Οι παλαιότεροι θυμούνται τη φράση: «έφαγε την περιουσία του στην πολιτική». Απεικόνιζε δύο χαρακτηριστικά όσων «κατέβαιναν» στον δημόσιο στίβο:
Το έκαναν αφού είχαν αποκατασταθεί επαγγελματικά και οικονομικά -το αντίθετο ήταν αδιανόητο- και έβγαιναν από την πολιτική φτωχότεροι, από ό,τι μπήκαν.
Οι εξαιρέσεις ήταν λίγες. Μια, πολύ γνωστή, εκτείνεται προκλητικά, ως τις μέρες μας. Με αδιάντροπη δήλωση διαρκώς αυξανόμενου οικογενειακού πλούτου, χωρίς καν εργασία – ή με εισοδήματα που υπερβαίνουν τη δηλωμένη απασχόληση.
Όποιος έχει μάτια βλέπει: τις τελευταίες δεκαετίες η πολιτική είναι προσοδοφόρα. Προκύπτει από την ανοδική περιουσιακή κατάσταση πολιτικών που μπήκαν στη Βουλή φτωχοί – συνήθως με χορηγό, ή με αξιοποίηση είτε κρατικού είτε κομματικού αξιώματος, κατ’ ανάθεση- και πλέον δεν κρύβουν καν τα σύμβολα του πλουτισμού τους.
Το διαβόητο «πόθεν έσχες» είναι το φύλλο συκής που επινόησε η πολιτική τάξη για να αυτο-ξεπλένεται. Γι’ αυτό άλλωστε δεν έγινε ποτέ, αυτό που είχε υποσχεθεί ο Σαμαράς: αληθή καταγραφή της περιουσιακής εξέλιξης βουλευτών και υπουργών, από το 1974.
Όλο και περισσότεροι από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, διάγουν πολυτελή οικογενειακό βίο, αποκτούν ακίνητα και χρηματοδοτούν ακριβές πολιτικές καμπάνιες. Επικαλούμενοι, ενίοτε κληρονομιές, προικώες προσόδους και… δανεισμούς από τράπεζες, για τις οποίες νομοθετούν.
Οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ είναι, μαζί με τα κόμματά τους, οι μόνοι δανειολήπτες στην Ελλάδα με πρόσβαση στα χρηματοπιστωτικά χαρτοφυλάκια, χωρίς πραγματικές εγγυήσεις.
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση «γαλάζιου», που όταν επικρίθηκε για την κατασκευή πολυτελούς κατοικίας, ισχυρίσθηκε ότι το κόστος καλύφθηκε με δανεισμό ενός εκατομμυρίου ευρώ.
Εμπαίζοντας τους πολίτες -που ξέρουν τι σημαίνει η φράση του Μαρκ Τουέν «η τράπεζα σου δίνει λεφτά αν αποδείξεις ότι δεν τα χρειάζεσαι» – προέβαλε, με θράσος ότι, υπήρχε στην Ελλάδα τραπεζίτης που αν δεν είχες λεφτά σου δάνειζε ένα εκατομμύριο.
Αναδεικνύονται συχνά περιπτώσεις διακεκριμένων της πολιτικής, που εμφανίζονται καταχρεωμένοι, αλλά αυξάνει την περιουσία του.
Οι τελευταίοι γνωστοί πολιτικοί που εκποίησαν ακίνητα -όχι για να τα ανταλλάξουν με κάτι άλλο, αλλά για να χρηματοδοτήσουν την πολιτική δράση τους- ήταν ο Αθανάσιος Τσαλδάρης και ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής.
Με την πρόσφατη ανακοίνωση του επαίσχυντου συστήματος «δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης», διαπιστώθηκε ότι από τη δήλωση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έλειπαν ένα εκατομμύριο ευρώ – σε καταθέσεις εξωτερικού.
Για πολύ λιγότερα, σε οποιονδήποτε πολίτη θα είχε επιβληθεί αμέσως πρόστιμο. Ο Νίκος Ανδρουλάκης απλώς δήλωσε με άνεση ότι πρόκειται για… «παράλειψη του λογιστή» του και θα προβεί στις «νόμιμες ενέργειες» για συμπληρωματική δήλωση. Καλοσύνη του.
Δεν είναι δα και κοινός θνητός ώστε να μην έχει δικαίωμα σε ατιμώρητα λάθη. Είναι αρχηγός κόμματος που χρωστάει μισώ δισ. ευρώ – και προφανώς έχουν τον ίδιο λογιστή.
Συνηθίζει πάντως να ξεχνάει. Επί των ημερών της Φώφης, ο Βασίλης Κεγκέρογλου είχε καταγγείλει ότι ως ευρωβουλευτές ο ίδιος και η Εύα Καϊλή, παρέλειπαν τις συνδρομές τους στο κόμμα.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατάφερε πάντως να εντυπωσιάσει ως ένας -ακόμη- πολιτικός, χωρίς αξιόπιστο εργασιακό βίο και εισοδήματα από τη Βουλή και το Ευρωκοινοβούλιο.
Το 2024 αύξησε την περιουσία του, είχε στην άκρη μεγάλα ποσά -σε ξένες τράπεζες- και τώρα «διαπιστώνει με έκπληξη», τα λάθη του λογιστή του.
Λίγο το κακό. Ο λογιστής του… ξενοδόχου, είναι περισσότερο επιμελής…
