Το λες και πραγματικό τέλος της Μεταπολίτευσης. Το πολιτικό σύστημα που συνδιαμόρφωναν τα δύο κόμματα -πυλώνες της Γ Ελληνικής Δημοκρατίας- δεν υπάρχει πια.
Στο ΠΑΣΟΚ «εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ΄ άρματα, κρεμούν οι γύφτοι τα νταούλια».
Η ΝΔ είναι σχεδόν περιουσιακό στοιχείο της οικογένειας Μητσοτάκη, με σήμα κατατεθέν ένα μείγμα ακροδεξιάς, Σημιτικού «εκσυγχρονισμού» και λίγο από ΚΝΕ.
Πού να το φανταζόταν ο, απών, νεότερος Καραμανλής ότι, θα τον καλούσαν να επιστρέψει στο κόμμα που διοίκησε επί 12 χρόνια, ο… Άδωνις – και ο Θεοδωρικάκος…
Μετά την παρουσίαση του επί Γης παράδεισου στη νότια πλευρά της Βαλκανικής από τον… Δημιουργό του, τη δεύτερη μέρα της εαρινής σύνταξης των αγροφυλάκων του Νεομητσοτακισμού, κάποιοι τον Νίκο Δένδια να αποκαταστήσει την επικοινωνία με την πραγματικότητα.
Άρχισε να μιλάει για το… «γενετικό υλικό της ΝΔ», που είναι ξένο με τα εξής: «κράτος λάφυρο», «πλουτισμό ημετέρων», «εξυπηρέτηση συμφερόντων των ολίγων», «καθεστωτική αντίληψη», «περίκλειστες Καγκελαρίες των τεχνοκρατών» «μισθοφόρους της εξουσίας» «κυβερνητικό ιδρυματισμό», «λάθος θέαση της δημοσκοπικής εικόνας», «εκχυδαϊσμό»…
Ο ίδιος «δεν παρεκκλίνει» από τη ΝΔ που «πιστεύει» στον ιδρυτικό εαυτό της: αυθεντία των θεσμών, Κράτος Δικαίου, Δημοκρατία, θεσμοί, νομιμότητα, ηθική στην πολιτική…
Κι εκεί που κάποιοι άρχισαν να σκέφτονται «τώρα θα βάλει φωτιά στο Γενικό Επιτελείο», τους άφησε κάγκελο.
– Αφού μνημόνευσε με θαυμασμό τον… πατέρα Μητσοτάκη -«πόσο καλύτερα θα ήμασταν, αν τον είχαν ακούσει οι Έλληνες»- κάλεσε για «νέα νίκη, αντίστοιχη των δύο εκλογικών θριάμβων του 2019 και του 2023 του Κυριάκου Μητσοτάκη».
Ξενέρωμα: άρχισε σαν να ήθελε να πει «αυτό δεν είναι το κόμμα μας», αλλά δεν το είπε ποτέ. Ούτε καν νύξη ότι η ΝΔ δεν θα μείνει στην κυβέρνηση με τον Μητσοτάκη επικεφαλής. Πόσο μάλλον ότι θα… είναι χειρότερα, αν μείνει.
Στη δευτερολογία του ο Μητσοτάκης τον πακετάρισε στους «234 ομιλητές, που συνεισέφεραν απόψεις σκέψεις τους και τον υγιή προβληματισμό τους».
Δεν του αφιέρωσε καν τον στίχο του Σαββόπουλου: «Απόπειρα εναντίον μου με μαχαίρι, χτύπαγε τον αέρα, δεν ήμουν εκεί, τον συ-γχω-ρώ…»
Μόνο έναν υπαινιγμό διασύνδεσής του με τον… Καραμανλή, λέγοντας «την ιστορία τη γράφουν οι παρόντες». Κάποιοι διέκριναν αντίστιξη προς κάτι περισσότερο από τον παρόντα «αγαπητό Θόδωρο» και «φίλο πρόεδρο της Οργανωτικής επιτροπής». Σαν να έκλεινε το μάτι στο ακροατήριο:
Για να τους διευκολύνει, άλλαξε ρητορική τακτική: αναφέρθηκε… 6-7 φορές στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και καμία στον δικό του φυσικό και πολιτικό πρόγονο!
Έτσι ο «καραμανλικός» Δένδιας έφυγε άπρακτος από μια αναμέτρηση, που δεν επιχείρησε. Η πολυαναμενόμενη «παρέμβασή» του ως «αντιμητσοτακικού» πόλου, τελικά ήταν σεμινάριο για μια ΝΔ που δεν υπάρχει πια. «Ηγετική» εμφάνιση, χωρίς αντίκρισμα.
Ο Μητσοτάκης όχι μόνο δεν κλονίσθηκε, αλλά κάνει συλλογή «δελφίνων» δικής του κατασκευής: στους δύο αντιπροέδρους του, συν άλλους δύο υπουργούς του, πρόσθεσε ασμένως και πέμπτο:
– Τον «καραμανλικό» πρώην περιφερειάρχη που έχει διορίσει επίτροπο. Όποιος έχει μάτια βλέπει ότι το 2016, άλλος «πούλησε την εκλογή» και όχι ο Μεϊμαράκης – που νόμιζαν κάποιοι στην «καραμανλική συνιστώσα».
Ο Δένδιας; Τυπικός πολιτικός καριέρας: πέταξε σπόντες για το «σύστημα Μητσοτάκη», αλλά προσυπέγραψε τον απολογισμό του Μητσοτάκη και τον κήρυξε, δουλικά, άξιο τρίτης θητείας!
Η νοσταλγική φανφαρονία για την… παλιά ΝΔ, του εξασφαλίζει την επουράνιο βασίλεια -και το υπουργείο του- αλλά του στερεί την επίγειο… Δεν υπάρχουν ηγέτες, χωρίς ηγετικότητα.
