Βαρύ πένθος επικρατεί στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά την απώλεια του Παρασκευά Άντζα, ο οποίος «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία μόλις 49 ετών μετά από μια μάχη με ασθένεια του κινητικού νευρώνα, αφήνοντας πίσω του οικογένεια, φίλους και έναν ολόκληρο χώρο που τον αγαπούσε.
Η κόρη του, Ιωάννα Άντζα, αποχαιρέτησε δημόσια τον πατέρα της μέσα από ένα εκτενές, βαθιά προσωπικό κείμενο, στο οποίο περιγράφει τη σκληρή πορεία της ασθένειας, την αξιοπρέπεια με την οποία ο πατέρας της αντιμετώπισε τις τελευταίες στιγμές του και αποκαλύπτει την πραγματική πλευρά ενός ανθρώπου που, όπως υπογραμμίζει, «ο κόσμος γνώριζε το όνομά του, εμείς γνωρίζαμε την καρδιά του».
Η σπαρακτική κατάθεση ψυχής για τον Άντζα
«Τα λόγια που ακολουθούν δεν γράφονται από κάποιον που απλώς γνώρισε τον πατέρα μου», ανέφερε η Ιωάννα Άντζα και πρόσθεσε: «Τα γράφω εγώ, η κόρη του, το παιδί που τον έζησε καθημερινά, που στάθηκε δίπλα του μέχρι την τελευταία στιγμή και που γνώρισε τον πραγματικό άνθρωπο πίσω από όσα ίσως άκουσε ο κόσμος κατά καιρούς».
Μάλιστα, η ίδια εξήγησε πως η ανάγκη της να μιλήσει για τον πατέρα της ξεπερνά τη δική του διαρκή προτροπή για διακριτικότητα, καθώς, όπως ανέφερε, εκείνος έλεγε πάντα «εμείς ξέρουμε την αλήθεια μας». Όπως περιέγραψε, ο Παρασκευάς Άντζας ήταν «ένας βαθιά ταπεινός άνθρωπος» που «αγαπούσε αθόρυβα, βοηθούσε χωρίς αντάλλαγμα και ζούσε μόνο για την οικογένειά του», αγαπώντας βαθύτατα τη σύζυγό του και τα τρία τους παιδιά, τα οποία αποκαλούσε «τα πάντα» στη ζωή του.
Η μάχη με τη νόσο κινητικού νευρώνα
Πάντως, η κόρη του εκλιπόντα έδωσε λεπτομέρειες για την εξέλιξη της ασθένειας, διευκρινίζοντας ότι ο πατέρας της δεν υπέφερε για χρόνια όπως ακούστηκε σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά για περίπου 9 μήνες, διάστημα στο οποίο η νόσος εξελίχθηκε ραγδαία και σκληρά.
«Η ασθένεια ξεκίνησε ύπουλα, με αδυναμία και μούδιασμα στα χέρια, δυσκολία στις κινήσεις και στιγμές που τα πόδια του τον εγκατέλειπαν ξαφνικά», ανέφερε η ίδια και σημείωσε: «Κανενός ανθρώπου ο νους δεν θα πήγαινε σε κάτι τόσο βαρύ».
Σταδιακά ο 49χρονος άρχισε να παραλύει, να δυσκολεύεται να μιλήσει και να καταπιεί, ενώ προς το τέλος χρειάστηκε μηχανική υποστήριξη οξυγόνου όλο το εικοσιτετράωρο, χωρίς ωστόσο να ακουστεί ποτέ ένα παράπονο από τα χείλη του, παρά μόνο μία φορά χαμηλόφωνα «κουράστηκα, δεν μπορώ άλλο έτσι». Φυσικά, στο πλευρό του στάθηκαν σε όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας η σύζυγος και τα παιδιά του, με την Ιωάννα και τη μητέρα της να είναι σε καθημερινή επαφή μαζί του, ενώ ο αδελφός της, Παναγιώτης, υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία και ο μικρότερος Κωνσταντίνος εργαζόταν σε άλλη πόλη.
Οι τελευταίες στιγμές που ραγίζουν καρδιές
Ιδιαίτερα συγκινητικές είναι οι αναφορές της Ιωάννας Άντζα στις τελευταίες στιγμές του πατέρα της, ο οποίος ακόμα και καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου διατήρησε το χιούμορ και την τρυφερότητά του, βρίσκοντας τρόπο να φέρνει χαμόγελα στους δικούς του ανθρώπους.
Όπως αποκάλυψε, την πρώτη φορά που εισήχθη στο νοσοκομείο και άρχισε η χρήση οξυγόνου, ο Παρασκευάς Άντζας είπε στη σύζυγό του «θα φύγω, δεν θέλω να κλαις, θέλω να γελάς», αποτυπώνοντας τη δύναμη χαρακτήρα που τον διέκρινε μέχρι το τέλος. Στις τελευταίες ώρες στην Εντατική, σε καταστολή, αντιλήφθηκε την παρουσία των τριών παιδιών του και προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια του, να κινήσει το στόμα του και να επικοινωνήσει μαζί τους με μορφασμούς ενώ, μία ημέρα πριν από τον θάνατό του, ο μεγαλύτερος γιος του Παναγιώτης του είπε «μπαμπά, οι γιατροί λένε ότι έχεις γερή καρδιά, ήρθε η ώρα να την αφήσεις να ξεκουραστεί».
Η Ιωάννα Άντζα ολοκληρώνει την κατάθεση ψυχής της με τα λόγια που έλεγε συχνά στον πατέρα της στο νοσοκομείο: «Είσαι η ζωή μου, μπαμπά. Και αν χρειαστεί να τη ζήσω με μισή καρδιά, θα τη συνεχίσω για εσένα». Μάλιστα, υπενθύμισε ότι ο εκλιπών πληγώθηκε πολλές φορές στη ζωή του από ανθρώπους που θεωρούσε δικούς του, ποτέ όμως δεν κράτησε κακία και δίδαξε τα παιδιά του να ζουν με αξιοπρέπεια, ηρεμία και χωρίς μίσος.
