Γιορτή σήμερα, Κυριακή 12/7 – ποιοι γιορτάζουν σήμερα σύμφωνα με το εορτολόγιο Ιουλίου. Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη Αγίας Βερονίκης αιμορροούσης, του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου, καθώς και των Αγίων Πρόκλων και Ιλάριου.
Έτσι, την Κυριακή 12 Ιουλίου γιορτάζουν τα εξής ονόματα:
- Βερονίκη, Βερόνικα, Βέρα, Βερενίκη
- Ιλάριος *
- Παΐσιος, Παΐσης, Παϊσία *
* Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.
Γιορτή 12/7 – Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Η γιορτή της 12ης Ιουλίου είναι αφιερωμένη στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, έναν από τους πιο γνωστούς και δημοφιλείς Αγιορείτες μοναχούς της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Το όνομά του συνδέεται με πλήθος μαρτυριών πιστών, οι οποίοι αποδίδουν στη μεσιτεία του θαύματα και προφητικές διδαχές. Στις 13 Ιανουαρίου 2015 το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως αποφάσισε την επίσημη κατάταξή του στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και έκτοτε η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου.
Ο Άγιος Παΐσιος γεννήθηκε ως Αρσένιος Εζνεπίδης στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου 1924. Πατέρας του ήταν ο Πρόδρομος Εζνεπίδης, δήμαρχος των Φαράσων, και μητέρα του η Ευλαμπία. Ήταν ένα από τα εννέα παιδιά της οικογένειας.
Μάλιστα, στις 7 Αυγούστου 1924, λίγες ημέρες πριν από την αναχώρηση των Χριστιανών της περιοχής για την Ελλάδα στο πλαίσιο της ανταλλαγής των πληθυσμών, βαπτίστηκε από τον ιερέα Αρσένιο, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία το 1988. Ο ίδιος επέμεινε να δώσει στο βρέφος το όνομά του, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι το έκανε «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του».
Στις 14 Σεπτεμβρίου 1924, η οικογένεια έφτασε στον Πειραιά μαζί με τους υπόλοιπους πρόσφυγες. Αρχικά εγκαταστάθηκε στην Κέρκυρα για περίπου έναν χρόνο, στη συνέχεια μετακινήθηκε στην Ηγουμενίτσα και τελικά εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα, όπου ο νεαρός Αρσένιος ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στο δημοτικό σχολείο.
Πριν υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία εργάστηκε ως ξυλουργός, έχοντας μάθει την τέχνη από νεαρή ηλικία. Έπειτα, το 1945, κατατάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό και υπηρέτησε ως ασυρματιστής κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, γεγονός που οδήγησε πολλές βιογραφικές εκδόσεις να τον αποκαλούν «Ασυρματιστή του Θεού».
Μετά την απόλυσή του από τον στρατό, το 1949, εισήλθε το 1950 στο Άγιο Όρος. Εκεί συνδέθηκε αρχικά με τον πατέρα Κύριλλο της Μονής Κουτλουμουσίου και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Μονή Εσφιγμένου, όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Αβέρκιος. Κατόπιν, το 1954, μετέβη στη Μονή Φιλοθέου. Η γνωριμία του με τον γέροντα Συμεών υπήρξε καθοριστική για τη μοναχική του πορεία και τότε έλαβε το μοναχικό όνομα Παΐσιος.
Πάντως, το 1958 εγκατέλειψε προσωρινά το Άγιο Όρος και εγκαταστάθηκε στην Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο Κόνιτσας, όπου παρέμεινε τέσσερα χρόνια, αναπτύσσοντας σημαντικό ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο που εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τους κατοίκους της περιοχής.
Στη συνέχεια, το 1962 μετέβη στο Όρος Σινά και, δύο χρόνια αργότερα, επέστρεψε οριστικά στο Άγιο Όρος. Ακόμα, το 1966 αντιμετώπισε σοβαρό πρόβλημα υγείας και υποβλήθηκε σε επέμβαση στο Νοσοκομείο «Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης, κατά την οποία αφαιρέθηκε μέρος των πνευμόνων του. Κατά την περίοδο της ανάρρωσής του φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή και, αργότερα, συνέβαλε ουσιαστικά στην ανακαίνιση της Μονής Σταυρονικήτα.
Από το 1979 εγκαταστάθηκε στη σκήτη της Παναγούδας, που υπάγεται στη Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί δεχόταν καθημερινά πλήθος επισκεπτών, οι οποίοι ζητούσαν την καθοδήγησή του για προσωπικά και πνευματικά ζητήματα, ενώ ο ίδιος συνέχιζε την αυστηρή ασκητική ζωή.
Ωστόσο, το 1993 διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στις 4 Φεβρουαρίου 1994 στο Θεαγένειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, όμως η νόσος εξελίχθηκε σε μεταστατική. Έτσι, στα τέλη Ιουνίου, οι γιατροί τον ενημέρωσαν ότι του απέμεναν μόλις λίγες εβδομάδες ζωής.
Πάντως, τις τελευταίες ημέρες της ζωής του επέλεξε να μη λαμβάνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους έντονους πόνους που αντιμετώπιζε. Κοιμήθηκε στις 12 Ιουλίου 1994 και τάφηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Επίσης:
- Ανατολή Ηλίου: 06:12
- Δύση Ηλίου: 20:49
- Διάρκεια ημέρας: 14 ώρες 37 λεπτά
- Σελήνη 27,2 ημερών
