Την πρόταση για την αξιοποίηση των εσόδων από τις δημοπρασίες του φάσματος συχνοτήτων ανέλυσε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης, σε συνέντευξή του στο POLITICO και στον δημοσιογράφο Mathieu Pollet.
Ο κ. Πιερρακάκης εισηγείται μεγαλύτερο συντονισμό των εθνικών δημοπρασιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς και τη διοχέτευση μέρους των σχετικών εσόδων στη χρηματοδότηση στρατηγικών επενδύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στόχος της πρότασης είναι αφενός η εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς τηλεπικοινωνιών και αφετέρου η ενίσχυση της ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας, σε μια περίοδο κατά την οποία η ΕΕ αναζητά νέες πηγές χρηματοδότησης για τις μεγάλες επενδυτικές και τεχνολογικές της ανάγκες.
Ως πρόεδρος του Eurogroup, ο Κυριάκος Πιερρακάκης προωθεί έναν νέο τρόπο συγκέντρωσης πόρων για την Ευρωπαϊκή Ένωση, προτείνοντας την ανακατεύθυνση μέρους των ιδιαίτερα σημαντικών εσόδων από τις εθνικές δημοπρασίες φάσματος προς ευρωπαϊκές επενδύσεις.
Η πρόταση έρχεται την ώρα που εντείνεται η συζήτηση για τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό της ΕΕ και για το πώς θα χρηματοδοτηθούν οι νέες ευρωπαϊκές προτεραιότητες.
«Είναι τηλεπικοινωνιακή πολιτική αλά Ντράγκι», ανέφερε ο κ. Πιερρακάκης, παραπέμποντας στην έκθεση του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας Μάριο Ντράγκι για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας.
Η έκθεση Ντράγκι είχε επισημάνει την ανάγκη για μεγαλύτερο συντονισμό και εναρμόνιση των διαδικασιών μέσω των οποίων οι εθνικές κυβερνήσεις παραχωρούν τις συχνότητες που χρησιμοποιούνται στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας.
Το κατακερματισμένο ευρωπαϊκό τοπίο
Οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι στην Ευρώπη βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με διαφορετικές εθνικές διαδικασίες για την απόκτηση πρόσβασης στο φάσμα συχνοτήτων. Την ίδια στιγμή, τα έσοδα από τις δημοπρασίες καταλήγουν στους προϋπολογισμούς των κρατών-μελών.
Σύμφωνα με στοιχεία της ένωσης του κλάδου Connect Europe, από το 2020 οι πάροχοι έχουν δαπανήσει περισσότερα από 50 δισ. ευρώ για άδειες φάσματος.
Το υφιστάμενο μοντέλο αποτελεί εδώ και χρόνια αντικείμενο κριτικής, καθώς εκτιμάται ότι περιορίζει τα κεφάλαια που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν από τις εταιρείες σε επενδύσεις για σύγχρονα και ταχύτερα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα.
Το ελληνικό μοντέλο και η πρόταση «75-25»
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης καλεί την Ευρώπη να αξιοποιήσει την εμπειρία του ελληνικού μοντέλου, το οποίο χαρακτήρισε ως την «πιο καινοτόμο δημοπρασία».
Το 2020 η Ελλάδα αποφάσισε να κατευθύνει το 25% των εσόδων από τη δημοπρασία του φάσματος συχνοτήτων σε νέο επενδυτικό ταμείο επιχειρηματικών κεφαλαίων, με στόχο τη χρηματοδότηση εταιρειών και εφαρμογών που συνδέονται με το οικοσύστημα του 5G.
Η ευρωπαϊκή πρόταση του προέδρου του Eurogroup προβλέπει την κατανομή του 75% των εσόδων από τις δημοπρασίες στο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, δηλαδή στον μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το υπόλοιπο 25% θα μπορούσε να διοχετεύεται μέσω επενδυτικού ταμείου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, με σκοπό τη χρηματοδότηση στρατηγικών τεχνολογικών έργων και υποδομών.
Με έναν τέτοιο σχεδιασμό, όπως υποστήριξε ο κ. Πιερρακάκης, «η Ευρώπη θα κατέληγε να έχει συνολικά ένα πολύ μεγαλύτερο ποσό στη διάθεσή της».
Νέα πηγή εσόδων για την ΕΕ
Η πρόταση θα μπορούσε να προσφέρει στους Ευρωπαίους διαπραγματευτές μια νέα κοινή πηγή εσόδων, έναν λεγόμενο «ίδιο πόρο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ενόψει των διαπραγματεύσεων για τον νέο ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, ο οποίος αναμένεται να κινηθεί στην περιοχή των 2 τρισ. ευρώ.
Τα κράτη-μέλη παραμένουν διχασμένα, καθώς οι λεγόμενες «φειδωλές» χώρες ζητούν περιορισμό των κοινών δαπανών, ενώ άλλες κυβερνήσεις επιδιώκουν τη διατήρηση ή ακόμη και την αύξηση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.
Η αξιοποίηση των εσόδων από το φάσμα θα μπορούσε να συμβάλει στη γεφύρωση αυτής της διαφοράς, δημιουργώντας πρόσθετους πόρους χωρίς να απαιτούνται αποκλειστικά μεγαλύτερες εισφορές από τους εθνικούς προϋπολογισμούς.
Στόχος η ευρωπαϊκή τεχνολογική αυτονομία
Ο κ. Πιερρακάκης συνέδεσε την πρότασή του με την ανάγκη ενίσχυσης των μεγάλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και περιορισμού της τεχνολογικής εξάρτησης της Ένωσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η ιδέα, όπως υποστήριξε, δεν αποτελεί ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, στο οποίο η ενίσχυση του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού θα πρέπει υποχρεωτικά να συνεπάγεται απώλειες για τα κράτη-μέλη ή τον τηλεπικοινωνιακό κλάδο.
Αντίθετα, ο κοινός συντονισμός θα μπορούσε να αυξήσει συνολικά τους διαθέσιμους πόρους, να περιορίσει τον κατακερματισμό της ευρωπαϊκής αγοράς και να επιταχύνει τη δημιουργία κρίσιμων πανευρωπαϊκών τεχνολογικών υποδομών.
