώντας ουσιαστική πρόοδο για τους ασθενείς με οζώδες λέμφωμα».
Το οζώδες λέμφωμα είναι συνήθως μια βραδέως εξελισσόμενη μορφή μη-Hodgkin λεμφώματος (NHL), που προέρχεται από Β-λεμφοκύτταρα. Το οζώδες λέμφωμα είναι η δεύτερη συχνότερη μορφή NHL συνολικά, αντιπροσωπεύοντας το 20%-30% όλων των περιπτώσεων NHL. Η επίπτωση του οζώδους λεμφώματος είναι σημαντικά υψηλότερη στους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, 11%-29%, σε σύγκριση με μη ευρωπαϊκούς πληθυσμούς, 2%-18%. Θεωρείται ανίατο και δεν υπάρχει καθιερωμένο θεραπευτικό σχήμα για την τρίτη γραμμή ή μεταγενέστερες γραμμές θεραπείας. Οι ασθενείς που επιτυγχάνουν ύφεση συχνά παρουσιάζουν επίσης υποτροπή.
