Με μια ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Βασίλης Ζούλιας τοποθετήθηκε για την υπόθεση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, με αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις γύρω από την αποφυλάκισή του και την επιστροφή του στις φυλακές.
Ο γνωστός σχεδιαστής μόδας αναφέρθηκε στον στενό του φίλο, τον εφοπλιστή Κωστή Περατικό, που δολοφονήθηκε από τη 17 Νοέμβρη το 1997, εξηγώντας πως κάθε δημόσια συζήτηση γύρω από τον καταδικασμένο ως αρχηγό της τρομοκρατικής οργάνωσης τον γυρίζει πίσω σε εκείνη την απώλεια.
Η αναφορά στον Κωστή Περατικό
Ο Βασίλης Ζούλιας περιέγραψε τον Περατικό ως έναν άνθρωπο γεμάτο αισιοδοξία και σχέδια για το μέλλον, θυμίζοντας ότι μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευε στις δυνατότητες της χώρας και της ελληνικής παραγωγής.
«Κάθε φορά που ακούω να γίνεται συζήτηση για τον Γιωτόπουλο, το μυαλό μου πάει αμέσως στον Κωστή Περατικό. Τον θυμάμαι γελαστό, αισιόδοξο, γεμάτο σχέδια. Θυμάμαι τον ενθουσιασμό του όταν σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις μου μιλούσε για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας. Πίστευε ότι μπορούσαν να σωθούν. Πίστευε ότι η Ελλάδα μπορούσε να παράγει, να δημιουργεί, να προχωρά μπροστά».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη δολοφονία του επιχειρηματία από τη 17 Νοέμβρη, επισημαίνοντας πως άφησε πίσω του οικογένεια, φίλους και συνεργάτες που εξακολουθούν να τον θυμούνται.
«Δεν μπορώ να δεχθώ τη λήθη»
Ο σχεδιαστής στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι, σύμφωνα με όσα αναφέρει, στοιχεία που σχετίζονταν με τη δολοφονία του Περατικού βρέθηκαν στο σπίτι του Γιωτόπουλου.
«Πιάστηκε γιατί βρέθηκαν τα χαρτιά του. Οι σημειώσεις του για τον Κωστή Περατικό. Τα κρατούσε σπίτι του. Σαν αρχεία. Σαν τρόπαια. Σαν αναμνήσεις ενός εγκλήματος που θεωρούσε μέρος της πολιτικής του δράσης. Και είναι μια από τις μεγαλύτερες ειρωνείες αυτής της ιστορίας ότι ο Κωστής, ακόμη και μετά τη δολοφονία του, συνέβαλε άθελά του στο να οδηγηθεί ο Γιωτόπουλος στη Δικαιοσύνη».
Αναφερόμενος στη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει για τον καταδικασμένο τρομοκράτη, σημείωσε:
«Γι’ αυτό δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω όλη αυτή τη συζήτηση περί ανθρωπισμού για τον καταδικασμένο τρομοκράτη».
Και πρόσθεσε: «Ανθρωπισμός υπήρχε για τον Κωστή; Για τον Παύλο Μπακογιάννη; Για τον Θάνο Αξαρλιάν; Για τους υπόλοιπους νεκρούς; Για τα παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς πατέρα; Για τους γονείς που έθαψαν τα παιδιά τους;».
Κλείνοντας την ανάρτησή του, ο Βασίλης Ζούλιας ξεκαθάρισε ότι δεν ζητά εκδίκηση, ωστόσο δεν μπορεί να ξεχάσει τα θύματα της τρομοκρατίας:
«Δεν ζητώ εκδίκηση. Δεν ζήτησα ποτέ. Αλλά δεν μπορώ να δεχθώ και τη λήθη. Γιατί πίσω από κάθε όνομα στον κατάλογο των θυμάτων υπήρχε ένας άνθρωπος».
Για να καταλήξει με τη φράση που προκάλεσε τις περισσότερες αντιδράσεις:
«Κι ένας από αυτούς ήταν ο φίλος μου ο Κωστής. Και όχι δεν με συγκινεί στο ελάχιστο η εικόνα του γερασμένου κτήνους. Θα ήθελα να πεθάνει πίσω από τα σίδερα».
