Με αιχμές που στρέφονται ευθέως προς τη μητέρα του θύματος και το συγγενικό της περιβάλλον, ο πατέρας του 27χρονου επιχειρηματία που δολοφονήθηκε στη Νέα Πέραμο σπάει τη σιωπή του και ζητά απαντήσεις. Υποστηρίζει ότι πρόσωπα από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του γιου του γνωρίζουν κρίσιμες λεπτομέρειες για το έγκλημα, ωστόσο επιλέγουν να μη μιλήσουν, την ώρα που ο ίδιος ζητά δικαιοσύνη και την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.
Μέλος της οικογένεια του 27χρονου αποκάλυψε ότι πιστεύει πως η σύντροφος του επιχειρηματία ξέρει πολλά για την υπόθεση. Δεν αναφέρουν ότι εμπλέκεται στη στυγερή δολοφονία, αλλά θεωρούν ότι ξέρει πράγματα που ενδεχομένως να βοηθήσουν τις αρχές να φτάσουν στη λύση του μυστηρίου.
«Το σόι του που κάνει πως τον αγαπάει να μας πει την αλήθεια»
Ο πατέρας του 27χρονου δηλώνει πως δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν ο γιος του δεχόταν απειλές ή αν είχε ανοιχτούς λογαριασμούς με άτομα του περιβάλλοντός του, τονίζοντας ότι αυτά αποτελούν αντικείμενο της έρευνας της Ασφάλειας. Όπως αναφέρει, τίποτα στις τελευταίες επαφές τους δεν προμήνυε την τραγική κατάληξη.
«Δεν υπάρχει ο γιος μου στη ζωή να μου πει αν δεχόταν απειλές ή αν δεν δεχόταν, αυτό το ξέρει η Ασφάλεια και θα το βρει η Ασφάλεια. Εγώ δεν γνωρίζω λεπτομέρειες τέτοιες ή το γνωρίζουν οι συγγενείς, οι στενοί που τον αγαπούσαν, εννοώ η μάνα του, όλο το σόι από εκεί. Το σόι που τον αγαπάει και κάνει πως τον αγαπάει να μου πει, αν είχε εχθρούς ή δεν είχε. Εννοείται ότι είχα σχέσεις, με τον γιο μου δεν θα είχα σχέσεις;».
Όπως εξηγεί, η τελευταία φορά που είδε τον γιο του ήταν πρόσφατα, σε δικαστήριο για υπόθεση που αφορούσε τον πατέρα του, χωρίς να υπάρξει καμία ένδειξη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
«Εγώ τελευταία φορά τον είχα δει σε ένα δικαστήριο που είχαμε για μία υπόθεση του πατέρα μου, τον είχα δει πρόσφατα και είχαμε μιλήσει, δεν είχα δει κάποιο σημάδι, ήταν όλα εντάξει. Και η κόρη μου τον είχε δει, είχε έρθει μία βόλτα από εδώ, τον είχε δει, είχαν μιλήσει, είχαν αγκαλιαστεί, είχαν φιληθεί, τα πάντα, όλα κομπλέ, δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα. Δεν μου είπε τίποτα το παιδί, ούτε σε εμένα, ούτε στην κόρη μου. Η κόρη μου ακόμα δεν το έχει αντιληφθεί, ότι ο αδελφός της είναι αυτός, νομίζει ότι είναι ψέματα. Ακόμα και χθες μου έλεγε ‘μήπως δεν είναι αυτός; Μήπως είναι… Πλάκα μας κάνουν;’».
Αναφερόμενος στη δραστηριότητα του γιου του, υποστηρίζει ότι γνώριζε μόνο τη νόμιμη επαγγελματική του ενασχόληση.
«Πρόσφατα, πριν γίνει το κακό, που τον πήρανε, τρεις ημέρες πριν, τον είχα δει στα παλιά δικαστήρια της Αλεξάνδρας. Δεν είχαμε καμιά αντιδικία. Μάρτυρες ήμασταν και οι δύο για τον πατέρα μου, μάρτυρες, ούτε κατηγορούμενοι. Μάρτυρες σε ένα δικαστήριο για τον πατέρα μου. Εγώ δεν γνωρίζω αν ενοχλούσε κάποιον. Εγώ ξέρω ότι είχε ένα μαγαζί ευρέσεως, που έβρισκε εργάτες. Αυτό γνωρίζω εγώ, αυτήν τη δουλειά ξέρω το παιδί ότι έκανε, τίποτα παραπάνω δεν ξέρω».
Ο πατέρας ζητά την παραδειγματική τιμωρία των δραστών, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι σύντομα θα εντοπιστούν. «Θέλω να βρεθεί ο δολοφόνος του παιδιού μου και να οδηγηθεί στη φυλακή».
Και προσθέτει με έντονη φόρτιση: «Εγώ θέλω να βρεθεί ο δολοφόνος του παιδιού μου και να πάει μέσα, φυλακή. Όποιος το έχει κάνει, τέτοια αποβράσματα δεν πρέπει να κυκλοφορούν. Το κράτος πρέπει κάτι να κάνει. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη.
Οι πινακίδες, η Ασφάλεια λέει ότι ήταν κλεμμένες από Θεσσαλονίκη, από ό,τι λέει η Ασφάλεια. Η Αστυνομία κάνει την δουλειά της. Η Αστυνομία ψάχνει να βρει τον δολοφόνο και θα βρεθεί ο δολοφόνος. Αυτοί που το έχουν κάνει θα βρεθούνε, σύντομα θα βρεθούνε. Το πιστεύω ότι θα βρεθούνε σύντομα».
Σε άλλο σημείο, μιλά για τον προσωπικό του πόνο και συνδέει τη δολοφονία του γιου του με τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος.
«Θέλω να βρεθεί ο δολοφόνος, ο φονιάς του παιδιού μου που τον βασανίσανε, θέλω να περάσουν τα ίδια ακριβώς. Να περάσουν τα ίδια ακριβώς και χειρότερα ακόμα. Εγώ δουλεύω από 11 χρονών παιδί. Έχω δουλέψει σε βενζινάδικο, έχω δουλέψει σε φορτηγό δημοσίας και έχω δύο φορτηγά δημοσίας, δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο. Δηλαδή όποιος έχει οικονομική επιφάνεια τον σκοτώνουμε; Τα έχω ξαναπεράσει, έχω χάσει και αδελφό έτσι, το 1999. Ξαναζώ το δράμα. Σκότωσε τον αδελφό μου, η νύφη μου».
«Η οικογένεια ξέρει αλλά δεν ανοίγουν τα στόματα»
Μιλώντας στο Mega, ο πατέρας του θύματος επανέρχεται με ακόμη πιο σαφείς αιχμές προς την πρώην σύζυγό του και το οικογενειακό της περιβάλλον.
«Θέλω να βρεθούν οι δολοφόνοι που σκότωσαν το παιδί μου και θέλω να ανοίξουν τα στόματα από την οικογένεια του γιου μου γιατί ξέρουν από πού προέρχεται το έγκλημα. Όλη η οικογένεια ξέρουν ότι ο Μανώλης κινδύνευε». Στη συνέχεια, αναφέρεται σε μετακίνησή της λίγο πριν αποκαλυφθεί το έγκλημα: «Αυτή σηκώθηκε και έφυγε και πήγε στην Κρήτη που δεν έχει καμία επικοινωνία με την Κρήτη. Να μου πει από πού κινδύνευε».
«Η οικογένεια ξέρει αλλά δεν ανοίγουν τα στόματα. Αυτό θα το βρουν η Ασφάλεια, είμαι στη διάθεσή τους».
Παράλληλα, κάνει λόγο για λανθασμένες επιλογές του γιου του στο παρελθόν: «Ξέρω ότι είχε κακές παρέες. Εγώ του φώναζα να κόψει τις παρέες. (…) Του λέω ‘Μανώλη αυτά τα πράγματα που κάνεις θα το φας το κεφάλι σου’. Δεν έπαιρνε χαμπάρι».
Ο πατέρας συνδέει ακόμη τη δολοφονία με επίθεση που δέχθηκε ο ίδιος λίγους μήνες πριν. «Εγώ δέχτηκα μία επίθεση πριν 2μιση μήνες, μου έκαψαν τα αυτοκίνητά μου. Υποψιαζόμουν τον γιο μου αλλά ήταν 50 – 50. ‘Καπάκι’ έγινε αυτό. (…) Αν προέρχεται αυτό το κάψιμο με αυτό που έγινε τώρα, αυτό θα το βρει η Ασφάλεια».
Κλείνοντας, επανέρχεται στο βασικό ερώτημα που τον βασανίζει: «Με ενδιαφέρει ποιος σκότωσε τον γιο μου και γιατί τον σκότωσε και γιατί τον βασάνισε. Για να τον βασανίσανε κάτι ήξερε. Τι ήξερε;».
Και καταλήγει: «Ξέρει πάρα πολλά η οικογένεια από εκεί, η πρώην γυναίκα μου και η νύφη μου ξέρουν τι έχει γίνει. Ξέρουν ο Μανώλης γιατί πήγε άδικα στο χώμα». Οι φονιάδες θα βρεθούν, αλλά θέλω να πάθουν τα ίδια».
Είχε δολοφονηθεί ο θείος του
Η οικογενειακή τραγωδία φαίνεται να έχει βαθιές ρίζες στο παρελθόν. Το 1999, ο θείος του 27χρονου δολοφονήθηκε μέσα στο ίδιο του το σπίτι, σε μία υπόθεση που συγκλόνισε το πανελλήνιο.
Το χρονικό
Ήταν μεσάνυχτα της 1ης Ιουνίου 1999 όταν ο 29χρονος Γιώργος Βροντάκης βρέθηκε νεκρός στην κρεβατοκάμαρά του, φέροντας δύο μαχαιριές στην πλάτη και μία στον λαιμό. Η σύζυγός του έκανε λόγο για εισβολή τριών ληστών, οι οποίοι σύμφωνα με την κατάθεσή της τη φίμωσαν και τη έδεσαν. Το παιδί τους, μόλις 9 ετών τότε, ήταν εκείνο που τη βρήκε και ειδοποίησε τις Αρχές.
Το μαχαίρι του εγκλήματος εντοπίστηκε λίγες ημέρες αργότερα σε κοντινή οικοδομή, από τον πατέρα του θύματος. Παρότι η σύζυγος εμφανιζόταν συντετριμμένη, η έρευνα της Αστυνομίας αποκάλυψε εννέα μήνες αργότερα ότι η ίδια ήταν η ηθική αυτουργός. Ο φυσικός δράστης ήταν εργάτης αλβανικής καταγωγής, με τον οποίο διατηρούσε ερωτική σχέση.
Η γυναίκα καταδικάστηκε και εξέτισε ποινή 5,5 ετών στις φυλακές Κορυδαλλού. Τα παιδιά μεγάλωσαν με τη γιαγιά τους στον Ασπρόπυργο. Το 2005 αποφυλακίστηκε, ωστόσο έναν χρόνο αργότερα επέστρεψε στη φυλακή, καθώς της επιδικάστηκε αποζημίωση 500.000 ευρώ για ψυχική οδύνη προς την οικογένεια του δολοφονημένου.
«Δεν μας ζήτησαν λύτρα»
Θείος του 27χρονου ξεκαθαρίζει ότι ουδέποτε υπήρξε επικοινωνία με την οικογένεια για λύτρα.
«Δεν είχε παραπονεθεί. Κυκλοφορούσε άνετος. Δηλαδή δεν είχε δείξει σημάδια ότι ‘ωπ, φοβάμαι κάτι, Α, μην πάω εκεί. Α, μην βγω το βράδυ’. Τίποτα απολύτως. Από την ώρα που τον πήραν μέχρι και τη μέρα που μάθαμε ότι ‘έφυγε’ από τη ζωή ούτε αναπάντητη δεν είχαμε. Όλοι ήμασταν με το τηλέφωνο στο χέρι μήπως μας πάρει κάποιος τηλέφωνο να ζητήσει λύτρα. Κάτι, οτιδήποτε. Αν για εσάς είναι πέντε τα ερωτηματικά για εμάς είναι χίλια. Άμα ήταν θα τον ‘έτρωγαν’ εκεί επιτόπου. Γιατί τον πήραν; Γιατί τον κράτησαν έξι μέρες;
Μας τσάκισε και εμάς γιατί νομίζαμε ότι τουλάχιστον δεν υπέφερε. Αλλά δυστυχώς από ό,τι φαίνεται, υπέφερε. Τώρα γιατί το κάνανε… Ο Θεός και η ψυχή του που λέμε. Και εμείς προσπαθούμε να βγάλουμε μία άκρη.
Το μόνο που ευχόμαστε είναι η Αστυνομία να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Να πιαστούν οι άτιμοι. Πρέπει να ησυχάσει η ψυχή του».
