Η σφοδρή επίθεση που εξαπέλυσε ο Α. Τσίπρας στον Γ. Στουρνάρα επιδέχεται μια δεύτερη ανάγνωση που υπερβαίνει τα θέματα της διαμάχης.
Ο πρώην Προέδρος του ΣΥΡΙΖΑ από την «Ιθάκη» του και μετά επιμένει σε μια γραμμή «δικαίωσης» του ιδίου για τη διακυβέρνηση 2015-19. Ισχυριζόμενος περίπου ότι οι βασικές πολιτικές επιλογές ήταν σωστές, έγιναν κάποια μικρολάθη (εξού και μια «αυτοκριτική», περισσότερο για τα μάτια του κόσμου) για τα οποία όμως ευθύνονται κυρίως οι συνεργάτες του.
Εν κατακλείδι ότι η διακυβέρνηση 2015-2019 ήταν καλή και οι Έλληνες ζούσαν καλύτερα από σήμερα. Η συγκεκριμένη προσέγγιση της «δικαίωσης» είναι εξόχως προβληματική, πρωτίστως για τον ίδιο τον Τσίπρα. Γιατί αποδεικνύει ότι παραμένει εγκλωβισμένος στη «Μεγάλη Χίμαιρα». Στον σκληρό πυρήνα των πολιτικών και ιδεολογικών πεποιθήσεων του ΣΥΡΙΖΑ της «ηρωικής εποχής». Άρα το περίφημο rebranding που ο ίδιος ευαγγελίσθηκε, πρόκειται στην καλύτερη περίπτωση για ένα είδος πολιτικού marketing και στη χειρότερη για.. κουραφέξαλα.
Μόνο κάποιοι αφόρητα ιδεοληπτικοί μπορούν να πιστεύουν ότι εκείνη η εποχή για την κοινωνία και την οικονομία ήταν καλύτερη από τη σημερινή. Με τις επώδυνες δυσκολίες που έχει και η σημερινή για την κοινωνική πλειοψηφία.
Το δεύτερο σημείο που μοιάζει να μην έχει αντιληφθεί ακόμη ο Α. Τσίπρας είναι γιατί πήρε ενα μεγάλο ποσοστό (31,5%) στις εκλογές του 2019. Το εκλογικό σώμα δεν επιβράβευσε με ένα τέτοιο ποσοστό τη διακυβέρνηση 2015-2019 του ΣΥΡΙΖΑ. Απλώς ήθελε να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον ίδιο τον Τσίπρα. Με εντολή ριζικής αλλαγής του ΣΥΡΙΖΑ και μετασχηματισμού σε ένα φυσιολογικό και ευρωπαϊκό κόμμα της Κεντροαριστεράς, προκειμένου στο μέλλον να διεκδικήσει εκ νέου τη διακυβέρνηση της χώρας.
Επειδή η λαϊκή εντολή χαραμίσθηκε και η περίοδος 2019-2023 κατέληξε μια άγονη διαδρομή με ευθύνη του ίδιου του Τσίπρα, η ιστορία έληξε με την ταπείνωση του 41-18% στις εκλογές του 2023.
Συμπερασματικά λοιπόν, αυτά μας ενδιαφέρουν. Τα υπόλοιπα, οι έριδες από το παρελθόν με τον Γ. Στουρνάρα και τα ραντεβού στα «μαρμαρένια αλώνια» μας αφήνουν αδιάφορους. Και επιβεβαιώνουν τη ρήση ενός άλλου Αλέξη, του Τοκβίλ για τους Βουρβώνους: «Τίποτα δεν έμαθαν, τίποτα δεν κατάλαβαν».
Κ.Π.
