Την Ελένη Κοκκίδου συνάντησε η κάμερα του Καλύτερα δε Γίνεται στον Alpha. Με αφορμή τη νέα της παράσταση που κάνει πρεμιέρα στις 3/12 η ηθοποιός απαντά για τη σχέση της με το κοινό. Αλλά και τον ρόλο της κακοποιημένης γυναίκας.
«Ήμουν μέσα στο σπίτι τους για 10 χρόνια»
Χαρακτηριστικά αναφέρει πως η Μουρμούρα την έκανε περισσότερο αγαπητή. «Βέβαια έπαιξε ρόλο η τηλεόραση που έγινα αγαπητή στον κόσμο. Μέσα στο σπίτι τους ήμουν για 10 χρόνια. Όχι μόνη μου, με τον κύριο Αντωνίου. Μέσα από τον χαρακτήρα της Βουλίτσας έβγαινε κι ο δικός μου. Είναι απλός, είμαι γενικός απλός άνθρωπος. Δεν πιστεύω ότι είμαι κάτι σπουδαίο.
Γενικά δεν ήμουν συμφιλιωμένη με τη γυναικεία μου φύση. Ήθελα να αποκτήσω το μυαλό των αγοριών, των ανδρών. Όχι της γυναίκας. Γιατί η γυναίκα στην οικογένειά μου ήταν υπό στον άντρα.
Ήταν να παίξω τη μητέρα στον Κυνόδοντα του Λάνθιμου κι είπα όχι. Γιατί έτυχε να σπάσω το χέρι μου με συντριπτικό κάταγμα. Πολύ στεχαχωρήθηκα όταν είδα την ταινία να πηγαίνει στις Κάννες.
Έχω παίξει πολλές λαϊκές γυναίκες, απλές. Αυτές μου τραβούσαν πάντα την προσοχή και το οφείλω στη γιαγιά και τον παππού μου. Είχαν τη σοφία της ζωής. Επειδή μεγάλωσα σε μια οικογένεια που ο άντρας ήταν το μάννα εξ ουρανού… Όταν ο πατέρας μου ερχόταν σπίτι εγώ κρυβόμουν στο δωμάτιό μου σαν παιδί και η μητέρα μου ήταν παγωμένη. Δηλαδή αν της μιλούσε απότομα δεν αντιδρούσε. Έ, αυτό με στιγμάτισε πάρα πολύ», είπε.
Επίσης στις 3 Δεκεμβρίου ανεβάζει στο θέατρο Τζένη Καρέζη το έργο «Αγώνες και μεταμορφώσεις μιας γυναίκας» του Εντουάρ Λουί. Ένα έργο που αφορά το χρονικό μιας γυναίκας που παλεύει να επιβιώσει. Ενώ στο σημείο αυτό η Ελένη Κοκκίδου βρίσκει την ηρωίδα της. «Αυτό που με κάνει να αγαπώ αυτές τις γυναίκες είναι ότι πολλές από αυτές ξυλοκοπούνται και κακοποιούνται από τους άντρες. Αυτή η κακοποίηση των γυναικών η οποία πια έχει σκάσει όπως σκάει η υγρασία από τα πλακάκια… Με όλες αυτές τις γυναικοκτονίες… Η γυναίκα είναι ο εύκολος σάκος του μποξ», λέει χαρακτηριστικά.
