Με εμφανή συναισθηματική φόρτιση – ένα βήμα πριν βουρκώσει – ολοκλήρωσε την απολογία της στην Ολομέλεια η Φωτεινή Αραμπατζή, δίνοντας περισσότερο την εικόνα πολιτικού που προσπαθεί να πείσει ότι δικάζεται άδικα, παρά βουλευτή που απαντά σε συγκεκριμένο κατηγορητήριο.
Η τοποθέτησή της κινήθηκε σε τόσο δραματικούς τόνους που σε αρκετές στιγμές γεννούσε το ερώτημα γιατί διεξάγεται καν η σημερινή συζήτηση, εφόσον – σύμφωνα με την ίδια – τα στοιχεία της δικογραφίας είναι τόσο «αστήρικτα» και «ανύπαρκτα». Μάλιστα όπως εξήγησε την υπόθεση του αγρότη που δεν έχει ακόμα πληρωθεί την έφερε και στη Βουλή με κοινοβουλευτικό έλεγχο, πως λοιπόν στοιχειοθετείται ποινικό αδίκημα εφόσον η ερώτηση αυτή ήρθε και στη Βουλή αναρωτήθηκε η βουλευτής Σερρών της Νέας Δημοκρατίας.
Η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας επιχείρησε να μετατρέψει την προσωπική της υπόθεση σε θεσμικό ζήτημα περί «δημόσιου λιθοβολισμού», παρουσιάζοντας ουσιαστικά την εικόνα μιας πολιτικού που πρώτα κατηγορείται δημοσίως και μετά καλείται να αποδείξει την αθωότητά της.
Και κάπου εκεί, άθελά της ίσως, άφησε να αιωρείται και μια άλλη πολιτική ανάγνωση: ότι ο ρόλος του επαρχιώτη βουλευτή είναι να σηκώνει το τηλέφωνο για «διευθετήσεις», να παρεμβαίνει για πληρωμές και να λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στον πολίτη και το κράτος – αρκεί, όπως υποστήριξε, να μην ολοκληρωθεί τελικά η πληρωμή.
Η ίδια επέμεινε ότι δεν ζητά πολιτική χάρη αλλά «ψύχραιμη ανάγνωση» της δικογραφίας, επαναλαμβάνοντας ότι δεν υπάρχει ούτε ένα ευρώ ζημιάς, ούτε παράνομο όφελος, ούτε πράξη που να στοιχειοθετεί αδίκημα.
«Σήμερα δεν κρίνεται μόνο η δική μου πορεία. Κρίνεται αν η πολιτική ζωή θα λειτουργεί με κανόνες δικαίου ή με λογικές δημόσιου λιθοβολισμού», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, επιχείρησε να στείλει μήνυμα πολιτικής αντοχής, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει να εκπροσωπεί «τους έντιμους αγρότες των Σερρών» και να σηκώνει το τηλέφωνο στους πολίτες.
Μόνο που όσο προχωρούσε η ομιλία, το πολιτικό επιχείρημα μπλεκόταν ολοένα και περισσότερο με μια ιδιότυπη υπεράσπιση της πελατειακής καθημερινότητας της ελληνικής επαρχίας. Και κάπου εκεί, η συζήτηση έμοιαζε να ξεφεύγει από το αν υπήρξε ποινική ευθύνη – και να ακουμπά το πώς αντιλαμβάνεται τελικά το ίδιο το πολιτικό σύστημα τον ρόλο του βουλευτή.
Πάντως, τα πηγαδάκια της Βουλής συζητιέται έντονα ότι η ομιλία της έρχεται σε αντιδιαστολή με τα όσα ο υπουργός επικρατείας Άκης Σκερτσος εισηγείται στο Μαξίμου για τον επονομαζόμενο βουλευτή της «νέας εποχής», σε ελεύθερη μετάφραση, που λόγω της ψηφιοποίησης του κράτους και του εκσυγχρονισμού του, δεν θα χρειάζεται διαμεσολάβηση με τον κομματάρχη της περιοχής του, ειδικά στην επαρχία, δείχνοντας από τα λεγόμενα της κυρίας Αραμπατζή, ότι η συζήτηση στη Νέα Δημοκρατία είναι ανοιχτή και το ζήτημα άλυτο παρά το πέρας του συνεδρίου.
