Δεύτερη στην Ευρωπαϊκή Ένωση στον δείκτη κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (AROPE) ήταν η Ελλάδα το 2025 σύμφωνα με την Eurostat, με την Βουλγαρία να έρχεται πρώτη με 29%) και τη Ρουμανία ελάχιστα τρίτη με 27,4%.
Συνολικά, το 2025, 92,7 εκατομμύρια άνθρωποι στην ΕΕ διέτρεχαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Αυτό αντιστοιχεί στο 20,9% του συνολικού πληθυσμού ή σχεδόν σε έναν στους πέντε ανθρώπους.
Τα ποσοστά AROPE, σημειώνει το Euronews, ποικίλλουν σημαντικά όχι μόνο μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών αλλά και εντός κάθε χώρας, μεταξύ των περιφερειών.
Τα χαμηλότερα καταγράφηκαν στην Τσεχία (11,5%), την Πολωνία (15,0%) και τη Σλοβενία (15,5%).
Η εικόνα στις μεγάλες οικονομίες
Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, η Ισπανία ξεχωρίζει με το υψηλότερο ποσοστό στο 25,7%, που σημαίνει ότι περισσότεροι από ένας στους τέσσερις ανθρώπους διατρέχουν κίνδυνο.
Η Γερμανία (21,2%) και η Ιταλία (22,6%) βρίσκονται και οι δύο πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ο οποίος είναι 20,9%.
Η Γαλλία (20,8%) βρίσκεται ακριβώς κάτω από αυτόν.
Κίνδυνος φτώχειας στις πρωτεύουσες
Η εικόνα αλλάζει απότομα όταν εξετάζουμε τις πρωτεύουσες.
Μεταξύ των 24 ευρωπαϊκών πρωτευουσών με διαθέσιμα δεδομένα, τα ποσοστά AROPE κυμαίνονται από 2,9% στην Μπρατισλάβα έως 33,6% στις Βρυξέλλες.
Ούτε η Σλοβακία ούτε το Βέλγιο κατατάσσονται μεταξύ των τριών υψηλότερων ή χαμηλότερων χωρών συνολικά, ωστόσο οι πρωτεύουσές τους καθορίζουν το εύρος των σχετικών ποσοστών.
Η Βιέννη (29,4%) και το Βερολίνο (24,4%) ακολουθούν τις Βρυξέλλες στην κορυφή.
Περισσότεροι από ένας στους πέντε ανθρώπους διατρέχουν επίσης κίνδυνο στην Αθήνα (23,6%), το Παρίσι (20,9%) και τη Ρώμη (20,7%).
Οι πρωτεύουσες της Ανατολικής Ευρώπης έχουν συγκριτικά χαμηλότερα ποσοστά.
Παράλληλα με την Μπρατισλάβα, η Βαρσοβία (7,1%) και η Πράγα (9,1%) βρίσκονται και οι δύο σε μονοψήφιο ποσοστό.
Η Βουδαπέστη, το Ζάγκρεμπ, η Λιουμπλιάνα και το Βουκουρέστι παραμένουν κάτω από το 15%.
Οι περιφέρειες
Στις περισσότερες χώρες, η περιφέρεια της πρωτεύουσας έχει χαμηλότερο ποσοστό AROPE από τον εθνικό μέσο όρο. Υπάρχουν όμως σημαντικές εξαιρέσεις.
Η πιο εντυπωσιακή είναι η σύγκριση Βρυξελλών έναντι Βελγίου: 33,6% έναντι 16,5%, μια διαφορά 17,1 ποσοστιαίων μονάδων.
Ακολουθεί η Βιέννη, με διαφορά 10,6 μονάδων πάνω από τον εθνικό μέσο όρο.
Το Βερολίνο είναι 3,2 μονάδες υψηλότερα.
Στο Άμστερνταμ, την Κοπεγχάγη και το Παρίσι η διαφορά είναι οριακή.
Από την άλλη πλευρά, ο εθνικός μέσος όρος της Σλοβακίας είναι 13,8 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από την Μπρατισλάβα.
Η Ρουμανία έχει το ίδιο χάσμα, με το Βουκουρέστι να βρίσκεται πολύ κάτω από το αντίστοιχο ποσοστό της χώρας.
Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, ο εθνικός μέσος όρος της Ισπανίας (25,7%) είναι αισθητά υψηλότερος από αυτόν της Μαδρίτης (19,4%), με διαφορά 6,3 μονάδων.
Στην Ιταλία η διαφορά είναι μικρότερη, μόλις 1,9 μονάδες, αλλά ο εθνικός μέσος όρος εξακολουθεί να είναι υψηλότερος από αυτόν της Ρώμης.
Όταν συμπεριληφθούν όλες οι περιφέρειες, τα εσωτερικά χάσματα γίνονται μεγαλύτερα.
Η Ιταλία καταγράφει το μεγαλύτερο χάσμα στις 39,7 ποσοστιαίες μονάδες.
Το AROPE ανέρχεται σε 45,3% στην Καλαβρία, ενώ είναι μόλις 5,6% στην Κοιλάδα της Αόστα.
Στην Ισπανία, το χάσμα μεταξύ της Ciudad de Melilla και της País Vasco είναι 29 μονάδες.
Η Φινλανδία έχει τη μικρότερη διαφορά μόλις 3 μονάδων, μεταξύ Ελσίνκι-Ουουσιμάα (15,5%) και Λένσι – Σουόμι (18,5%).
Η Πορτογαλία, η Σλοβενία και η Δανία έχουν επίσης από τις μικρότερες εσωτερικές διαφορές.
Εκτός από τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες, το μέγεθος της χώρας και ο αριθμός των περιφερειών που περιλαμβάνονται στο σύνολο δεδομένων μπορεί επίσης να έχουν σημασία.
Τέσσερις περιφέρειες στην Ιταλία και τρεις στην Ισπανία συγκαταλέγονται στις 15 υψηλότερες στην Ευρώπη.
Η Καλαβρία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με 45,3%, ακολουθούμενη από δύο άλλες ιταλικές περιφέρειες και την Ciudad de Melilla στην Ισπανία με 43,7%.
Η Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη κυριαρχεί στις 15 χαμηλότερες περιοχές.
Το Bratislavský kraj στη Σλοβακία καταγράφει μόλις 2,9%, το χαμηλότερο στην Ευρώπη, ενώ πέντε βόρειες ιταλικές περιοχές συγκαταλέγονται επίσης μεταξύ των λιγότερο εκτεθειμένων.
Το 2025, υπήρχαν 20 περιφέρειες όπου τουλάχιστον το 33% του πληθυσμού αντιμετώπιζε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Αυτές οι περιφέρειες συγκεντρώνονταν στην Ιταλία, την Ισπανία και τη Βουλγαρία με τέσσερις η καθεμία, και στην Ελλάδα με τρεις.
Αυτή η ομάδα περιελάμβανε επίσης δύο κυρίως αστικές περιοχές στη δυτική Ευρώπη: την Περιφέρεια των Βρυξελλών-Πρωτεύουσας στο Βέλγιο (33,6%) και τη Βρέμη στη Γερμανία (35,4%), καθώς και το Τιτσίνο στην Ελβετία (33,1%).
Τι σημαίνει «κίνδυνος φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού»
Σύμφωνα με την Eurostat, το AROPE μετρά το ποσοστό των ατόμων που είτε κινδυνεύουν από φτώχεια, είτε βρίσκονται σε σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση, είτε ζουν σε νοικοκυριό με πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.
Το όριο φτώχειας ορίζεται στο 60% του εθνικού μέσου διαθέσιμου εισοδήματος μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις.
Η σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση αναφέρεται στην αναγκαστική έλλειψη βασικών και επιθυμητών αγαθών που απαιτούνται για μια επαρκή διαβίωση.
